ออกจากความสัมพันธ์Toxic ยังไงดีคะ?

คือเราคบกับแฟนได้ประมาณ1ปี 6เดือน แรกๆมันก็ไม่ค่อยจะมีปัญหา คือแฟนเราเป็นคนกินกระท่อมมานานแล้ว เราก็รับรู้ก็รับได้ในช่วงแรกๆ รู้สึกไม่ได้เป็นปัญหาอะไร จนพอหลังเริ่มย้ายมาอยู่ด้วยกัน เขากินดอล(เขียวเหลือง ) แล้วชัก เราก็ตกใจมากๆ แล้วขอว่าไม่ให้กินอีกได้มั้ยเพราะเราค่อนข้างแพนิค แต่เขาก็ยังแอบกิน ไม่ได้เห็นว่ากินตอนไหนยังไง แต่ชักตลอดที่แอบกิน เขาก็ยอมรับละสัญญาว่าจะไม่กินอีก ถ้ากินอีกจะเป็นฝ่ายไปเอง แล้วมันก็มีอีก แต่เขาบอกว่า คำพูดมันเปลี่ยนแปลงกันได้ คือเราเริ่มไม่โอเคละ ตรงที่ไม่รักษาคำพูด แต่ก็คิดว่าเดียวก็ปรับตัวเองแหละ กระท่อมเนี่ยเราไม่ค่อยมีปัญหาจนเขาเริ่มไม่ค่อยมีเวลาให้เรา กลับบ้านมาก็ต้ม อาบน้ำกินข้าวด้วยกันอยู่ก็ออกไปดูหม้อที่ต้มไว้ จนบางทีเราก็เริ่มน้อยใจ เขาขอให้เขากินน้อยลงได้มั้ย คือไปไหนก็เอาไปกินด้วย ขาดไม่ได้แม้แต่วันเดียว พออยู่ด้วยกันนานๆไปก็ เริ่มมีปัญหาทั้งเรื่องกระท่อมที่ขอให้ลดก็ไม่ลด ดอลที่ขอให้เลิกก็ยังแอบกิน เขาให้เหตุผลว่าไอ่ของพวกนี้มันไม่ได้มาทำร้ายอะไรเรา มันเป็นความสุขของเขา จนเขาเป็นนิ่ว เราเลยขอให้เขาเลิกกินได้มั้ยน้อยลงก็ได้ คือสุขภาพเขาเริ่มแน่ หน้าตาโทรมมากๆ พูดตรงๆในสายตาเราคือแบบคนติดยาชัดๆ แต่ก็ทะเลาะกันทุกครั้งเขาจะบอกเสมอว่าถ้ารับไม่ได้ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก จะคบกันไปทำไม เป็นอยู่แบบนี้ทุกวันทะเลาะกันเรื่องเดิมๆเราก็ฝันถึงเรื่องพวกนี้บ่อยมากๆทำให้เสียใจอยู่บ่อยๆครั้ง จนได้พบจิตเวช คือไม่ไหวแล้วจริงๆร้องไห้ทุกวัน มีตังก็เอาไปซื้อของพวกนี้มากิน ยอมรับเลยว่าเราเครียดมากๆจนบางทีมีทำร้ายร่างกายแฟน พอแฟนได้ไปทำงานไกลๆเราก็เหมือนจะโอเคขึ้นไม่ต้องทนเห็นอะไรที่ทำให้คิดมาก แต่พอวันหยุดเขามาบ้าน เขาก็มักจะไปอยู่ที่บ้านของเขาเอง คืออยู่กับครอบครัวเขา อันนี้เราก็พอเข้าใจได้ค่ะแต่ครอบครัวแฟนก็ไม่ชอบเราอีก ค่อยด่าคอยว่าเรา เราซักผ้าใช้เครื่องซักผ้าก็จะคอยว่า ให้เราซักมือแทน คือบางทีเราก็ทนไม่ไหวจริงๆค่ะทั้ครอบครัวแฟนทั้งตัวแฟนเอง คอยจิกคอยด่าเราตลอด  พอเครียดมากๆเราก็ค่อนข้างจะโมโห เวลาเจออะไรกระทบจิตใจทีไรก็โมโหตลอด ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันทั้งที่ก่อนหน้าไม่เคยเป็น พอเราเป็นงี้เราเลยขอเลิก แต่เขาก้ไม่ยอมเลิก และก็ไม่คิดจะปรับปรุงตัวเองเลย  ทุกครั้งที่ขอเลิกทั้งบล็อคทั้งไล่ เขาจะเอารถเราไป ละเอารถเขาทิ้งไว้ที่บ้านเรา คือทำทุกอย่างให้มันมีอะไรติดค้างกันอยู่จนไปไหนไม่ได้สักที เขาขอร้องก็แล้ว ทำทุกอย่างแล้ว เขาก็ไม่ยอมไปไหน คือเราอยู่แบบทรมานมากๆ อยากไล่ให้ไปให้พ้น แต่ก็เหมือนเวรกรรมที่ไม่ยอมไปไหนไล่ยังไงก็ไม่ไป  อันนี้แค่ประเด็นหลักๆยังมีอีกเยอะะะ ทั้งที่ไม่เคยทะเลาะกันเรื่องเราเลย แต่เป็นเราที่เสียใจตลอด พี่ๆว่ามันผิดที่หนูเอง หรือหนูควรออกมาจากความสัมพันธ์งี้ยังไงดีคะพี่