สวัสดีค่ะ พี่ๆทุกคน ขอแทนหนูว่าเรานะคะ ปัญหาที่จะมาเล่ามาปรึกษาคือเรื่องครอบครัว มันเกิดขึ้นจากที่ว่าพี่ชายของเรา มีภรรยามีลูกด้วยกันแล้ว แต่แม่เราไม่ปลื้มฝ่ายหญิง เพราะแม่บอกว่าพ่อกับแม่เขาทำอะไรไม่ดีไว้ ซึ่งส่วนตัวเราไม่รู้นะคะว่ายังไง แรกๆเราไม่สนใจเลย เพราะแค่รู้ว่าพี่เราอยู่ดีมีสุขก็โอเคแล้ว (คือพี่เราย้ายไปอยู่บ้านเช่าค่ะเพราะแม่ไม่ให้กลับบ้าน) ตอนนี้เราเริ่มเครียดแล้ว เพราะแม่เหมือนหมกหมุ่น ไม่ยอมเปิดใจสักที คอยแต่จะเอาชนะ เราไม่ได้ขายนิสัยแม่ตัวเองนะคะ แต่เราแค่พูดในสิ่งที่มันจริง เราไม่รู้จะทำยังไง ทุกวันนี้ครอบครัวอยู่ไม่สุขเลย พ่อเรากับเรายังคุยยังติดต่อกับพี่ชายอยู่ตลอดค่ะ แต่แม่เราคือไม่ยุ่งเลย ด่าว่าพี่เราเลวบ้าง ด่านู้นนี่ เนรคุณ อกตัญญูไม่กลับบ้าน แต่แม่เราเป็นคนบอกพี่เราเองว่าอย่ากลับบ้าน ไม่ให้เหยียบบ้านนี้อีก พี่เราเลยไม่กล้ากลับมาสักพักเลย แต่คอยส่งเงินมาให้เราตลอด คือพี่เราดีกับเราจริงๆ ขึ้นชื่อว่าพี่ เขาดีจริงๆ ครั้งนึงเราเคยตัดสินใจเผยความรู้สึกในใจว่าเราทนอยู่แบบนี้ไม่ได้ ร้องไห้ต่อหน้าพ่อกับแม่เลยค่ะ ในขณะที่พ่อเราบอกว่าสงสารลูกบ้าง แล้วคอยปลอบเราอยู่ข้างๆ แต่แม่เรากลับซ้ำเติมบอกว่าไม่รักแม่ แม่บอกแม่เหนื่อยมากนะ อันนี้เราก็บอกว่าเรารู้เราทราบ เรารักแม่ แต่เราขอแค่ให้แม่ใจเย็นกว่านี้ เปิดใจบ้าง แม่เราก็ด่าเราหนักเลย ร้องไห้ด้วยตอนนั้นเราก็รู้สึกผิดเลยขอโทษแล้วกอดแม่ ถัดมาแม่เราก็เป็นเหมือนเดิม ทุกวันนี้แม่เราหมกหมุ่นกับเรื่องดวง ไปหาหมอดูนู้นนี่ ช่วงที่ภรรยาพี่เราท้องก็ไปหาหมอดูบอกว่าใช่ลูกพี่เราจริงๆไหม หมอดูบอกไม่ใช่ หมอดูทุกคนเลย แต่เรื่องแบบนี้มันงมงายมาก เราเลยบอกแม่ให้ตรวจ DNA จะได้แจ่มแจ้งไปเลย แต่แม่เราบอกแค่หมอดูยังบอกไม่ใช่ ตรวจ DNA ก็เสียเวลาเสียเงินอีก คือเราทำอะไรไม่ได้เลย ถ้าตรวจดีเอ็นเอ เรื่องก็จบ แต่แม่เราไม่ทำ ตอนนี้แม้แต่คนข้างบ้าน แม่เราก็จับผิด ดูเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายไปหมด ญาติเราก็เข้าใจพี่เราไปเกือบยกครัวยกตระกูลแล้ว มีแต่แม่เราที่บอกว่าไปเชื่อพี่เราทำไม พี่เรามันโดนของ อย่างนู้นอย่างนี้ คือจะเอาชนะอย่างเดียว เอาตรงๆ เราอายมากๆนะ จริงๆ ล่าสุดก็มีคนทักหาแม่เราบอกว่า นิสัยไม่ดี ไปเล่าเรื่องฝ่ายหญิงเสียๆหายๆให้คนอื่นฟัง คนนั้นทักมาเขาก็ด่าแบบมีมารยาท แต่แม่เราตอกกลับคำหยาบ ขึ้นกูใส่เขาเลย (เราไม่ได้เข้าข้างคนนั้นนะคะแต่สิ่งที่เราดูเราอ่านหลักฐานมันเต็มตาเลยว่าใครผิด) เราทนดูไม่ไหว เลยเอาไปบล็อกแล้วให้แม่เลิกคุย จะห้ามแม่ก็ไม่ได้ แม่ด่าเราหนักมากเจ็บมาก ทุกวันนี้เราไม่มีความสุข บางทีแอบคิดว่าตายไปเลยก็ดี เราเครียดมากจริงๆ ทำอะไรไม่ถูก เราควรทำยังไงกับแม่เราดีคะทุกคน นึกเรื่องแบบนี้ทีไร เราร้องไห้แทบทุกครั้ง เหนื่อย ท้อ เรื่องเรียนอีกบางทีแม่เราก็ด่าว่าเราโง่ เราเจอคำว่าโง่ไม่รู้กี่ครั้ง จนเรากลายเป็นคนเซนซิทิฟกับเรื่องแบบนี้ไปเลย แต่แม่เราด่าเราได้แค่ทน เราทำอะไรไม่ได้ อีกอย่างคือแม่เราชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนนั้นทีคนนี้ที บอกว่าเขาฉลาดใช้ชีวิตเก่งอยู่เป็น แต่เรามันโง่ อนาคตไม่เจริญหรอก เราเจอคำว่าโง่บ่อยมากจริงๆจากปากแม่เรา จนเราเริ่มคิดเองแล้วว่าเราโง่จริงๆ ร้องไห้ไปด้วย บางทีก็เป็นบ้าไปเลย ตอนอยู่คนเดียวเราคิดแค่ว่าทำไมเราหน่วง เราจะตายไหม เราเครียดมากๆ แบบเราต้องพยายามหาหนังสือสร้างแรงบันดาลใจมาอ่านเพื่อฮีลตัวเอง ถึงยังไงก็มีพ่อมีพี่คอยให้กำลังใจอยู่เรื่อยมา ความจริงแม่เราก็ให้กำลังใจเรานะคะ แต่ส่วนน้อย ด่าเราบ่อยมากๆ ตอนนี้เรารู้สึกเครียด ไม่รู้จะแก้ยังไง สำหรับพี่ๆคนไหนที่อ่านจนจบ ฝากให้คำปรึกษามาหน่อยนะคะ รบกวนด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ ขออภัยนะคะที่เล่ายาวไป เราเก็บกดมากจริงๆ 😂
ทำยังไงดีคะ ช่วงนี้ครอบครัวอยู่กันแบบไม่มีความสุขเลย