ร้านเราชื่อ เล็กหงษ์ ข้าวต้มปลา ร้านเราอยู่ที่ ตลาดพลู ดงของกินเลยก็ว่าได้
ตอนเราเปิดก็คิดว่าโชคดีจังได้ทำเลดี แต่ในความโชคดีก็มีความโชคร้ายซ้อนตัวอยู่
เราได้ที่ติดร้านดัง ร้านเราเลยดูเงียบ และเวรกรรมก็ให้คนไม่กล้านั่ง อารมแบบร้านมาคุ โต้ะว่างๆ เมื่อเทียบกับเพื่อนบ้าน
มีคนมากินแล้วไปรีวิวเยอะนะ แต่ เอาเข้าจิงๆ กับเงียบ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
มีข้อแม้เดียวเรา เราจะไม่เสียเงินจ้างใครมารีวิว เพราะ????
เพราะเราไม่อยากบังคับใครให้มาชอบเราทั้งที่มันไม่จริง แล้วคนมากินก็บอกว่า ไม่เห็นเหมือนรีวิวเลย
ถ้าอร่อยไม่อร่อยให้เค้าตัดสินเอง
รีวิวจากพี่อาร์ท เมื่อมาทานที่ร้าน

ลูกค้าบางส่วน ที่มากิน

เราพยายามตั้งใจทำทุกชาม ใส่ใจ เหมือนทำให้คนที่บ้านกิน

เราตั้งใจให้เป็นร้านที่ทุกคนมีความสุข อร่อยอิ่ม แล้วสบายกระเป๋า

ใส่ใจในบริการ มาก พอๆกับอาหารที่ทำทุกครั้ง

คิดเมนูใหม่ ให้จับต้องได้ ราคาไม่สร้างบ้าน

มีเพจอาหารมาถ่ายบางแต่พอนานวัน เริ่มเงียบ

คำถามคือ เราทำไงให้มีคนมาถ่ายได้มัง
1.แจกบัตรรับประทานฟรี ดีมั้ย สำหรับคนที่มาร้านแล้วรีวิว
2.ทำไงให้คนตัดสินใจกิน เราโคตรมั่นใจ ขอแค่ 1คำพอ
เปิดร้านในดงจอมยุทธ ทำไงให้มีคนสนใจ
ตอนเราเปิดก็คิดว่าโชคดีจังได้ทำเลดี แต่ในความโชคดีก็มีความโชคร้ายซ้อนตัวอยู่
เราได้ที่ติดร้านดัง ร้านเราเลยดูเงียบ และเวรกรรมก็ให้คนไม่กล้านั่ง อารมแบบร้านมาคุ โต้ะว่างๆ เมื่อเทียบกับเพื่อนบ้าน
มีคนมากินแล้วไปรีวิวเยอะนะ แต่ เอาเข้าจิงๆ กับเงียบ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
มีข้อแม้เดียวเรา เราจะไม่เสียเงินจ้างใครมารีวิว เพราะ????
เพราะเราไม่อยากบังคับใครให้มาชอบเราทั้งที่มันไม่จริง แล้วคนมากินก็บอกว่า ไม่เห็นเหมือนรีวิวเลย
ถ้าอร่อยไม่อร่อยให้เค้าตัดสินเอง
รีวิวจากพี่อาร์ท เมื่อมาทานที่ร้าน
ลูกค้าบางส่วน ที่มากิน
เราพยายามตั้งใจทำทุกชาม ใส่ใจ เหมือนทำให้คนที่บ้านกิน
เราตั้งใจให้เป็นร้านที่ทุกคนมีความสุข อร่อยอิ่ม แล้วสบายกระเป๋า
ใส่ใจในบริการ มาก พอๆกับอาหารที่ทำทุกครั้ง
คิดเมนูใหม่ ให้จับต้องได้ ราคาไม่สร้างบ้าน
มีเพจอาหารมาถ่ายบางแต่พอนานวัน เริ่มเงียบ
คำถามคือ เราทำไงให้มีคนมาถ่ายได้มัง
1.แจกบัตรรับประทานฟรี ดีมั้ย สำหรับคนที่มาร้านแล้วรีวิว
2.ทำไงให้คนตัดสินใจกิน เราโคตรมั่นใจ ขอแค่ 1คำพอ