คือเรากับเพื่อนสนิทกันมาก ตอนเพื่อนยังไม่มีแฟน คือไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ เที่ยวด้วยกันทุกอาทิตย์ ปาร์ตี้ด้วยกันบ่อยๆ คุยกันไลน์กันทุกวัน วีดีโอคอลคุยด้วยกันบ่อยๆ ตอนเรามีแฟนเราก็ไม่เคยหายไปไหน คือปฎิบัติกับเพื่อนแบบเดิมตลอด คือพร้อมเททุกอย่างไปอยู่กับเพื่อน จนแฟนขอเลิก 😂
จนมาวันนึงที่เพื่อนมีแฟนบ้าง (แฟนคนแรกของนาง) แรกๆก็พอได้คุยกันบ้าง นานๆเข้าคิอวันนึงแทบไม่ตอบไลน์เราเลย บางทีถามวันนี้ไปตอบอีกวันนึงก็มี (เพื่อนเป็นคนติดโทรศัพท์มาก) คือถ้าเราไม่ทักไปหานางก่อนนางไม่มีทางมาคุยกับเราเลย ซึ่งเราว่ามันแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้อะไรมาก ไม่ค่อยอยากไปวุ่นวายอะไรมากมาย (เรามีเพื่อนค่อนข้างเยอะ แต่สนิทกับนางที่สุด) จนผ่านมาประมาณ 5 เดือน นางทะเลาะกับแฟน ก็โทรมาปรึกษาร้องห่มร้องไห้ด้วยอยู่3-4วัน เราเลยได้รู้ว่าแฟนนางไม่ชอบเรา ไม่อยากให้นางคบกับเรา ตอนนั้นหน้าเราชาขึ้นมาเลย ไม่ได้โกรธที่แฟนนางให้เลิกคบเรานะ แต่โกรธนางที่เชื่อแฟนนี่แหละ แล้วนางก็ขอโทษโน้นนี่นั่น รู้ว่าที่ผ่านมาทำไม่ดีกับเรา น่าจะเชื่อเรา บราๆๆๆๆๆ. แล้วอยู่ๆวันรุ่งขึ้นเราก็ติดต่อนางไม่ได้ ไลน์ไม่ตอบ โทรไม่รับ เลยตัดสินใจไปหานางที่ห้อง เลยได้รู้ว่านางกลับมาดีกันแล้ว ที่ไม่ได้รับโทรศัพท์เพราะลืมเปิดเสียง....... ยืนคุยกันหน้าประตู เราเลยขอตัวกลับมาก่อน แล้วนางก็หายไปจากชีวิตเราเป็นพักๆ จะได้คุยหรือพบเจอกับนางได้ก็ต่อเมื่อนางทะเลาะกะแฟนนางเท่านั้น เอาจริงคือเรารู้สึกนอยด์มากนะ กับสถานะการณ์แบบนี้ คือเราก็รับฟังทุกครั้ง แต่พอไปดีกันก็เป็นเหมือนเดิมวนลูปอยู่อย่างนี้มาสามปีแล้ว
แรกเราคิดว่ามันคือหน้าที่เพื่อนอ่ะแหละ ที่ต้องคอยซัพพอร์ตให้กัน ให้กำลังใจกัน คอยรับฟังแล้วให้คำปรึกษา แต่!!! มันไม่ใช่กับเพื่อนเราค่ะ คือเรามีปัญหากับที่ทำงาน คือเครียดสุด ตึงสุด ร้องไห้กับพ่อกับแม่จนแบบไม่กล้าให้เค้ารับรู้อะไรเรื่องนี้อีกแล้ว เราเลยเลือกที่จะโทรหานาง ร้องไห้ไปด้วยโทรไปด้วย คำแรกที่เพื่อนเราพูดคือ กูไม่ว่างว่ะ กูมากินข้าวกับแฟน เดี๋ยวกูโทรกลับนะ อยู่ๆคือในหัวเราเย็นวาปเลย ช๊อคมาก พูดอะไรไม่ออกเลย อะไรในหัวตีกันวุ่นไปหมด ผ่านมาเป็นเดือนแล้วเราก็ไม่เคยติดต่อนางไปเลย นางก็เช่นกัน สงสัยยังกินข้าวไม่เสร็จ 🙄
จนกระทั่งวันนี้..... นางโทรมาหาเรา สเต็บเดิมเลย คือทะเลาะกับแฟน แต่รอบนี้เราร้องไห้แข่งเลย คือความรู้สึกมันตีกันไปหมด คือสงสัยว่านางเป็นเราเป็นตัวอะไร แล้วทำไมเราตัดนางไม่ขาดซักที ตอนนางมีปัญหา นางมีเราซัพพอร์ตเสมอ แต่พอถึงคราวเราบ้าง ทำไมนางถึงผลักไสเราแบบไม่ลังเลอะไรเลย เราเป็นตัวอะไรในชีวิตนางกันแน่ คือเราอยากระบายมาก แต่ถ้าไปคุยกับคนอื่นมันก็เหมือนเรานินทาเพื่อนอีก เลยเลิกที่จะมาถามคนในพันทิป ว่า ถ้าเจอมนุษย์แบบนี้ในชีวิต เราควรทำยังไงดีคะ
เคยสังสัยมั๊ย ว่าเราเป็นตัวอะไรในชีวิตเพื่อน
จนมาวันนึงที่เพื่อนมีแฟนบ้าง (แฟนคนแรกของนาง) แรกๆก็พอได้คุยกันบ้าง นานๆเข้าคิอวันนึงแทบไม่ตอบไลน์เราเลย บางทีถามวันนี้ไปตอบอีกวันนึงก็มี (เพื่อนเป็นคนติดโทรศัพท์มาก) คือถ้าเราไม่ทักไปหานางก่อนนางไม่มีทางมาคุยกับเราเลย ซึ่งเราว่ามันแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้อะไรมาก ไม่ค่อยอยากไปวุ่นวายอะไรมากมาย (เรามีเพื่อนค่อนข้างเยอะ แต่สนิทกับนางที่สุด) จนผ่านมาประมาณ 5 เดือน นางทะเลาะกับแฟน ก็โทรมาปรึกษาร้องห่มร้องไห้ด้วยอยู่3-4วัน เราเลยได้รู้ว่าแฟนนางไม่ชอบเรา ไม่อยากให้นางคบกับเรา ตอนนั้นหน้าเราชาขึ้นมาเลย ไม่ได้โกรธที่แฟนนางให้เลิกคบเรานะ แต่โกรธนางที่เชื่อแฟนนี่แหละ แล้วนางก็ขอโทษโน้นนี่นั่น รู้ว่าที่ผ่านมาทำไม่ดีกับเรา น่าจะเชื่อเรา บราๆๆๆๆๆ. แล้วอยู่ๆวันรุ่งขึ้นเราก็ติดต่อนางไม่ได้ ไลน์ไม่ตอบ โทรไม่รับ เลยตัดสินใจไปหานางที่ห้อง เลยได้รู้ว่านางกลับมาดีกันแล้ว ที่ไม่ได้รับโทรศัพท์เพราะลืมเปิดเสียง....... ยืนคุยกันหน้าประตู เราเลยขอตัวกลับมาก่อน แล้วนางก็หายไปจากชีวิตเราเป็นพักๆ จะได้คุยหรือพบเจอกับนางได้ก็ต่อเมื่อนางทะเลาะกะแฟนนางเท่านั้น เอาจริงคือเรารู้สึกนอยด์มากนะ กับสถานะการณ์แบบนี้ คือเราก็รับฟังทุกครั้ง แต่พอไปดีกันก็เป็นเหมือนเดิมวนลูปอยู่อย่างนี้มาสามปีแล้ว
แรกเราคิดว่ามันคือหน้าที่เพื่อนอ่ะแหละ ที่ต้องคอยซัพพอร์ตให้กัน ให้กำลังใจกัน คอยรับฟังแล้วให้คำปรึกษา แต่!!! มันไม่ใช่กับเพื่อนเราค่ะ คือเรามีปัญหากับที่ทำงาน คือเครียดสุด ตึงสุด ร้องไห้กับพ่อกับแม่จนแบบไม่กล้าให้เค้ารับรู้อะไรเรื่องนี้อีกแล้ว เราเลยเลือกที่จะโทรหานาง ร้องไห้ไปด้วยโทรไปด้วย คำแรกที่เพื่อนเราพูดคือ กูไม่ว่างว่ะ กูมากินข้าวกับแฟน เดี๋ยวกูโทรกลับนะ อยู่ๆคือในหัวเราเย็นวาปเลย ช๊อคมาก พูดอะไรไม่ออกเลย อะไรในหัวตีกันวุ่นไปหมด ผ่านมาเป็นเดือนแล้วเราก็ไม่เคยติดต่อนางไปเลย นางก็เช่นกัน สงสัยยังกินข้าวไม่เสร็จ 🙄
จนกระทั่งวันนี้..... นางโทรมาหาเรา สเต็บเดิมเลย คือทะเลาะกับแฟน แต่รอบนี้เราร้องไห้แข่งเลย คือความรู้สึกมันตีกันไปหมด คือสงสัยว่านางเป็นเราเป็นตัวอะไร แล้วทำไมเราตัดนางไม่ขาดซักที ตอนนางมีปัญหา นางมีเราซัพพอร์ตเสมอ แต่พอถึงคราวเราบ้าง ทำไมนางถึงผลักไสเราแบบไม่ลังเลอะไรเลย เราเป็นตัวอะไรในชีวิตนางกันแน่ คือเราอยากระบายมาก แต่ถ้าไปคุยกับคนอื่นมันก็เหมือนเรานินทาเพื่อนอีก เลยเลิกที่จะมาถามคนในพันทิป ว่า ถ้าเจอมนุษย์แบบนี้ในชีวิต เราควรทำยังไงดีคะ