ทำไมถึงมีทุกข์อยู่หัวข้อที่1.ในอริยสัจจ์4

บทความนี้เป็นการขยายความหัวข้อ “พุทธานุสสติกับสุญญตาวิหาร” โดยเชื่อมโยงแนวคิดหลักจากเอกสารต้นฉบับเข้ากับหลักฐานทางพระปริยัติธรรม เพื่อแสดงให้เห็นว่า การเจริญพุทธานุสสติ (การระลึกถึงพระพุทธ

ถ้าไม่มีไตรลักษณ์๓(อนิจจัง,ทุกขัง,อนัตตา) ใช้อะไรวิปัสสนาแทนได้บ้างครับ?

1.ทุกข์ควรกำหนดรู้ เป็นอัตตา เพราะว่า ตนต้องไปบังคับทุกข์ ไปกำหนดรู้ทุกข์ ทุกข์มีสภาพเป็นอนัตตา จะกำหนดรู้ไม่ได้ 2.สมุทัย ควรละ เป็นอัตตา เพราะว่า จะต้อง ละสมุทัย คือละสาเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์ ละตั

ดับสังขาร ก็จะเป็นสภาวะนิโรธ ฌาน1-8 เป็นเจตสิก เป็นสังขารตัวที่ประกอบกับจิต สติปัฐฐาน ในปรมัตถธรรม จึงต้องเห็นการดำเนินไปของฌาน 1-8 อันเป็นการดำเนินไปของเจตสิก จึงจะรู้ชัดในเจตสิก เมื่อรู้ชัดในเจตส

คำ "โยนิโสมนสิการ" นั้นประกอบด้วยคำสองคำ คือ "โยนิโส" มาจาก "โยนิ" แปลว่า เหตุ ต้นเค้า แหล่งเกิด ปัญญา อุบาย วิธี ทาง "มนสิการ" หมายถึง การทำในใจ การคิด คำนึง น

การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่าง ‘จิตที่มีสุญญตาเป็นวิหารธรรม’ กับ ‘ขณิกวาที’ ตามหลักฐานในพระไตรปิฎกและอรรถกถา (เอไอ รวบรวมและเรียบเรียง) บทความนี้มุ่งวิเคราะห์และขยายความถึงคว

ในข้อว่า โดยสุญญตาและโดยเป็นธรรมอันเดียวกันเป็นต้น นี้พึงทราบโดยสภาพว่างก่อน.          จริงอยู่ โดยปรมัตถ์ สัจจะทั้งหมดทีเดียว พึงทราบว่า เป็นสภาพว่าง เพรา

วิปัสสนา กับ ไตรลักษณ์ คืออันเดียวกัน หรือ คนละอัน?