ขอคำปรึกษาให้แก่คนที่ใกล้จะเรียนจบหน่อยนะคะ

ตอนนี้เรากำลังเรียน สาธารณสุข(ชุมชน) อยู่ปี4 แล้วค่ะ ยอมรับเลยว่าก่อนเข้าเรียนสาขานี้ อาจารย์มัธยมหลายท่านก็เชียร์ให้เราเข้าเรียนสาขานี้ ท่านบอกว่าจบออกมามีงานทำแน่นอน ตอนนั้นเราไม่ได้เข้าศึกษาข้อมูลให้แน่ชัดก่อน อีกอย่างทางบ้านก็เชียร์ให้เลือกเพราะพวกท่านก็เคยเห็นอาชีพนี้ตามอนามัย ซึ่งตอนแรกเราก็ยังไม่แน่ใจตัวเองแต่สุดท้ายก็ตัดสินใจลงเรียนสาขานี้ เราก็เลยเลือกเรียนที่ม.รัฐแห่งหนึ่งในภาคเหนือ ตอนปี1-ปี2 เรียนสนุกค่ะ แล้วเราคิดว่า(อาจจะ) เลือกเส้นทางนี้ถูกแล้ว จนความรู้สึกเราเริ่มเปลี่ยนและเห็นชัดขึ้นคือตอนปี3 ต้นเทอมเลยค่ะ มันไม่ใช่ทางที่เราชอบเลย อาจจะตั้งแต่เเรกที่เราไม่ชอบทางสายนี้แต่แค่ไม่แน่ใจ ตอนนี้ก็สายเกินไปที่จะถอยแล้วเนื่องจากสถานะทางการเงินรวมไปถึงเวลาที่เสียไปมันมากเกินที่จะถอย มันเป็นความผิดเราตั้งแต่เเรกที่เราไม่ค้นหาตัวเอง ฟังแต่คำคนอื่นแต่จะมานั่งเสียใจตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว เราเลยตั้งใจและทำใจยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเลือก ตั้งแต่วันที่เรารู้ตัวว่าไม่ใช่ทางของเรา เราเครียดตั้งแต่ตอนนั้นมาจนถึงปัจจุบัน เครียดว่าเราจะอยู่กับงานนี้ได้ตลอดหรือเปล่า เราจะทำได้ดีใช่ไหม ความฝันคือต้องจบมาแล้วมีงานทำหาเงินให้พ่อแม่ ยิ่งเราเป็นลูกคนโต พวกเขายิ่งคาดหวังกับเราไว้มาก ส่วนเรื่องความสุขจากการทำงานเราเลิกคิดถึงมันตั้งแต่รู้ตัวว่าเลือกทางที่ไม่ใช่ตัวตนของเราแล้วค่ะ จนตอนนี้อยู่ปี4 แล้ว รู้ว่างานหายากมากๆ อาจาร์ยที่มหาลัยก่อนเริ่มสอนท่านก็พูดขึ้นว่า 'เนี่ย ที่นั่งอยู่ในนี้ ตกงานกันหมด ไม่มีงานทำหรอก' ตอนนั้นก็ใจแป๋วค่ะ สายอาชีพนี้การแข่งขันค่อนข้างสูง แต่ละปีคนจบก็เยอะ ตอนนี้เราทำได้เพียงอัพเกรดเทอมสุดท้ายให้พอจบแล้วไม่ดูน่าเกลียด อย่างน้อยขึ้น 3.00 ได้ก็พอให้เบาใจ บวกกับช่วงนี้ก็พยายามเรียนภาษาอังกฤษด้วยตัวเอง เรียนแบบงูๆปลาๆไปแค่เพียงให้ตัวเองมีสกิลภาษาไว้ติดตัวบ้างสักนิดก็ยังดี มันเครียดแล้วก็กลัวมาก ยิ่งใกล้จบก็ยิ่งกลัว มืดมิดไปหมด กลัวอนาคตเราไม่มีงานทำ(สำคัญ) กลัวทำให้พ่อแม่ลำบาก กลัวคนรอบข้างดูถูกพวกเรา บางครั้งก็อยากกระโดดตึกให้มันจบๆไปแต่ก็มีคำว่าความหวังของพ่อแม่ฉุดเราอยู่ เราแค่อยากได้คำปรึกษาจากทุกคนที่เห็นกระทู้นี้ว่า ตอนนี้เราทำอะไรได้บ้างคะ เราไม่มีความหวังอะไรเลย ยิ่งใกล้จบปี4 ทุกคนบอกว่าเราใกล้ถึงฝั่งแล้ว แต่เรายังมองไม่เห็นเงาฝั่งเลยด้วยซ้ำ ฝากด้วยนะคะ