เเฟนเราฐานะดีระดับนึง ทำงานหาเงินเองซื้ออะไรเองซื้อรถคันละเเสนสองเเสนโทรศัพสองเครื่องอยากได้อะไรก็ซื้อ ทั้งเงินตัวเองเเละเงินที่พ่อเเม่ให้อีก เขาขออะไรไม่เคยให้ได้เลย ให้ได้เเต่เล็กๆน้อย เราพ่อเเม่ฐานะปานกลางหาเงินได้เยอะก็ต้องใช้หนีเดือนละ3-5เเสน พี่เราก็เรียนสูงใช้เงินเยอะ ส่วนเราทำงานเก็บเงินได้บ้าง พอเก็บได้พี่ก็ขอ ทีละพันสองพัน เราไม่กล้าขอตังเเม่เลย บางวันมีเงินติดตัว20 บางวันไม่มีเลย เราก็ไม่กินไม่ใช้ เราไม่โทษครอบครัวนะ เเต่เราเเค่รู้สึกเเพ้จัง พยายามทำให้ได้เท่าเขาก็ทำไม่ได้เลย เห้อ ยาวเลย555
เคยรู้สึกด้อยกว่าเเฟนบ้างมั้ยคะ