THE LEISURE GLOVES รอบนี้ ขอเริ่มต้นด้วยเรื่องสั้นนะครับ ^^
เรื่องแรกนี้เป็นการฉายเดี่ยวก่อน แล้วจะมีเรื่องให้แต่งต่อ อีกเรื่องหนึ่งด้วย
ชายหนุ่มสองคน นั่งเครื่องบินส่วนตัวไปเที่ยวกัน แล้วประสบอุบัติเหตุ คนหนึ่งตาย อีกคนหนึ่งไปตกกลางป่าลึกลับ....
และเรื่องราวสุดพิสดารก็เกิดขึ้นกับชายหนุ่มผู้รอดชีวิต
ไปอ่านกันเลยครับ ^^
พฤกษานารี
ครืน.....ครืน......
"ไม่ไหวแล้ว สภาพอากาศเลวร้ายมาก"
"หาที่ลงจอดด่วนเลย"
แปล๊บบ!
เปรี้ยง!!!!
สายอสนียบาตแลบเหมือนผ่าท้องนภาเป็นสองส่วน แล้วฟาดกลางลำเครื่องบินส่วนตัวสีขาวลำเล็กเข้าอย่างจัง ไฟลุกท่วม
"ดีดตัว ๆ สละเครื่อง"
"มันติด เราดีดไม่ได้ ชานนท์ นายไปก่อนเถอะ"
"พยายามหน่อยนะถ้างั้น"
แล้วร่างของชายหนุ่มที่ชื่อชานนท์ก็พุ่งขึ้นจากลำเครื่องบินซึ่งเปิดหลังคาฝาครอบอ้าไว้แล้ว สู่อากาศ
ชานนท์กระตุกร่มกางออก แรงลมพายุทำให้เขาลอยละลิ่วไปไกล แต่เพื่อนของเขาสลัดไม่หลุด
ในที่สุดเครื่องบินลำนั้นก็พุ่งดิ่งพสุธา พร้อมกับชีวิตของเพื่อนคนนั้น
ส่วนชานนท์ ถูกลมพายุหอบไปตกกลางป่าลึก ร่างกระทบกระแทกกับภูผาบ้างต้นไม้บ้าง จนสุดท้าย ร่วงหล่นลงมากองกับพื้นหญ้า
เขาสลบไสลไม่ได้สติ มาตื่นเอาตอนดึก ราวสามทุ่มกว่า
"โอย.."
ชานนท์ร้องออกมาเมื่อรู้สึกตัว เจ็บไปทั่วสรรพางกาย ลุกขึ้นนั่งช้า ๆ ยกมือคลำศีรษะ พบว่ามีรอยเลือดเล็กน้อย
"โธ่เอ๋ย ไอ้ชัช ไม่น่าเลยเพื่อน ไปสู่สุคติเถอะนะ"
เขาพูดขึ้นมาเบา ๆ เมื่อนึกถึงเพื่อนที่ไม่สามารถดีดตัวออกจากเก้าอี้ตามเขามาได้ และต้องตายจากไป
ท่ามกลางป่าดงดิบ ชานนท์มองไปรอบ ๆ บรรยากาศเงียบและวังเวง เสียงหรีดหริ่งเรไรดังขรม
ต้นไม้มีแต่ต้นใหญ่ ๆ ทั้งนั้น และรูปร่างแปลก ๆ อย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน กิ่งก้านสาขาของมันดูราวกับนิ้วหลาย ๆ นิ้วจากอุ้งมือของปีศาจ
"ที่นี่มันที่ไหนกันวะ"
ชายหนุ่มถามตัวเองอย่างมึนงงสงสัย
แหงนหน้ามองฟ้า มองเห็นพระจันทร์เต็มดวงฉายแสงสีส้มเกือบจะเป็นแดงอย่างจันทร์สีเลือด ยิ่งทำให้บรรยากาศน่าสะพึงกลัวมากยิ่งขึ้น
ชานนท์ค่อย ๆ ลุกขึ้น ปลดร่มออกไปจากตัว แล้วก้าวเดินสำรวจป่าบริเวณนั้น
เขาเดินไปเรื่อย ๆ จนรู้สึกอ่อนเพลีย จึงนั่งพักที่ใต้โคนต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง โดยที่ยังไม่ทันได้สังเกตดูว่าเป็นต้นไม้อะไรอย่างไร
แต่มันให้ความอบอุ่นอย่างน่าประหลาดใจ ทันทีที่เขาเอนหลังพิง
แล้วชานนท์ ก็ม่อยหลับไป เพราะความเหน็ดเหนื่อยอ่อนเพลีย
รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกที เมื่อมีสัมผัสนิ่ม ๆ ปิดริมฝีปาก และกลิ่นหอมกรุ่นอันเย้ายวนอารมณ์จากกายของหญิงคนหนึ่ง!
"อืม......อืม....อา"
ชายหนุ่มส่งเสียงครางออกมา หลังจากเธอคนนั้นถอนริมฝีปากออกห่าง
เขาลืมตาขึ้น จ้องมองคน หรือไม่ใช่คน ? ตรงหน้า อย่างตื่นตะลึง และสุดประหลาดใจ
เธอเป็นสาวสวย ผมยาวจนถึงสะเอวด้านหลัง ผิวขาวนวล กลิ่นหอมฟุ้งจากทั่วกาย
เป็นกลิ่นที่ชานนท์ไม่เคยสูดดมมาก่อนเลยในชีวิต และเขาสามารถการันตีได้ว่า ไม่มีน้ำหอมยี่ห้อใดในโลกจะให้กลิ่นหอมหวนสุดรัญจวนเช่นนี้ได้
ที่สำคัญ หญิงสาว อยู่ในสภาพไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ !
"ตื่นแล้วหรือคะ" เธอยิ้มหวานขณะที่เอ่ยถาม
“ผมอยู่ที่ไหนครับ” ชายหนุ่มเอ่ยถามกลับ
“ที่นี่คือป่าหิมพานต์ค่ะ” หญิงสาวตอบพร้อมกับยกสองแขนขึ้นกอดอก ปิดบังปทุมถันอันเต่งตึงอวบอั๋นไว้ด้วยความเอียงอาย
ชานนท์ตะลึงกับคำตอบที่ได้รับ แล้วถามต่อ
"แล้วคุณเป็นใคร"
หญิงสาวยิ้มให้เขาอีกครั้งแล้วตอบ "ข้า คือ
พฤกษานารี!"
ชายหนุ่มทำหน้างงๆ กับคำตอบนั้น เธอจึงขยายความ "ท่านคงไม่คุ้นเคยกับชื่อนี้ แต่ถ้าเป็นคำว่า
นารีผล ท่านคงรู้จักกระมัง"
"อ้อ..." เขาพยักหน้าทันที "ผมรู้จักชื่อนี้ แต่มันมีจริงหรือครับนี่ คุณเนี่ยนะ คือนารีผล ?"
"ถูกต้อง" เธอก็พยักหน้าตอบ
"เป็นไปไม่ได้!" ชานนท์ร้องออกมาพร้อมกับสั่นศีรษะ "มันเป็นเรื่องในนิทานปรัมปรา ในวรรณคดี ในตำนานเท่านั้น!"
"ก็ถ้าเป็นอย่างที่ท่านว่า แล้วข้าจะมาได้อย่างไรล่ะ ? คิดดูสิ รอบๆ บริเวณนี้ มีแต่ป่าเขา ไม่มีบ้านเรือนของผู้คน"
ชายหนุ่มมองไปรอบๆ อีกครั้ง ก็เห็นจริงดังที่เธอว่า
"แล้ว...คุณ มาหาผม ทำไม ?"
คำตอบที่ได้รับยิ่งทำให้เขาตกตะลึงมากขึ้น และขนลุกซู่ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความตื่นเต้น
"ท่านคือ คนธรรพ์ ผู้เป็นสามีของข้า กลับชาติมาเกิด ท่านจำข้าไม่ได้ แต่ข้าจำท่านได้"
"...." ชานนท์อ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออก
"ในอดีตชาติ นานมาแล้ว ท่านเคยเหาะมาจากสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา มาถึงที่นี่ พร้อมกับเหล่าคนธรรพ์สหายของท่าน แล้วท่านก็เลือกปลิดข้าลงมาจากต้นไม้ต้นนี้ ส่วนเหล่าสหายของท่านก็เลือกปลิดเอาพฤกษานารีนางอื่นตามที่พวกเขาชอบใจ"
"แล้ว....หลังจากนั้นล่ะ ?"
"หลังจากนั้นหรือจ๊ะ..." นารีผลกล่าวพร้อมกับยิ้มอย่างเอียงอาย "พวกเราก็...เสพสมกันน่ะสิ ไม่น่าถาม!"
ชานนท์มองนารีผลผู้เป็นอดีตภรรยาด้วยความตื่นเต้น และเริ่มมีจิตปฏิพัทธ์
"ผมคงจะมีความสุขมากทีเดียวสินะ ในครั้งนั้น" เขาเอ่ยขึ้นเบาๆ
"ใช่..." นารีผลตอบเบา ๆ ด้วยเสียงกระเส่า จ้องมองตาเขาอย่างหยาดเยิ้ม "..ข้ารอท่านมานานแล้ว และ เราจะรื้อฟื้น ทบทวนความหลังกัน ณ บัดนี้!"
นารีผลก้มลงจูบเขาอีกครั้ง
ชานนท์ดึงตัวเธอมากอด และจูบตอบอย่างเร่าร้อน!
ถัดจากนั้น ก็เป็นไปตามครรลองของไฟปรารถนา....
และชานนท์ ก็กลายเป็นบุคคลผู้หายสาบสูญ สำหรับโลกภายนอก!
ไม่มีใครพบเจอเขา ไม่ว่าจะมีการระดมกำลังค้นหาแทบพลิกแผ่นดินถึงปานใด พบแต่ศพของชัชชัย เพื่อนของเขากับซากเครื่องบินลำนั้นเท่านั้น...
/// จบ ///
ถุงมือตำนาน
รายชื่อให้เลือกตอบ
ฝ่ายชาย
1.B-thirteen
2.Christian TG.
3.GTW
4.kasareev
5.KTHc
6.Luckard
7.Mystery and Crime
8.psycho_factory
9.ruennara
10.Soul Master
11.TOSHARE-5212378
12.WANG JIE
13.จอมยุทธนักสืบ
14.ชายขอบคันนายาว
15.ลุงแผน
16.ลูนาติก
17.วนิล-3188982
18.ส.สัตยา
19.สวนดอก
20.อิสิ
ฝ่ายหญิง
1.Lady Star 919
2.ladylongleg
3.peiNing
4.Susisiri
5.เกสรผกา
6.นลินมณี
7.รัชต์สารินท์
8.ลิงน้อย-5221626
*** จะเฉลย หลังจากวางภาพปริศนา 2 วัน (เช่น วางภาพวันพุธ ก็จะเฉลยวันศุกร์) ครับผม ***
🌴🌼👧🏻 THE LEISURE GLOVES "ถุงมือยามว่าง" รอบที่ 3 "เรื่องสั้น-ฉายเดี่ยว #3" ตอน "พฤกษานารี" 👧🏻🌼🌴
เรื่องแรกนี้เป็นการฉายเดี่ยวก่อน แล้วจะมีเรื่องให้แต่งต่อ อีกเรื่องหนึ่งด้วย
ชายหนุ่มสองคน นั่งเครื่องบินส่วนตัวไปเที่ยวกัน แล้วประสบอุบัติเหตุ คนหนึ่งตาย อีกคนหนึ่งไปตกกลางป่าลึกลับ....
และเรื่องราวสุดพิสดารก็เกิดขึ้นกับชายหนุ่มผู้รอดชีวิต
ไปอ่านกันเลยครับ ^^
"ไม่ไหวแล้ว สภาพอากาศเลวร้ายมาก"
"หาที่ลงจอดด่วนเลย"
แปล๊บบ!
เปรี้ยง!!!!
สายอสนียบาตแลบเหมือนผ่าท้องนภาเป็นสองส่วน แล้วฟาดกลางลำเครื่องบินส่วนตัวสีขาวลำเล็กเข้าอย่างจัง ไฟลุกท่วม
"ดีดตัว ๆ สละเครื่อง"
"มันติด เราดีดไม่ได้ ชานนท์ นายไปก่อนเถอะ"
"พยายามหน่อยนะถ้างั้น"
แล้วร่างของชายหนุ่มที่ชื่อชานนท์ก็พุ่งขึ้นจากลำเครื่องบินซึ่งเปิดหลังคาฝาครอบอ้าไว้แล้ว สู่อากาศ
ชานนท์กระตุกร่มกางออก แรงลมพายุทำให้เขาลอยละลิ่วไปไกล แต่เพื่อนของเขาสลัดไม่หลุด
ในที่สุดเครื่องบินลำนั้นก็พุ่งดิ่งพสุธา พร้อมกับชีวิตของเพื่อนคนนั้น
ส่วนชานนท์ ถูกลมพายุหอบไปตกกลางป่าลึก ร่างกระทบกระแทกกับภูผาบ้างต้นไม้บ้าง จนสุดท้าย ร่วงหล่นลงมากองกับพื้นหญ้า
เขาสลบไสลไม่ได้สติ มาตื่นเอาตอนดึก ราวสามทุ่มกว่า
"โอย.."
ชานนท์ร้องออกมาเมื่อรู้สึกตัว เจ็บไปทั่วสรรพางกาย ลุกขึ้นนั่งช้า ๆ ยกมือคลำศีรษะ พบว่ามีรอยเลือดเล็กน้อย
"โธ่เอ๋ย ไอ้ชัช ไม่น่าเลยเพื่อน ไปสู่สุคติเถอะนะ"
เขาพูดขึ้นมาเบา ๆ เมื่อนึกถึงเพื่อนที่ไม่สามารถดีดตัวออกจากเก้าอี้ตามเขามาได้ และต้องตายจากไป
ท่ามกลางป่าดงดิบ ชานนท์มองไปรอบ ๆ บรรยากาศเงียบและวังเวง เสียงหรีดหริ่งเรไรดังขรม
ต้นไม้มีแต่ต้นใหญ่ ๆ ทั้งนั้น และรูปร่างแปลก ๆ อย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน กิ่งก้านสาขาของมันดูราวกับนิ้วหลาย ๆ นิ้วจากอุ้งมือของปีศาจ
"ที่นี่มันที่ไหนกันวะ"
ชายหนุ่มถามตัวเองอย่างมึนงงสงสัย
แหงนหน้ามองฟ้า มองเห็นพระจันทร์เต็มดวงฉายแสงสีส้มเกือบจะเป็นแดงอย่างจันทร์สีเลือด ยิ่งทำให้บรรยากาศน่าสะพึงกลัวมากยิ่งขึ้น
ชานนท์ค่อย ๆ ลุกขึ้น ปลดร่มออกไปจากตัว แล้วก้าวเดินสำรวจป่าบริเวณนั้น
เขาเดินไปเรื่อย ๆ จนรู้สึกอ่อนเพลีย จึงนั่งพักที่ใต้โคนต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง โดยที่ยังไม่ทันได้สังเกตดูว่าเป็นต้นไม้อะไรอย่างไร
แต่มันให้ความอบอุ่นอย่างน่าประหลาดใจ ทันทีที่เขาเอนหลังพิง
แล้วชานนท์ ก็ม่อยหลับไป เพราะความเหน็ดเหนื่อยอ่อนเพลีย
รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกที เมื่อมีสัมผัสนิ่ม ๆ ปิดริมฝีปาก และกลิ่นหอมกรุ่นอันเย้ายวนอารมณ์จากกายของหญิงคนหนึ่ง!
"อืม......อืม....อา"
ชายหนุ่มส่งเสียงครางออกมา หลังจากเธอคนนั้นถอนริมฝีปากออกห่าง
เขาลืมตาขึ้น จ้องมองคน หรือไม่ใช่คน ? ตรงหน้า อย่างตื่นตะลึง และสุดประหลาดใจ
เธอเป็นสาวสวย ผมยาวจนถึงสะเอวด้านหลัง ผิวขาวนวล กลิ่นหอมฟุ้งจากทั่วกาย
เป็นกลิ่นที่ชานนท์ไม่เคยสูดดมมาก่อนเลยในชีวิต และเขาสามารถการันตีได้ว่า ไม่มีน้ำหอมยี่ห้อใดในโลกจะให้กลิ่นหอมหวนสุดรัญจวนเช่นนี้ได้
ที่สำคัญ หญิงสาว อยู่ในสภาพไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ !
"ตื่นแล้วหรือคะ" เธอยิ้มหวานขณะที่เอ่ยถาม
“ผมอยู่ที่ไหนครับ” ชายหนุ่มเอ่ยถามกลับ
“ที่นี่คือป่าหิมพานต์ค่ะ” หญิงสาวตอบพร้อมกับยกสองแขนขึ้นกอดอก ปิดบังปทุมถันอันเต่งตึงอวบอั๋นไว้ด้วยความเอียงอาย
ชานนท์ตะลึงกับคำตอบที่ได้รับ แล้วถามต่อ
"แล้วคุณเป็นใคร"
หญิงสาวยิ้มให้เขาอีกครั้งแล้วตอบ "ข้า คือ พฤกษานารี!"
ชายหนุ่มทำหน้างงๆ กับคำตอบนั้น เธอจึงขยายความ "ท่านคงไม่คุ้นเคยกับชื่อนี้ แต่ถ้าเป็นคำว่า นารีผล ท่านคงรู้จักกระมัง"
"อ้อ..." เขาพยักหน้าทันที "ผมรู้จักชื่อนี้ แต่มันมีจริงหรือครับนี่ คุณเนี่ยนะ คือนารีผล ?"
"ถูกต้อง" เธอก็พยักหน้าตอบ
"เป็นไปไม่ได้!" ชานนท์ร้องออกมาพร้อมกับสั่นศีรษะ "มันเป็นเรื่องในนิทานปรัมปรา ในวรรณคดี ในตำนานเท่านั้น!"
"ก็ถ้าเป็นอย่างที่ท่านว่า แล้วข้าจะมาได้อย่างไรล่ะ ? คิดดูสิ รอบๆ บริเวณนี้ มีแต่ป่าเขา ไม่มีบ้านเรือนของผู้คน"
ชายหนุ่มมองไปรอบๆ อีกครั้ง ก็เห็นจริงดังที่เธอว่า
"แล้ว...คุณ มาหาผม ทำไม ?"
คำตอบที่ได้รับยิ่งทำให้เขาตกตะลึงมากขึ้น และขนลุกซู่ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความตื่นเต้น
"ท่านคือ คนธรรพ์ ผู้เป็นสามีของข้า กลับชาติมาเกิด ท่านจำข้าไม่ได้ แต่ข้าจำท่านได้"
"...." ชานนท์อ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออก
"ในอดีตชาติ นานมาแล้ว ท่านเคยเหาะมาจากสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา มาถึงที่นี่ พร้อมกับเหล่าคนธรรพ์สหายของท่าน แล้วท่านก็เลือกปลิดข้าลงมาจากต้นไม้ต้นนี้ ส่วนเหล่าสหายของท่านก็เลือกปลิดเอาพฤกษานารีนางอื่นตามที่พวกเขาชอบใจ"
"แล้ว....หลังจากนั้นล่ะ ?"
"หลังจากนั้นหรือจ๊ะ..." นารีผลกล่าวพร้อมกับยิ้มอย่างเอียงอาย "พวกเราก็...เสพสมกันน่ะสิ ไม่น่าถาม!"
ชานนท์มองนารีผลผู้เป็นอดีตภรรยาด้วยความตื่นเต้น และเริ่มมีจิตปฏิพัทธ์
"ผมคงจะมีความสุขมากทีเดียวสินะ ในครั้งนั้น" เขาเอ่ยขึ้นเบาๆ
"ใช่..." นารีผลตอบเบา ๆ ด้วยเสียงกระเส่า จ้องมองตาเขาอย่างหยาดเยิ้ม "..ข้ารอท่านมานานแล้ว และ เราจะรื้อฟื้น ทบทวนความหลังกัน ณ บัดนี้!"
นารีผลก้มลงจูบเขาอีกครั้ง
ชานนท์ดึงตัวเธอมากอด และจูบตอบอย่างเร่าร้อน!
ถัดจากนั้น ก็เป็นไปตามครรลองของไฟปรารถนา....
และชานนท์ ก็กลายเป็นบุคคลผู้หายสาบสูญ สำหรับโลกภายนอก!
ไม่มีใครพบเจอเขา ไม่ว่าจะมีการระดมกำลังค้นหาแทบพลิกแผ่นดินถึงปานใด พบแต่ศพของชัชชัย เพื่อนของเขากับซากเครื่องบินลำนั้นเท่านั้น...
ฝ่ายชาย
1.B-thirteen
2.Christian TG.
3.GTW
4.kasareev
5.KTHc
6.Luckard
7.Mystery and Crime
8.psycho_factory
9.ruennara
10.Soul Master
11.TOSHARE-5212378
12.WANG JIE
13.จอมยุทธนักสืบ
14.ชายขอบคันนายาว
15.ลุงแผน
16.ลูนาติก
17.วนิล-3188982
18.ส.สัตยา
19.สวนดอก
20.อิสิ
ฝ่ายหญิง
1.Lady Star 919
2.ladylongleg
3.peiNing
4.Susisiri
5.เกสรผกา
6.นลินมณี
7.รัชต์สารินท์
8.ลิงน้อย-5221626
*** จะเฉลย หลังจากวางภาพปริศนา 2 วัน (เช่น วางภาพวันพุธ ก็จะเฉลยวันศุกร์) ครับผม ***