อริจสัจสี่ โคลงสี่สุภาพ

ในทางพุทธ ไม่มีสิ่งใด ที่นอกเหนือจากคำว่าธรรม และพระพุทธองค์ทรงตรัสรู้ ในความเป็นอนัตตาของสภาวะธรรมทั้งปวงน้น โดยประกาศพระบรมสัจจธรรมด้วย อริยสัจสี่ หรือหลักแห่งปฎิจจสมุปทบาท นั่นคือ สัพเพ ธัมมา

เชิญชวนผอง น้องพี่ ฤดีนบ กราบพระครบ เก้าองค์ มั่นคงเสมอ ตถาคตตรัส "ปฏิบัติ- ธรรม"เลิศเลอ พระ"หนึ่ง"เธอ พึงตระหนัก เป็นหลักชัย องค์พระ"สอง" "ครองสติ" ผลิสำนึก

ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค ทุกข์ = ความไม่สบายกาย สบายใจ แห้งเหี่ยวใจ คับแค้นใจ คร่ำครวญ พิไรรำพัน เศร้าโศก พลัดพรากจาก อารมณ์อันเป็นที่รัก อยู่กับอารมณ์ อันไม่เป็นที่รัก ปรารถนาสิ่งใด ไม่ได้สิ่งนั้น ฯ

บทธรรมเทศนากัณฑ์แรกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า คือ “ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร” นั้น มิได้เป็นเพียงการประกาศศาสนา แต่เป็นการวางรากฐานทางปัญญาที่สมบูรณ์ที่สุดของโลก โดยมีหัวใจอยู่ที่ "อริยสัจ ๔&q

นิโรธ (อ่านว่า นิโรด) แปลว่า ความดับ (ทุกข์) คือความสำรอกออก, สลัดทิ้ง, ปลดปล่อย, ไม่มีเยื่อใยสมุทัยอันเป็นบ่อเกิดทุกข์ได้สิ้นเชิง  หมายถึง การทำ

แม้มีเกณฑ์ นิยม กันอยู่ แต่ หากไม่คิด ริเริ่ม/ปรับเปลี่ยน/ดัดแปลง ผู้ฅนก็อาจนิยม แต่งร้อยกรอง กันน้อยลง โคลงคลุมฉันท์ โคลงสี่ดั้น จัตวาทัณฑี @ ใส่ใจพร้อมถี่ถ้วน...คำนึง ภัยเภทเหตุคลายลด...เลี่ยงได