ขอกำลังใจหน่อยค่ะ การมีความรักต้องเหนื่อยขนาดนี้หรอ

สวัสดีค่ะ
อยากได้กำลังใจ ข้อคิด แง่มุมเกี่ยวกับความรักของการใช้ชีวิตคู่หน่อยค่ะ

คือเราเพิ่งคบกับแฟนได้ประมาณ4เดือน คุยกัน4เดือน (รวม8เดือน) ช่วงที่คุยกันมันดีมากเลยค่ะ
เค้าเอาใจใส่เราทุกอย่าง บอกว่าทำให้ด้วยความเต็มใจไม่ได้พยายาม แต่พอหลังจากตอบตกลงคบแล้ว เหมือนเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ
เค้าเรียนต่อด้วยแหละค่ะ เลยทำให้ไม่ค่อยมีเวลา เวลาเครียดๆเค้าจะหายไปเลย ไม่บอกว่าทำงาน นอน หรือทำอะไร เราก็ได้แต่รอ เพราะไม่อยากโทรไปรบกวน

ส่วนตัวเราเองเป็นคนพูดน้อย ไม่ค่อยมีเรื่องชวนเค้าคุย เค้าก็บอกไม่เป็นไรนะ ให้เป็นตัวเองแบบนี้แหละ เดี๋ยวเค้าชวนคุยเอง แต่เราก็มีเรื่องเล็กๆน้อยๆทะเลาะกันเรื่อยๆ เพราะแต่ละคนก็เป็นคนคิดมาก ชอบเก็บเอาคำพูดมาคิด มีปัญหาอะไรก็ไม่บอกเราแล้ว เหมือนสร้างกำแพงขึ้นมา

เราก็อาจคาดหวังสูงไปหน่อย ว่าอยากให้มันดีกว่าที่เราอยู่คนเดียว เราหวังให้เค้าใส่ใจเรา หวังให้ตอบไลน์เร็วๆ โทรหาบ่อยๆ แม้ว่าไม่มีอะไรจะคุย แต่ก็อยากได้ยินเสียง หวังว่ามีปัญหาอะไรก็ต้องหันหน้ามาคุยกัน ซึ่งตอนแรกๆเค้าบอกเอง แต่พอหลังๆมา เราพูดอะไร เค้าก็แค่รับรู้ แต่ไม่ได้บอกว่าจะปรับหรือยังไงต่อ เค้าก็ยังเป็นตัวเอง(สูงมาก)เหมือนเดิม

เราไม่ได้ยุ่งแบบเค้า มีเวลาว่างเยอะ เลยชอบคิดมากฟุ้งซ่าน กลัวว่าเค้าจะไม่รักแล้ว กลัวถูกทิ้ง กลัวถูกลืม ซึ่งเราเคยบอกเค้าเองว่าเราอยู่คนเดียวได้  ความเป็นจริงคงไม่ได้ น่าจะเจ็บปวดมาก