ขอระบาย ขอกำลังใจ ท้อแท้และเหนื่อยเหลือเกิน

อธิบายเป็นการระบายได้ไหม ว่าหนักหนาดไหน? หรือ ชิวล์ๆๆสบายๆๆ

สวัสดีค่ะ ขอพื้นที่ตรงนี้เพื่อระบายเฉยๆนะคะ วันนี้เหนื่อยใจ ท้อแท้มากมาย กับสิ่งที่เป็น ชีวิตที่เจอ อดีตมันผ่านไปแล้วไม่ได้แคร์ หรือสนใจใยดีแล้วค่ะ. เป็น single mom มาเกือบ 2 ปีแล้ว แต่ที่เหนื่อยปัจจ

มีลูกสองคน คนโต 12 ขวบแล้ว คุยกันรู้เรื่อง เค๊าเข้าใจ แต่ก็เสียใจ ลูกดูเศร้า ๆ ลูกร้องให้เสียใจ และบอกว่าสงสารน้อง ที่ไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย ตัวเราเองก็เศร้าไม่ต่างกันค่ะ รู้สึกท้อแท้ หมดหวัง แต่พยา

ไม่มีใครที่ไหนอยากได้ตำแหน่ง "เมียหลวง" จริงๆ แล้ว ตำแหน่งนี้มันเจ็บปวดมากกว่าคนที่มีตำแหน่ง "เมียน้อย" เสียอีกนะ หากใครได้เคยติดตามกระทู้ที่ผ่านมาของดิฉัน (http://pantip.com/l/htt

ท้องได้5 เดือน และคิดว่าคงจะต้องสู้ดูแลเค้าไปให้ดีที่สุด ในวันที่ไม่มีพ่อของลูก เค้าเลือกครอบครัว ญาติพี่น้องเค้า เค้าไม่ได้สนใจใยดี คำว่าครอบครัวตรงนี้ คำว่า เมีย ว่าลูก เราเองควรจะถอยออกมาจริงๆแหละ

ตอนนี้เรารู้สึกเหนื่อยมาก ท้อแท้ไปหมด รู้สึกว่าตัวเองไร้ประโยชน์ยังไงอย่างงั้น ในขณะที่คนอื่นประสบความสำเร็จแล้ว แต่เราก็ยังอยู่กับที่ เราควรทำยังไงดี

แม่เลี้ยงเดี่ยว พ่อเลี้ยงเดี่ยว จิตใจมันต้องสู้ เพื่อลูกเราเอง

ในวันที่ท้อแท้ขอเพียงกำลังใจเล็กๆ ให้ก้าวผ่านวันเวลาที่แสนยาวนาน เป็นกำลังใจให้กันและกัน แล้วมันจะผ่านไปด้วยดี สู้ๆนะคะ

เคยคิดว่าพอจะดูแลเค้าไหวแต่ลองพยายามแล้วปีนึงรู้สึกว่าตึงมาก ความสามารถในการหาเงินของผมในตอนนี้ไม่เพียงพอจะทำให้เค้า Happy ได้ พ่อเค้าก็กรอกหูเหลือเกินว่าลูกเค้าดีอย่างนั้นอย่างนี้คนรอจีบเพียบนะ ผมก็เ