ขอกำลังใจจากพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยว

อยากขอคำแนะนำครับตอนนี้ผมอายุ 36 ปี ส่วนแม่เลี้ยงเดี่ยวอายุ 33 ปี มีลูกติดสองคน เป็น ผญ อายุ 12-14 ปี กับ ผญ อายุ 4 ปี และเป็นความสัมพันธ์ทางไกล เพิ่งเริ่มคุยๆ กันได้ เดือนนึง แต่รู้สึกใช่แต่มารู้ว่

เราว่าคนที่เป็นsingle mom , single dad ทุกคนไม่อยากมายืนอยู่ตรงจุดนี้หรอกค่ะ แต่เพราะอะไรหลายๆอย่างบีบบังคับให้ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ถ้าเป็นเรา เราว่าต้องเป็นบ้าแน่ๆเลยค่ะ หรือไม่ก็เป็นโรคซึมเศร้า

เป็นพ่อแม่คน ทิ้งลูกได้ไง ขับรถเท่ๆ นอนห้องแอร์เย็นๆ กินหรูอยู่สุขสบาย กับเมียชู้ผัวชู้ เงินส่งให้ลูกเดือนละสองพันสามพัน :)ทำไม่ได้ เห็นแก่ตัว

เรากำลังจะหย่ากับภรรยา ในอีก วันสองวันนี้ เลยอยากถามท่านผู้รู้ว่า เวลาตอนเซ็นใบหย่า ต้องสลักหลังอย่างไรครับ ที่จะบ่งชัดว่าจะเป็นการยกลูกๆให้อยู่ในการดูแล /ปกครอง/หรือสิทธิ์เป็นของฝ่ายเรา (ฝ่ายพ่อ) เน

ถ้าเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว พ่อเลี้ยงเดี่ยว เชื่อเถอะ ความรับผิดชอบมีสูงมากครับ ถ้าอ่อนแอ พวกเขาเลี้ยงลูกไม่โต

ต่างกันมากมั้ย ให้ผมลองมายเล่นๆ ผมว่า แม่เลี้ยงเดี่ยวมีมากกว่าพ่อเลี้ยงเดี่ยวเป็นสิบเท่า  ดีไม่ดีอาจถึง ร้อยเท่า ใครทราบมาแชร์กันหน่อยครับ ขอบคุณครับ

ตั้งแต่โดนทิ้งไปเรารู้สึกว่า เหมือนเราเป็นคนเดียวที่ต้องเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวอยู่ตลอดเวลา บางทีให้กำลังใจตัวเองว่ายังมีคนที่ลำบากกว่าเราอีกเยอะ แต่ก็ปลอบใจตัวเองได้ไม่นาน บางเวลานึกถึงเขา จะพูดในใจว่

เราจดทะเบียนหย่าเมื่อต้นปี 2556 รวมระยะเวลานานถึง 12ปี หลังจากวันนั้น ก็ยังคงสถานะเดิม มีพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยวท่านใดบ้าง ที่ยังคงถือทะเบียนหย่าเหมือนกัน ทำไมถึงไม่คิดจะเริ่มใหม่บ้างครับ

ปล่อยให้ลูกวิ่งเล่น ในห้างค้าส่ง. เจอประจำ จะชนหลายทีแล้ว สักพักน่าจะมีข่าวของหล่นทับ ล่าสุดปล่อยให้วิ่งวนในร้านชาบู หมดคำจะพูด