เรียนต่อต่างประเทศ

สวัสดี พี่ๆและเพื่อนๆชาวพันทิปทุกคนนะครับ

        ปกติแล้วผมจะเป็นคนที่ชอบอ่านกระทู้ Pantip ที่คนอื่นตั้งซะมากกว่า แต่เนื่องจากครั้งนี้ผมต้องการความช่วยเหลือจึงตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพื่อรับฟังข้อคิดเห็น ข้อเสนอแนะและแลกเปลี่ยนความคิดมุมมองด้านอื่นๆจากทุกคนครับ

        ผมเพิ่งจะอายุ 22 ปี มาหมาดๆเมื่อต้นเดือนสิงหาที่ผ่านมา ในตอนนี้ผมกำลังศึกษาต่อในชั้นปีที่ 4 สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์หลักสูตรภาษาอังกฤษ ใน มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ภายในต้นปีหน้าผมก็จะต้องไปฝึกงานแล้วครับ เพียงแต่ในตอนนี้ผมยังไม่แน่ใจว่าผมควรทำยังไงต่อไป

        เรื่องของเรื่องก็คือ ผมมีความตั้งใจที่จะศึกษาต่อต่างประเทศ ที่ประเทศเยอรมัน  โดยมีเหตุผลก็คือ

        1. ผมอยากไปศึกษาต่อต่างประเทศ เพราะเชื่อว่า การเรียนจบนอกมันจะช่วยให้มีภาษีที่ดีกว่าคนอื่นๆ ทั้งเรื่องของภาษาและคอนเน็คชั่นต่างๆ ( จริงๆผมก็มีความคิดที่อยากทำงานอยู่ที่ต่างประเทศด้วย )

        2.แม่ของผมเองก็อยากให้ผมไปเรียนที่เยอรมัน เพราะท่านเองก็ทำงานอยู่ที่นั่น (แม่ผมไปทำงานที่เยอรมันหลายปีแล้ว) ถ้าหากผมไปเรียนที่นั่นก็อาจจะพักอาศัยอยู่กับแม่ ซึ่งนั่นก็จะทำให้ผมไม่ต้องเสียค่าเช่าห้องเพิ่ม

        3.จากที่ผมหาข้อมูลมาพบว่าที่เยอรมัน แทบจะไม่เก็บค่าเล่าเรียนของนักศึกษา ค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่ที่ต้องเสียก็คือ ค่าครองชีพ พวก ค่าห้องเช่า ค่ากินอยู่ ค่าเดินทางต่างๆ ถ้าหากเทียบกับการไปศึกษาต่อที่อังกฤษหรืออเมริกาแล้ว ค่าใช้จ่ายในการไปศึกษาต่อที่เยอรมันถือว่าถูกมาก

        แต่ประเด็นก็คือว่า " ผมกำลังสับสนระหว่างความฝันกับความเป็นจริง " 

        เดิมทีที่ผมเลือกที่จะศึกษาต่อ สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ก็เนื่องจาก ผมมองว่าสายงานด้านนี้จะเป็นที่ต้องการของตลาดแรงงานโลกในอนาคต เพราะสายงานนี้ไปได้ทั้งด้านฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ ถ้าหากถามผมว่าเมื่อได้เรียนแล้วชอบหรือไม่ ผมสามารถตอบได้ว่าไม่ได้ชอบ แต่ถ้าหากถามว่าผมเกลียดหรือไม่ผมก็บอกได้เช่นกันว่าผมก็ไม่ได้เกลียด กล่าวคือ ถ้าจะให้ผมทำ ผมทำได้ ผมเรียนได้ แต่ก็ไม่ได้มีความสุข ออกจะไปทางเครียดๆซะมากกว่า 

        ในตอนแรกนั้นผมก็ยังไม่มั่นใจว่าผมควรจะไปต่อด้านไหนหรือทำอะไรต่อกันแน่ จนเมื่อไม่นานมานี้ ผมก็ได้รู้ตัวว่า ผมชอบอะไร ผมเป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือมาก ชอบอ่านมาตั้งแต่เด็กๆ เมื่อก่อนที่ยังไม่ค่อยมีโซเชี่ยล ห้องสมุดกับร้านหนังสือจะเป็นสถานที่ๆผมชอบไปสิงอยู่มากที่สุด ผมมีความสุขที่ได้อ่านหนังสือ จนถึงตอนนี้ก็ยังอ่านครับ เพียงแต่จะอ่านในอินเตอร์เน็ตซะมากกว่า 

        เมื่อช่วงปลายปีที่แล้ว มันเป็นช่วงที่ผมกำลังสอบ ผมเกิดความเครียดจากการอ่านหนังสือไม่เข้าหัว ถึงขั้น " ไม่อ่านยิ้มละ " ผมเทวิชานั้นและไปแต่งนิยายขึ้นมา โดยใช้มันระบายความรู้สึกและความคิดลงไป ผมเครียดกับวิชานี้จนต้อง ระบายมันออกมาเป็นตัวหนังสือ เกิดช่วงสองวันก่อนสอบวิชานั้น
       (ผมเป็นเด็กทุนครับ คือได้ทุนที่ต้องคอยรักษาเกรดให้อยู่ในระดับที่เขากำหนดไว้ ผมเลยค่อนข้างเครียดถ้าหากคะแนนที่ทำออกมาไม่ค่อยดี สุดท้ายผ่านวิชานี้มาได้ด้วย C )
      ดังนั้นมันก็เลยกลายเป็นนิยายเรื่องแรกที่ผมแต่ง จนถึงทุกวันนี้ก็ยังแต่งอยู่นะครับ เพราะมันสามารถสร้างรายได้ให้กับผม (ผมแต่งและขายออนไลน์เป็นรายตอนครับ ) ซึ่งตอนแรกผมก็ไม่ได้คิดว่าคนอ่านจะชอบมัน แต่ปรากฏว่าผมกลับทำมันออกมาได้ดีและผมก็มีความสุขที่ได้แต่งมันออกมา 

       ในตอนนี้ผมพอจะทราบตัวเองแล้วว่า ผมนั้นอยากเป็นบรรณาธิการ เป็นนักเขียน เป็นนักแปลและเป็นไกด์ นี่คือ 4 อาชีพ ที่ผมอยากเป็นและผมคิดว่าผมมีความสุขถ้าได้ทำมัน 
       
        ผมควรจะไปศึกษาต่อในสาขาอะไรดี ระหว่าง มนุษยศาสตร์ ที่เกี่ยวกับพวกภาษา พวกวรรณกรรม หรือ  ไอที ไม่ว่าจะเป็น พวกโปรแกรมเมอร์ พวกเน็ตเวิร์ค หรือพวกซอฟต์แวร์ ฮาร์ดแวร์ต่างๆ
 
         เพราะถ้าหากผมไปเรียนต่อเยอรมัน สิ่งหนึ่งที่ต้องได้ก็คือภาษาเยอรมัน ถึงผมจะเรียนไอที ยังไงผมก็คงต้องได้ภาษาเยอรมันอยู่ดี เพียงแต่ว่ามันก็ไม่ได้เป็นพวกหลักภาษาที่ลึกซึ้งมากมาย ถ้าหากจะเป็น บรรณาธิการ นักเขียนหรือนักแปลจะต้องใช้ความรู้ด้านภาษาค่อนข้างสูง ซึ่งการศึกษาต่อด้านมนุษยศาสตร์ค่อนข้างตอบโจทย์ (แต่การเป็น บรรณาธิการก็ไม่ได้จำกัดว่าต้องจบอะไรมา)

         หรือผมควรจะไปเรียนต่อในด้านไอทีและทำงานในด้านนี้ เนื่องจากสายงานด้านนี้เป็นที่ต้องการในตลาดและผมคิดว่ามันมีความมั่นคงค่อนข้างสูงกว่าการเป็นนักเขียน( นักเขียนรายได้ไม่มั่นคง ) และควรปล่อยให้การเขียนเป็นเพียงงานอดิเรกเท่านั้น ? 
      
         ถ้าหากผมได้ทำงานเป็นบรรณาธิการ ผมก็ยังสามารถเขียนหนังสือ แปลหนังสือ ได้เพราะมันค่อนข้างเกี่ยวข้องกัน แต่ถ้าหากผมทำงานด้านไอที คงจะต้องเสียเวลาตรงส่วนพวกนี้ไป
   
          ดังนั้นแล้ว คำถามของผมก็คือ ความฝัน กับ ความจริง ผมควรจะเลือกอะไร ?  "

- ความฝันที่ว่าเราอยากเป็นนักเขียน ถึงมันไม่มั่นคง แต่มีความสุข 
- ความเป็นจริงที่ว่าสายงานด้านไอที ถึงมั่นคงและหางานได้ค่อนข้างง่ายกว่า แต่ก็ไม่ค่อยมีความสุข

กระทู้ที่ผมตั้งในครั้งนี้ เพื่อหาข้อมูล เพื่อรับฟังข้อเสนอแนะ ข้อคิดเห็นต่างๆ ในมุมของคนอื่น เพื่อช่วยประกอบในการพิจารณาและตัดสินใจของผมครับ 

                                                                       ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยครับ
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
จากประสบการณ์ชีวิตของผม (45ปี) ทำในสิ่งที่รักครับ ถ้าคุณไม่มีปัญหาการเงิน เพราะคุณจะมีความสุขกับมันและไม่เสียดายเวลาเมื่ออายุมากขึ้นครับ

หมายเหตุ--ถ้าอยากเรียนทางภาษา วรรณกรรม แนะนำไปเรียนที่อังกฤษหรือไม่ก็USครับ เพราะภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่ใช้ทั่วโลก วันหนึ่งคุณอาจเป็นนักเขียนไทยที่ดังไปทั่วโลกก็ได้ครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่