สวัสดีค่ะ ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ
เราเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี๋ยวและเป็นพนักออฟฟิต เลิกกับพ่อของลูกเรามาก็เกือบๆ5ปีค่ะ เราทำงานเลี้ยงลูกคนเดียวมาตลอดค่ะ
**ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกันค่ะ**
เรามีผช.คนนึงเข้าจีบค่ะ ตัวเราอายุ23ส่วนเขา30ปีเขาทำงานในห้าง เราก็ลองคุยๆดูค่ะ. คุยกันได้1เดือนผ่านFB. เราก็ลืมๆไปหมดแล้วค่ะว่าการคบกันเป็นแฟนความรู้สึกเป็นแบบไหน
3วันแรกที่คุยเขาก็ขอเราเป็นแฟนเลยค่ะ แต่เราก็ปฏิเสธไป เราบอกเขาว่าเรามีลูกทำงานไปด้วยไม่ค่อยมีเวลานะเลยลืมความรู้สึกแบบนั้น **เขาบอกว่าเข้าใจ** เราขอเวลา2อาทิตย์. คุยกันเรื่อยๆ ถามไถ่กันและกัน
พอครบ2อาทิตย์เราบอกเขาก่อนว่าเรายังไม่พร้อมแต่ถ้าคุยกันไปเรื่อยๆศึกษากันทีละนิดค่อยว่ากัน. ถึงวันนั้นเราจะเป็นคนถามเขาเอง **เขาบอกว่าเข้าใจเราไหนจะงานและลูกอีก** "พี่รอได้เสมอ" เราOKถ้าเข้าใจ. จนมาถึง5-6วันมานี้ งานเราเข้ามาเยอะมาก วันแรกที่งานเข้ามาเขาทักมาเราไม่ค่อยได้ตอบเลย.
เวลาให้ลูกก็ไม่ค่อยมีแม่เราต้องช่วยดูแล. พอถึง3ทุ่มเราก็เอาลูกเข้านอน ก็หลับไปพร้อมลูกเลย
ทีนี้แหละค่ะแชทของพี่เขามายาวเลย.
=พี่ทำอะไรผิดน้องถึงไม่ตอบพี่
=พี่ไม่หล่อน่าตาไม่ดีใช่ไหม
=พี่ก็นึกว่าจะเจอคนที่ใช่
=พี่ไปไหนก็บอกน้องตลอด ไปไหนก็ถ่ายรูปส่งมาให้ดู ((อาจจะกลัวเราไม่ไว้ใจ อันนี้ก็เข้าใจค่ะ))
=เวลาพี่คุยกะใครก็แค่คนเดียว
=พี่จะเก็บเงินแต่งงานกับน้อง(OMG)
=พี่รักน้องตั้งแต่ครั้งแรก((โอ้!! ยังไม่เคยเจอกันเลย))
พอเช้ามาเราก็ตอบไป(ด้วยความหงุดหงิดนิดนึง) OK ก็ขอโทษไว้ก่อน ก็บอกเขาไปว่าช่วงนี้งานเราเข้ามาเยอะอาจไม่ว่าถึงสิ้นเดือนสิงหา เวลาให้ลูกยังไม่มี ไหนจะทำงานบ้านไปด้วย ก็เหนื่อยนะ
เขาก็เห็นว่าเราหงุดหงิดรีบขอโทษนะ
ทำไมน้องไม่บอกพี่ **พี่เข้าใจ** ตั้งใจทำงานนะ 😀ส่งแค่ยิ้มไปให้ไม่ได้ตอบอะไร
😤 พี่เขาเข้าใจได้แค่วันเดียว
เป็นเหมือนเดิมค่ะ พูดเหมือนเดิมทุกครั้งที่เราไม่ตอบ เราตัดสินใจเลย โอตอบไปและถามกลับ เช้า,พักเที่ยง,เย็น,ก่อนนอน และเวลาว่างถึงจะมาตอบ มา2วันหลังมันหนักมากๆ เราทั้งประชุมออกพื้นที่และทำเอกสาร ไม่ค่อยได้ตอบเลย พักเที่ยงเวลาเดียว
เขาบ่นมาใหญ่เลย บ่นเหมือนเดิมเพิ่มเติมก็
👉น้องทำไมไม่มีเวลาให้พี่บ้างจะไม่ตอบเลหรอพี่ผิดตรงไหน
👉พี่ไม่ใช่คนสำคัญของน้อง มีแฟนก็ไม่บอกกันหลอกกันทำไม
เราให้ลูกสาวพี่ที่ทำงานด้วยกันพิมพ์ให้
ด้วยอารมณ์ที่โมโหสุดๆจนน้องตกใจ555
((น้องเขาชอบมานั่งเล่นกับเราค่ะทุกครั้งหลังน้องเลิกเรียน))
ทุกวันก็เครียดทั้งงานทั้งเรื่องลูกพอตัวแล้ว
พี่จะมาหาเรื่องอะไรทุกวัน บอไปก็หลายครั้งแล้ว ว่าไม่ว่างนะชีวิตประจำวันทำอะไร
😩พี่เข้าใจน้อง ((อีกแล้วคำนี้))
😩ขอโทษตามเดิม
ตอนเช้าก็ถามเราเหมือนทุกครั้ง ตื่นยัง,ไปทำงานยัง,ตั้งใจทำงานนะ เราตอบเหมือนปกติทั่วไป
พักเที่ยง,ตอนเย็น เขาทักมาเราก็ไม่ได้ตอบเหมือนเดิม เขาก็เป็นเหมือนเดิมอีกแล้วบ่นๆ
หนักเลยค่ะ เขาโทรเฟส ((ไม่รู้เรียกว่าอะไร😅😅)) โทรจิกค่ะ จะรับก็ไม่ได้ เราต้องทำงานวางแผนงานกับทีม ปิดก็ไม่ได้ ต้องใช่โทรศัพท์ถามหัวหน้างานตลอด ขอปรึกษาเพื่อนช่วงนี้ก็มีงานเยอะเหมือนกัน
ขอปรึกษาและความคิดเห็นค่ะ. ใจนึงก็อยากสานสัมพันธุ์ต่อหลังจบงาน อีกใจก็ลำคารมากๆ หรือจะปฏิเสธไปเลยว่าลำคาร แต่ก็ไม่อยากทำบาปเพราะเขาแก่กว่า. ลืมไปหมดเลยค่ะเรื่องแบบนี้ เครียดจนนอนไม่หลับ😣😣 ไม่รู้จะพูดยังไงที่รักษาน้ำใจมากที่สุด
👉👉ควรทำอย่างไรดีค่ะ
ขอขอบคุณล่วงหน้าทุกคำแนะนำและสละเวลามาอ่านนะคะ อาจจะยาวมากๆ หรือเรียกระบายก็ได้.
ทำไงดีค่ะ ใจนึงก็อยากคุยแต่ อีกใจนึงก็อยากจบ
เราเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี๋ยวและเป็นพนักออฟฟิต เลิกกับพ่อของลูกเรามาก็เกือบๆ5ปีค่ะ เราทำงานเลี้ยงลูกคนเดียวมาตลอดค่ะ
**ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกันค่ะ**
เรามีผช.คนนึงเข้าจีบค่ะ ตัวเราอายุ23ส่วนเขา30ปีเขาทำงานในห้าง เราก็ลองคุยๆดูค่ะ. คุยกันได้1เดือนผ่านFB. เราก็ลืมๆไปหมดแล้วค่ะว่าการคบกันเป็นแฟนความรู้สึกเป็นแบบไหน
3วันแรกที่คุยเขาก็ขอเราเป็นแฟนเลยค่ะ แต่เราก็ปฏิเสธไป เราบอกเขาว่าเรามีลูกทำงานไปด้วยไม่ค่อยมีเวลานะเลยลืมความรู้สึกแบบนั้น **เขาบอกว่าเข้าใจ** เราขอเวลา2อาทิตย์. คุยกันเรื่อยๆ ถามไถ่กันและกัน
พอครบ2อาทิตย์เราบอกเขาก่อนว่าเรายังไม่พร้อมแต่ถ้าคุยกันไปเรื่อยๆศึกษากันทีละนิดค่อยว่ากัน. ถึงวันนั้นเราจะเป็นคนถามเขาเอง **เขาบอกว่าเข้าใจเราไหนจะงานและลูกอีก** "พี่รอได้เสมอ" เราOKถ้าเข้าใจ. จนมาถึง5-6วันมานี้ งานเราเข้ามาเยอะมาก วันแรกที่งานเข้ามาเขาทักมาเราไม่ค่อยได้ตอบเลย.
เวลาให้ลูกก็ไม่ค่อยมีแม่เราต้องช่วยดูแล. พอถึง3ทุ่มเราก็เอาลูกเข้านอน ก็หลับไปพร้อมลูกเลย
ทีนี้แหละค่ะแชทของพี่เขามายาวเลย.
=พี่ทำอะไรผิดน้องถึงไม่ตอบพี่
=พี่ไม่หล่อน่าตาไม่ดีใช่ไหม
=พี่ก็นึกว่าจะเจอคนที่ใช่
=พี่ไปไหนก็บอกน้องตลอด ไปไหนก็ถ่ายรูปส่งมาให้ดู ((อาจจะกลัวเราไม่ไว้ใจ อันนี้ก็เข้าใจค่ะ))
=เวลาพี่คุยกะใครก็แค่คนเดียว
=พี่จะเก็บเงินแต่งงานกับน้อง(OMG)
=พี่รักน้องตั้งแต่ครั้งแรก((โอ้!! ยังไม่เคยเจอกันเลย))
พอเช้ามาเราก็ตอบไป(ด้วยความหงุดหงิดนิดนึง) OK ก็ขอโทษไว้ก่อน ก็บอกเขาไปว่าช่วงนี้งานเราเข้ามาเยอะอาจไม่ว่าถึงสิ้นเดือนสิงหา เวลาให้ลูกยังไม่มี ไหนจะทำงานบ้านไปด้วย ก็เหนื่อยนะ
เขาก็เห็นว่าเราหงุดหงิดรีบขอโทษนะ
ทำไมน้องไม่บอกพี่ **พี่เข้าใจ** ตั้งใจทำงานนะ 😀ส่งแค่ยิ้มไปให้ไม่ได้ตอบอะไร
😤 พี่เขาเข้าใจได้แค่วันเดียว
เป็นเหมือนเดิมค่ะ พูดเหมือนเดิมทุกครั้งที่เราไม่ตอบ เราตัดสินใจเลย โอตอบไปและถามกลับ เช้า,พักเที่ยง,เย็น,ก่อนนอน และเวลาว่างถึงจะมาตอบ มา2วันหลังมันหนักมากๆ เราทั้งประชุมออกพื้นที่และทำเอกสาร ไม่ค่อยได้ตอบเลย พักเที่ยงเวลาเดียว
เขาบ่นมาใหญ่เลย บ่นเหมือนเดิมเพิ่มเติมก็
👉น้องทำไมไม่มีเวลาให้พี่บ้างจะไม่ตอบเลหรอพี่ผิดตรงไหน
👉พี่ไม่ใช่คนสำคัญของน้อง มีแฟนก็ไม่บอกกันหลอกกันทำไม
เราให้ลูกสาวพี่ที่ทำงานด้วยกันพิมพ์ให้
ด้วยอารมณ์ที่โมโหสุดๆจนน้องตกใจ555
((น้องเขาชอบมานั่งเล่นกับเราค่ะทุกครั้งหลังน้องเลิกเรียน))
ทุกวันก็เครียดทั้งงานทั้งเรื่องลูกพอตัวแล้ว
พี่จะมาหาเรื่องอะไรทุกวัน บอไปก็หลายครั้งแล้ว ว่าไม่ว่างนะชีวิตประจำวันทำอะไร
😩พี่เข้าใจน้อง ((อีกแล้วคำนี้))
😩ขอโทษตามเดิม
ตอนเช้าก็ถามเราเหมือนทุกครั้ง ตื่นยัง,ไปทำงานยัง,ตั้งใจทำงานนะ เราตอบเหมือนปกติทั่วไป
พักเที่ยง,ตอนเย็น เขาทักมาเราก็ไม่ได้ตอบเหมือนเดิม เขาก็เป็นเหมือนเดิมอีกแล้วบ่นๆ
หนักเลยค่ะ เขาโทรเฟส ((ไม่รู้เรียกว่าอะไร😅😅)) โทรจิกค่ะ จะรับก็ไม่ได้ เราต้องทำงานวางแผนงานกับทีม ปิดก็ไม่ได้ ต้องใช่โทรศัพท์ถามหัวหน้างานตลอด ขอปรึกษาเพื่อนช่วงนี้ก็มีงานเยอะเหมือนกัน
ขอปรึกษาและความคิดเห็นค่ะ. ใจนึงก็อยากสานสัมพันธุ์ต่อหลังจบงาน อีกใจก็ลำคารมากๆ หรือจะปฏิเสธไปเลยว่าลำคาร แต่ก็ไม่อยากทำบาปเพราะเขาแก่กว่า. ลืมไปหมดเลยค่ะเรื่องแบบนี้ เครียดจนนอนไม่หลับ😣😣 ไม่รู้จะพูดยังไงที่รักษาน้ำใจมากที่สุด
👉👉ควรทำอย่างไรดีค่ะ
ขอขอบคุณล่วงหน้าทุกคำแนะนำและสละเวลามาอ่านนะคะ อาจจะยาวมากๆ หรือเรียกระบายก็ได้.