เรื่องมีอยู่ว่า เรากับแฟน ใช้ชีวิตด้วยกันมา6ปี เรารู้จักได้พูดคุยกันกับน้องสาวของแฟนตอนปีที่2ที่อยู่ด้วยกัน เพราะนางทำงานต่างประเทศ
เรากับแฟนก็ไปทำงานต่างประเทศ เลยได้เจอกันตอนนั้น นิสัยของนางจะเป็นแบบไม่สนใคร ไม่แคร์ใคร คำพูดคำจาก็หักหารน้ำใจคนอื่น คือตัวเราเองก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก แค่รู้สึกไม่ค่อยโอเคกับนางเท่าไหร่ แต่มันมีเรื่องให้แบบรู้สึกแย่ๆหลายเรื่อง จนสะสมมาเรื่อยๆ
ตอนอยู่ต่างประเทศ นางคบกับต่างชาติ ก็ติดผู้ชายมาก แล้วก็ชอบดื่มหนักมาก
หลายครั้งที่เวลานางมาเยี่ยมมาหาพี่ของนาง นางจะเอาแฟนนางมาด้วยตลอด แต่!!!! พีคคือห้องพักก็เป็นแบบห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัวในตัวเลย ต้องนอนด้วยกันแค่มีตู้โชว์กั้นไว้เฉยๆ นางมีอะไรกับแฟนนางจ้า ทั้งที่พี่ของนางกับเราที่เป็นพี่สะใภ้นอนอยู่ข้างๆเลย คือเราอึดอัดมาก ไม่เกรงใจเลย อยากทำไรก็ทำงี้ บางครั้งก็เป็นประจำเดือนแต่ก็เอากันจนเปื้อนผ้าห่มเปื้อนที่นอนของเราอ่ะ แล้วใครจะเอามาใช้ต่อ น่าเกลียดมาก
เราทะเลาะกับแฟนบ่อยมากเรื่องมารยาทของนาง แต่แฟนก็แบบเค้าก็ไม่รู้ว่ามันจะโตมาเป็นแบบนี้ ไม่รู้จะพูดยังไง บอกก็ไม่ได้ เราก็เก็บความอึดอัดเรื่อยมาจนกลับไทย
นางก็กลับไทยแล้วก็เลิกกับแฟนต่างชาติของนางไป พอกลับมาอยู่บ้าน ที่บ้านจะมีอาชีพส่วนตัวนะคะ เรากับแฟนก็แยกออกมาสร้างบ้านอยู่เอง ส่วนนางจะอยู่กับพ่อแม่กับลูกของนาง คือบ้านนั้น นางจะทำงานคนเดียว เพราะพ่อกับแม่ก็แก่แล้วเนาะ แต่เรากับแฟนก็ไปช่วยตลอดนะคะ ว่างก็ไป หรือเคลียร์งานตัวเองแล้วไปช่วยนางประจำ
เวลาไปกินข้าวร่วมกัน นางชอบพูดว่าทำคนเดียว สู้คนเดียว พูดแบบนี้บ่อยมาก ซึ่งเรารู้สึกว่า เฮ้ย!แล้วกูกับแฟนล่ะ ไม่ได้ช่วยหรอ แล้วพ่อกับแม่ล่ะ แล้วบรรดาพี่สาวพี่เขยล่ะ ทุกคนคอยช่วย คอยซัพพอร์ตตลอดเลย ไม่เห็นค่าเลยหรอ
นางเคยแหนบแนมเราบ่อยมาก อย่างเช่น สบายเนาะอยู่เฉยๆให้ผัวเลี้ยง แต่!!!กูทำงานบ้านค่ะ กูเป็นแม่บ้าน ออกไปช่วยแฟนทำงานบ้างตอนว่างๆ บางครั้งจะไปแฟนก็ไม่ให้ไป อีกครั้งนึงนางก็พูดกับแฟนเราประมาณว่า ถ้านางกับพี่นางอยู่บ้านด้วยกัน คงรวยไปแล้ว คงดีกว่านี้ เรานี่แบบเฮ้ย!!คือไรอ่ะ เธอต้องการอะไร
เราเก็บมาหลายเรื่องมาก เก็บความอึดอัดที่มีต้องนาง จนปัจจุบันนี้นางได้ไปเจอผู้ชายคนนึง ซึ่งตอนมาจีบ ทุกคนก็บอกว่าถ้าเขาจริงใจ เขายังไม่มีครอบครัวก็คุยๆกันดู แต่ถ้าเขามีครอบครัวแล้วก็หยุด ไม่ต้องคุย แต่ผลออกมาคือผู้ชายคนนั้นมีเมียมีลูกแล้ว แล้วเจ้าชู้มาก จีบสาวไปทั่ว คนเขารู้กันหมด แต่นางไม่หยุดจ้า คุยต่อ ไปกินข้าว ไปเที่ยวนุ่นนี่กับเขา ทุกคนในครอบครัวบอกหมด ห้ามหมด แต่!!นางบอกว่าโตแล้ว ดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องมาหักหน้ากัน จนเลยเถิดไปถึงขั้นมีอะไรกับผู้ชายคนนั้น นางเป็นชู้ผัวชาวบ้านอ่ะ แล้วติดมาก ติดเขามากไม่รู้ผิดชอบชั่วดี ด่ากระทั่งพ่อแม่ที่ห้าม ด่าพี่ที่ไปสอนตัวเอง
จนวันนึงพ่อกับแม่ไปต่างจังหวัดเยี่ยมญาติ นางอยู่บ้านกับลูกของนางแล้วนางออกไปเที่ยวกับผู้ชายตอนกลางคืน นางทิ้งลูกอยู่บ้าน เราถามหลานว่าแม่ไปบ่อยมั้ย หลานบอกบ่อยมาก ตั้งแต่รู้จักผู้ชายคนนี้แม่ไม่ใส่ใจเลย ชอบทิ้งให้นอนคนเดียว เรานี่ปรี้ดเลย สงสารหลานมาก เลยเตือนสตินางไป สรุปนางโกธรที่เราไปเตือนนาง นางออกจากแชทกลุ่มครอบครัวไปเลยจ่ะ พาลมาก พาลไปหมด ด่าแฟนเราด้วย คือก็แค่เตือนป่ะ เตือนสติให้คิดได้ เตือนให้รู้สึกผิด
แล้วตอนนี้ก็มองหน้ากันไม่ติด ต่างคนต่างอยู่ไป แต่ความอึดอัดเรามันมีมากเหลือเกิน เราอยากรู้ว่าเราผิดหรอที่เตือนไปแบบนั้น นางจะโกธรจะอะไรเราเราก็ไม่สนหรอก มันไม่มีผลกับชีวิต แต่นางไม่แยกแยะ ไปพาลใส่พ่อแม่ ใส่พี่ ห้ามลูกไม่ให้มาเล่นกับเราที่บ้าน ห้ามไม่ให้คุยกับเรา เรารู้สึกว่าแล้วเด็กผิดอะไร พ่อกับแม่ผิดอะไร เราอยากรู้ว่าเราต้องจัดการความรู้สึกตอนนี้ยังไง เราต้องไปขอโทษนางหรอที่เตือนนาง หรือเราต้องเฉยๆก็แค่ไม่คุยกัน แล้วปล่อยเวลาผ่านไป หรือเราต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น จะได้ไม่ต้องเจอกันอีก
อึดอัดกับน้องสาวของแฟน ทำยังไงดี เพราะอยู่หมู่บ้านเดียวกัน
เรากับแฟนก็ไปทำงานต่างประเทศ เลยได้เจอกันตอนนั้น นิสัยของนางจะเป็นแบบไม่สนใคร ไม่แคร์ใคร คำพูดคำจาก็หักหารน้ำใจคนอื่น คือตัวเราเองก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก แค่รู้สึกไม่ค่อยโอเคกับนางเท่าไหร่ แต่มันมีเรื่องให้แบบรู้สึกแย่ๆหลายเรื่อง จนสะสมมาเรื่อยๆ
ตอนอยู่ต่างประเทศ นางคบกับต่างชาติ ก็ติดผู้ชายมาก แล้วก็ชอบดื่มหนักมาก
หลายครั้งที่เวลานางมาเยี่ยมมาหาพี่ของนาง นางจะเอาแฟนนางมาด้วยตลอด แต่!!!! พีคคือห้องพักก็เป็นแบบห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัวในตัวเลย ต้องนอนด้วยกันแค่มีตู้โชว์กั้นไว้เฉยๆ นางมีอะไรกับแฟนนางจ้า ทั้งที่พี่ของนางกับเราที่เป็นพี่สะใภ้นอนอยู่ข้างๆเลย คือเราอึดอัดมาก ไม่เกรงใจเลย อยากทำไรก็ทำงี้ บางครั้งก็เป็นประจำเดือนแต่ก็เอากันจนเปื้อนผ้าห่มเปื้อนที่นอนของเราอ่ะ แล้วใครจะเอามาใช้ต่อ น่าเกลียดมาก
เราทะเลาะกับแฟนบ่อยมากเรื่องมารยาทของนาง แต่แฟนก็แบบเค้าก็ไม่รู้ว่ามันจะโตมาเป็นแบบนี้ ไม่รู้จะพูดยังไง บอกก็ไม่ได้ เราก็เก็บความอึดอัดเรื่อยมาจนกลับไทย
นางก็กลับไทยแล้วก็เลิกกับแฟนต่างชาติของนางไป พอกลับมาอยู่บ้าน ที่บ้านจะมีอาชีพส่วนตัวนะคะ เรากับแฟนก็แยกออกมาสร้างบ้านอยู่เอง ส่วนนางจะอยู่กับพ่อแม่กับลูกของนาง คือบ้านนั้น นางจะทำงานคนเดียว เพราะพ่อกับแม่ก็แก่แล้วเนาะ แต่เรากับแฟนก็ไปช่วยตลอดนะคะ ว่างก็ไป หรือเคลียร์งานตัวเองแล้วไปช่วยนางประจำ
เวลาไปกินข้าวร่วมกัน นางชอบพูดว่าทำคนเดียว สู้คนเดียว พูดแบบนี้บ่อยมาก ซึ่งเรารู้สึกว่า เฮ้ย!แล้วกูกับแฟนล่ะ ไม่ได้ช่วยหรอ แล้วพ่อกับแม่ล่ะ แล้วบรรดาพี่สาวพี่เขยล่ะ ทุกคนคอยช่วย คอยซัพพอร์ตตลอดเลย ไม่เห็นค่าเลยหรอ
นางเคยแหนบแนมเราบ่อยมาก อย่างเช่น สบายเนาะอยู่เฉยๆให้ผัวเลี้ยง แต่!!!กูทำงานบ้านค่ะ กูเป็นแม่บ้าน ออกไปช่วยแฟนทำงานบ้างตอนว่างๆ บางครั้งจะไปแฟนก็ไม่ให้ไป อีกครั้งนึงนางก็พูดกับแฟนเราประมาณว่า ถ้านางกับพี่นางอยู่บ้านด้วยกัน คงรวยไปแล้ว คงดีกว่านี้ เรานี่แบบเฮ้ย!!คือไรอ่ะ เธอต้องการอะไร
เราเก็บมาหลายเรื่องมาก เก็บความอึดอัดที่มีต้องนาง จนปัจจุบันนี้นางได้ไปเจอผู้ชายคนนึง ซึ่งตอนมาจีบ ทุกคนก็บอกว่าถ้าเขาจริงใจ เขายังไม่มีครอบครัวก็คุยๆกันดู แต่ถ้าเขามีครอบครัวแล้วก็หยุด ไม่ต้องคุย แต่ผลออกมาคือผู้ชายคนนั้นมีเมียมีลูกแล้ว แล้วเจ้าชู้มาก จีบสาวไปทั่ว คนเขารู้กันหมด แต่นางไม่หยุดจ้า คุยต่อ ไปกินข้าว ไปเที่ยวนุ่นนี่กับเขา ทุกคนในครอบครัวบอกหมด ห้ามหมด แต่!!นางบอกว่าโตแล้ว ดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องมาหักหน้ากัน จนเลยเถิดไปถึงขั้นมีอะไรกับผู้ชายคนนั้น นางเป็นชู้ผัวชาวบ้านอ่ะ แล้วติดมาก ติดเขามากไม่รู้ผิดชอบชั่วดี ด่ากระทั่งพ่อแม่ที่ห้าม ด่าพี่ที่ไปสอนตัวเอง
จนวันนึงพ่อกับแม่ไปต่างจังหวัดเยี่ยมญาติ นางอยู่บ้านกับลูกของนางแล้วนางออกไปเที่ยวกับผู้ชายตอนกลางคืน นางทิ้งลูกอยู่บ้าน เราถามหลานว่าแม่ไปบ่อยมั้ย หลานบอกบ่อยมาก ตั้งแต่รู้จักผู้ชายคนนี้แม่ไม่ใส่ใจเลย ชอบทิ้งให้นอนคนเดียว เรานี่ปรี้ดเลย สงสารหลานมาก เลยเตือนสตินางไป สรุปนางโกธรที่เราไปเตือนนาง นางออกจากแชทกลุ่มครอบครัวไปเลยจ่ะ พาลมาก พาลไปหมด ด่าแฟนเราด้วย คือก็แค่เตือนป่ะ เตือนสติให้คิดได้ เตือนให้รู้สึกผิด
แล้วตอนนี้ก็มองหน้ากันไม่ติด ต่างคนต่างอยู่ไป แต่ความอึดอัดเรามันมีมากเหลือเกิน เราอยากรู้ว่าเราผิดหรอที่เตือนไปแบบนั้น นางจะโกธรจะอะไรเราเราก็ไม่สนหรอก มันไม่มีผลกับชีวิต แต่นางไม่แยกแยะ ไปพาลใส่พ่อแม่ ใส่พี่ ห้ามลูกไม่ให้มาเล่นกับเราที่บ้าน ห้ามไม่ให้คุยกับเรา เรารู้สึกว่าแล้วเด็กผิดอะไร พ่อกับแม่ผิดอะไร เราอยากรู้ว่าเราต้องจัดการความรู้สึกตอนนี้ยังไง เราต้องไปขอโทษนางหรอที่เตือนนาง หรือเราต้องเฉยๆก็แค่ไม่คุยกัน แล้วปล่อยเวลาผ่านไป หรือเราต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น จะได้ไม่ต้องเจอกันอีก