ชีวิตจริงยิ่งก่าวนิยาย

สวัสดีครับทุกคน ตอนนี้ผมก็ได้โตเป็นวัยรุ่นแล้วและรับรู้ความรู้สึกได้เยอะขึ้น จึงอยากมาเล่าเรื่องราวชีวตของหนุ่มคนนี้ให้ทุกได้อ่านเรื่องนี้ถ้าพาทุกคนเข้าถึงอารมณ์ตอนเด็กได้ยิ่งดีมากเลย (ภาษาถ้ามีผิดพลาดขอโทษน่ะครับ) ผมเองมีพี่น้อง4คนส่วนตัวผมเองเป็นคนที่3ทั้งบ้านมีมีลูกชาย3หญิง1คนโตพี่ชายคนลองพี่สาวต่อมาคือผมและน้องชายและ ในตอนเด็กที่จำความได้ผมเองก็คงมีเรื่องราวที่ไม่แตกต่างจากคนอื่นเท่าไหร่ การมีกินครอบครัวผมถือว่าอยู่ระดับจนเลยก็คงจะอย่างนั้นได้(ในไทย) ผมเป็นลูกครึ่งไทยฮ่องกงครับ พ่อแท้ๆผมเสียเมื่อผมได้อายุ6เดือนแล้ว ตอนที่พ่อผมเสียนั้นก็ได้แม่นี้แหละจัดหาวิถีทางที่จะทำเรื่องของพ่อผมให้เสร็จแล้วนำพวกผมกลับมาที่ไทย แต่ถ้าทุกคนรู้ HK เป็นเกาะเล็กๆเป็นเมืองธุระกิจแม่ผมจึงทำเรื่องของพ่อได้ยากมากๆจนนับวันนี้ทุกคนที่อยู่ HK ต้องจองที่สุดท้ายไว้ให้ตัวเองก่อนทั้งๆที่ยังใช่ชีวิตอยู่ จึงเป็นเรื่องยากมากสำหรับแม่ผมแต่ผลสุดท้ายแม่ผมก็ทำได้สำเหร็จ จำความได้ผมก็มาโตที่ไทยแล้วและจะพาทุกท่านที่อ่านย้อนอดีตอผมยังเป็นวุ่นเรื่องมีอยู่ว่า...พ่อเป็นคนHKเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน (ผมของเรียกฮ่องกงย่อเป็นHKน่ะครับ) ครอบครัวพ่อผมก็ถือว่ารวยน่ะครับพ่อผมมีบริษัทออกแบบสร้างบ้านสร้างตึก น้าๆอาๆก็ทำธุรกิจที่ต่างประเทศ ส่วนแม่ผมเป็นคนไทยครับก็ทำงานร้านคาราโอเกะเป็นพวกดูและเด็กๆนะครับผมเพราะแม่ผมเองแกเป็นคนนิสัยห้าวๆเหมือนผู้ชายในร้างหญิงแต่มีแต่เพื่อนผู้ชาย โดยที่พ่อผมไม่รู้ไปรู้จักแม่อีถ้าไหนจนได้รักกันจนวันหนึ่งย่าผมได้รู้ว่าพ่อผมได้คบกับแม่ ย่าเองที่มีพื้นฐานเกลียดสะใภ้ไทยอยู่แล้วจึงไม่รอช้าบอกพ่อผมเลยครับว่ามีแค่2ทางเหลือก 1.อย่ากับแม่ผม 2.หนีออกไปแล้วอย่ากับมาอีกทุกคนรองคิดดูว่าพ่อผมจะเหลือกทางไหน...ใช่ครับพ่อผมเหลือกหนีออกไปโดยที่ไม่เคยกลับไปเยียบบ้านย่าอีกเลย พ่อผมได้พาแม่และพี่สาวผม(พี่สาวลูกติดแม่ครับ)ย้ายไปอยู่ที่บ้านอีกที่หนึ่งของพ่อบ้านที่นั้นไม่มีใครอยู่มานานแล้ว จนได้ปักหลักอยุ่กันที่นั้นเลยก็ใช่ชีวิตกันตามปกติแม่ได้เล่าให้ผมฟังว่าตอนนั้นพ่อผมเป็นคนดีมากๆรักแมกับรักพี่สาวผมมากเปลียบเป็นลูกแท้ยอมเซ็นให้พี่ผมใช่นามสกุลพ่อก็ใช้ชีติวด้วยกันอย่างมีความสุข แล้วความซวยก็มาอีกพ่อเองก็ไปทำงานของแกตามปกติ แล้วมีเพื่อนพ่อที่เป็นหุ่นกับพ่อมาบอกว่าพ่อผมยักยอกเงินในบริษัทแล้วไล่แกออก พ่อผมก็ออกมาดื้อๆเลยทั้งที่บริษัทนั้นพ่อผมเป็นคนเปิดเพื่อนมาหุ่นตอนมีคนรู้จักเยอะแล้ว หลังจจากพ่อผมออกจากที่บริษัทก็ผิดหวังตามปกตินั้นแหละครับแต่ผมไม่ได้บอกแม่ทำเหมือนเดิมบอกแม่ว่าเขาบริษัททุกวันแต่เพิ้มเติมคือพ่อผมเริ้มดื่มเยอะขึ้นสูบบุหรี่เยอะขึ้นจนแม่รู้จากเพื่อนอีกคนของพ่อว่าพ่อได้ผิดกับเพื่อนที่ร่วมหุ่นจนได้ออกจากที่บริษัท แม่เองก็ได้บอกพ่อว่ารู้หมดแล้วน่ะ พ่อยิ้มบอกแม่ไม่เป็นไรพ่อมีงานใหม่แล้วเป็นงานรับเหมาก่อสร้าง(ลูกน้องน่ะ)ไม่ให้พวกเราลำบากหรอกเพราะตอนนั้นผมได้ออกมาดูโลกแล้วแต่แม่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากให้กำลังใจกันและกันเพราะแม่เองก็ทำแค่งานคาราโอเกะทั้งที่ตั้งท้องผม พ่อผมก็เหมือนเดิมแต่หนักขึ้นกลับมาบ้านข้าวไม่กิน กินยาสูบแทนข้าว กินเหล้าแทนน้ำ จนวันหนึ่งพ่ผมได้ล้มป่วยเข้า ร.พ.แม่ก็ได้เป็นหัวหน้าครอบครัวแทนดูแลทุกอย่างและต้องไปดูและพ่อที่ ร.พ หลังเลิกงานก็อุ้มผมและพี่สาวไปหาพ่อตลอดแตพ่อไม่มีถ้าทีจะดีขึ้น เริ้มผอมลงหนักจนติดเชื้ออะไรก็ไม่รู้จนมาถึงวันที่แม่พาพวกผมไปเยี่ยมพ่ออีกวันนั้นพ่อได้ลุกขึ้นมากอดแม่ แล้วร้องให้บอกับแม่ผมว่า"พ่อขอโทษน่ะที่ทำตามสัณญาไม่ได้ทำให้ทุกคนต้องมาลำบากเพราะพ่อขอโทษจริงพ่อรักแม่มากๆน่ะขอบคุณที่ทนอยู่ด้วยกันจนถึงวันนี้" และก็ดึงพี่วาสเข้ามาหาบอกกับพี่ผมว่า "พ่อรักหนูน่ะรักมากๆหนูเองก็ต้องรักน้องให้มากๆน่ะถ้าวันหนึ่งน้องโตขึ้นบอกน้องด้วยว่าพ่อรักน้องมากๆเหมือนกัน" ตอนนั้นทุกคนก็ร้องให้กันใหญ่จนพ่อบอกว่าเหนื่อยขอนอนก่อนน่ะแล้วพ่อผมก็ไปเลย... โปรติดตามชมชีวิตจริงยิ่งก่าวนิยายตอนต่อไปครับ #เรื่องเล่า #ประสบการณ์ชีวิต