(เรื่องนี้พอไปเล่าให้แม่เราฟังรึคนอื่นฟังมีแต่คนบอกว่าเค้าจะเอาแต่หลานรึป่าว เราโดนเยอะกว่าที่เล่าอีกค่ะแต่กลัวยาวขอเล่าทั่วนี้)
เรื่องมีอยู่ว่า ตั้งแต่คลอดน้องมาก็เปลี่ยนเลยค่ะ
เราอยู่กับเค้าได้ดีปกติทุกอย่างตอนท้องไม่มีอะไรเลยเริ่มไปอยู่บ้านเดียวกันตอนท้องได้5-6เดือนค่ะ แต่ก่อนอยู่กับแฟนที่ห้องพักคือแฟนย้ายมาทำงานใกล้ที่บ้านเลยต้องมาพักที่บ้าน ใจเราตอนแรกไม่ได้คิดอยากจะอยู่กับเค้าเพราะกลัวจะมีปัญหาอยู่แล้วค่ะ แต่ลองอยู่เค้าใจดีมากๆพูดก็ดี แต่และแล้วหละค่ะ เหมือนหลานคลอดออกมาเป็นคนละคนกันเลย ประเด็นคือเราเลี้ยงลูกในแบบของเรา เค้าก็เคยเลี้ยงลูกเค้าในแบบของเค้า ซึ่งแรกๆเค้ายังไม่พูดหรอกค่ะ ว่าอันไหนเราทำไม่ถูกใจเค้า (อ่ออันนี้คือเราอะอยู่บ้านกับพ่อแม่แฟนส่วนแฟนนอนที่ทำงานนะคะ มันอยู่จังหวัดเดียวกันคนละอำเภอ ซึ่งบอกก่อนว่ามันเป็นตึกเค้าก็บอกว่าไม่อยากให้ขึ้นลงบันไดอันตรายเลยโอเคอยู่ลำพังที่บ้านแฟน) ต่อค่ะ เหมือนเค้าระแคะระคายมานานเค้ามาคอยบอกว่าทำแบบนี่ๆแต่ไม่เคยมาดูมาช่วยนะคะสั่งๆ เลี้ยงช่วยก็ผิวเผินมาก หลานหลับๆอยู่อยากอุ้มเอาไปปุ๊บตื่น หลานงอแงเอามาคืนเรา คือหวังดีอะแยกได้ค่ะ แต่ชอบมาทำให้เราอะเหนื่อยต่อ สะสมค่ะบางครั้งเราแสดงสีหน้าใส่แบบคือออกมาเองไม่ได้ตั้งใจ พ่อแม่แฟนก็โทรบอกแฟนว่าเราทำสีหน้าแต่ไม่ได้บอกนะคะว่าเราทำใส่เพราะเรื่องอะไรอันนี้ไม่พูด คือเรายอมรับนะเก็บสีหน้าไม่อยู่หรอก หลายครั้งมากค่ะ ส่วนงานบ้านเค้ามาบอกเราว่าทำแต่ของลูกนะงานบ้านไม่ต้องทำ ตอนนั้นพาเราไปหาแม่บอกแม่เราว่าเนี่ยเราสบายนะเค้าไม่ให้ทำงานบ้านให้จัดการแต่ของๆลูก คือเค้าอะย้ำขอบเขตให้เราแล้ว แต่ก็มาด่าเราทีหลัง อ้อแล้วพ่อแฟนเป็นคนที่อารมร้ายไงคะซึ่งแต่ก่อนไม่เคยเป็นกับเราเหมือนเราเลี้ยงลูกไม่โดนใจบ้างหละงานบ้านไม่ช่วยวันนั้นด่าเราคือเค้าเลี้ยงหมาแล้วเราไลน์ไปถามแม่เค้าว่าต้องให้อาหารหมามั้ย เค้าบอกว่าไม่ กลับมาพ่อเค้าเห็นเราไม่ให้อาหารหมา ด่าเราด่ารวมทุกอย่าง เรื่องงานบ้านว่าไม่ช่วย ซึ่งเรางงมาก อาหารหมาก็บอกไม่ต้องให้ งานบ้านก็ย้ำนักย้ำหนาจะทำก็ไม่ให้ทำแต่พอเหมือนโมโหอะค่ะ พาลด่าเราทุกเรื่อง สรุปเราอยู่ไม่ได้ค่ะมาอยู่กับแฟนเอาลูกมาด้วย ไม่จบนะคะ คิดถึงหลานเทียวเอาหลานไปๆมาๆ มโนค่ะว่าเลี้ยงหลานได้ดีกว่า เอาหลานไปทีมันร้องหาแม่มันต้องแบกมาคืน คือลูกเราอะพอมาอยู่กับเราเค้าไม่เคยร้องหาพวกเค้าเลย คือมีวันนึงเรากลับไปบ้านเหนื่อยค่ะป้อนนมลูกอยู่หลับคาเค้าก็มาปลุกเรา เค้าพูดกับเราว่าเค้าทำได้ดีกว่าที่ว่าป้อนนมหลานไม่เคยหลับเลย พอเราบอกว่าเราเพลียเค้าบอกเลี้ยงลูกต้องไม่เพลียนั่นลูกเรา หึ้ เค้าอะเลี้ยงไม่เยอะไม่นานเท่าเราหรอกค่ะคนที่เป็นแม่น่าจะเข้าใจใครจะเพอเฟคทุกอย่าง เค้าเลี้ยงลูกเข้าเต้าถามหน่อยเขาไม่ต้องมาจับขวดแบบนี้ก็พูดได้สิ ล่าสุดเดือนที่แล้วเค้ามาบอกว่าเค้าจะเลี้ยงลูกเราเองอยากให้เราช่วยหาตัง เราทำงานไม่ถึงเดือนจ้า เลี้ยงหลานไม่ไหวบอกว่าพอเอาหลานมาอยู่เค้าไม่มีเวลาหาตัง จะเอามาคืน และนี่เราต้องออกจากงาน ล่าสุดนี่วันนี้มาพูดกับเราว่าจะเอาลูกเราไปเลี้ยงอีกแล้วคือพึ่งออกจากงานเลี้ยงลูกได้2อาทิตย์ เราต้องบอกก่อนนะว่าเรายอมทุกอย่างอยากให้ทำงานทำอะไรทำหมดใจเราอะอยากเลี้ยงลูกเองตั้งแต่แรกไม่อยากทำงาน แต่พอเริ่มปรับได้เอามาคืน และสุดท้ายก็เอามันไปและบอกจะให้เรากลับไปทำงาน เราคิดถึงลูกค่ะ ไม่เคยถามความรู้สึกเราเลย อยากถามว่าคนโง่อย่างเราควรทำตัวยังไงคะที่ว่าเวิร์ค
อยู่บ้านแฟนแล้วมีปัญหาเรื่องหลาน??!
เรื่องมีอยู่ว่า ตั้งแต่คลอดน้องมาก็เปลี่ยนเลยค่ะ
เราอยู่กับเค้าได้ดีปกติทุกอย่างตอนท้องไม่มีอะไรเลยเริ่มไปอยู่บ้านเดียวกันตอนท้องได้5-6เดือนค่ะ แต่ก่อนอยู่กับแฟนที่ห้องพักคือแฟนย้ายมาทำงานใกล้ที่บ้านเลยต้องมาพักที่บ้าน ใจเราตอนแรกไม่ได้คิดอยากจะอยู่กับเค้าเพราะกลัวจะมีปัญหาอยู่แล้วค่ะ แต่ลองอยู่เค้าใจดีมากๆพูดก็ดี แต่และแล้วหละค่ะ เหมือนหลานคลอดออกมาเป็นคนละคนกันเลย ประเด็นคือเราเลี้ยงลูกในแบบของเรา เค้าก็เคยเลี้ยงลูกเค้าในแบบของเค้า ซึ่งแรกๆเค้ายังไม่พูดหรอกค่ะ ว่าอันไหนเราทำไม่ถูกใจเค้า (อ่ออันนี้คือเราอะอยู่บ้านกับพ่อแม่แฟนส่วนแฟนนอนที่ทำงานนะคะ มันอยู่จังหวัดเดียวกันคนละอำเภอ ซึ่งบอกก่อนว่ามันเป็นตึกเค้าก็บอกว่าไม่อยากให้ขึ้นลงบันไดอันตรายเลยโอเคอยู่ลำพังที่บ้านแฟน) ต่อค่ะ เหมือนเค้าระแคะระคายมานานเค้ามาคอยบอกว่าทำแบบนี่ๆแต่ไม่เคยมาดูมาช่วยนะคะสั่งๆ เลี้ยงช่วยก็ผิวเผินมาก หลานหลับๆอยู่อยากอุ้มเอาไปปุ๊บตื่น หลานงอแงเอามาคืนเรา คือหวังดีอะแยกได้ค่ะ แต่ชอบมาทำให้เราอะเหนื่อยต่อ สะสมค่ะบางครั้งเราแสดงสีหน้าใส่แบบคือออกมาเองไม่ได้ตั้งใจ พ่อแม่แฟนก็โทรบอกแฟนว่าเราทำสีหน้าแต่ไม่ได้บอกนะคะว่าเราทำใส่เพราะเรื่องอะไรอันนี้ไม่พูด คือเรายอมรับนะเก็บสีหน้าไม่อยู่หรอก หลายครั้งมากค่ะ ส่วนงานบ้านเค้ามาบอกเราว่าทำแต่ของลูกนะงานบ้านไม่ต้องทำ ตอนนั้นพาเราไปหาแม่บอกแม่เราว่าเนี่ยเราสบายนะเค้าไม่ให้ทำงานบ้านให้จัดการแต่ของๆลูก คือเค้าอะย้ำขอบเขตให้เราแล้ว แต่ก็มาด่าเราทีหลัง อ้อแล้วพ่อแฟนเป็นคนที่อารมร้ายไงคะซึ่งแต่ก่อนไม่เคยเป็นกับเราเหมือนเราเลี้ยงลูกไม่โดนใจบ้างหละงานบ้านไม่ช่วยวันนั้นด่าเราคือเค้าเลี้ยงหมาแล้วเราไลน์ไปถามแม่เค้าว่าต้องให้อาหารหมามั้ย เค้าบอกว่าไม่ กลับมาพ่อเค้าเห็นเราไม่ให้อาหารหมา ด่าเราด่ารวมทุกอย่าง เรื่องงานบ้านว่าไม่ช่วย ซึ่งเรางงมาก อาหารหมาก็บอกไม่ต้องให้ งานบ้านก็ย้ำนักย้ำหนาจะทำก็ไม่ให้ทำแต่พอเหมือนโมโหอะค่ะ พาลด่าเราทุกเรื่อง สรุปเราอยู่ไม่ได้ค่ะมาอยู่กับแฟนเอาลูกมาด้วย ไม่จบนะคะ คิดถึงหลานเทียวเอาหลานไปๆมาๆ มโนค่ะว่าเลี้ยงหลานได้ดีกว่า เอาหลานไปทีมันร้องหาแม่มันต้องแบกมาคืน คือลูกเราอะพอมาอยู่กับเราเค้าไม่เคยร้องหาพวกเค้าเลย คือมีวันนึงเรากลับไปบ้านเหนื่อยค่ะป้อนนมลูกอยู่หลับคาเค้าก็มาปลุกเรา เค้าพูดกับเราว่าเค้าทำได้ดีกว่าที่ว่าป้อนนมหลานไม่เคยหลับเลย พอเราบอกว่าเราเพลียเค้าบอกเลี้ยงลูกต้องไม่เพลียนั่นลูกเรา หึ้ เค้าอะเลี้ยงไม่เยอะไม่นานเท่าเราหรอกค่ะคนที่เป็นแม่น่าจะเข้าใจใครจะเพอเฟคทุกอย่าง เค้าเลี้ยงลูกเข้าเต้าถามหน่อยเขาไม่ต้องมาจับขวดแบบนี้ก็พูดได้สิ ล่าสุดเดือนที่แล้วเค้ามาบอกว่าเค้าจะเลี้ยงลูกเราเองอยากให้เราช่วยหาตัง เราทำงานไม่ถึงเดือนจ้า เลี้ยงหลานไม่ไหวบอกว่าพอเอาหลานมาอยู่เค้าไม่มีเวลาหาตัง จะเอามาคืน และนี่เราต้องออกจากงาน ล่าสุดนี่วันนี้มาพูดกับเราว่าจะเอาลูกเราไปเลี้ยงอีกแล้วคือพึ่งออกจากงานเลี้ยงลูกได้2อาทิตย์ เราต้องบอกก่อนนะว่าเรายอมทุกอย่างอยากให้ทำงานทำอะไรทำหมดใจเราอะอยากเลี้ยงลูกเองตั้งแต่แรกไม่อยากทำงาน แต่พอเริ่มปรับได้เอามาคืน และสุดท้ายก็เอามันไปและบอกจะให้เรากลับไปทำงาน เราคิดถึงลูกค่ะ ไม่เคยถามความรู้สึกเราเลย อยากถามว่าคนโง่อย่างเราควรทำตัวยังไงคะที่ว่าเวิร์ค