ทำยังไงดีลำบากใจมาก ไม่รู้จะตัดสินใจยังไง ?

คือเราคบกับแฟนเรา 2-3 ปี ทางบ้านรู้จักกันหมด ตลอดเวลาที่คบกันก็มีเรื่องทะเลาะกันตลอด แฟนเราโมโหร้าย บ้างทีถ้าเขาไม่ทำเรา เขาก็ไปลงกับข้าวของ ของเรา ทำลายทุกอย่าง เมื่อก่อนเราเป็นคนเพื่อนเยอะ พอมาคบกับคนนี้คือจะไปไหนก็ไม่ได้ ทำไรนิดหน่อยก็บ่นก็ด่า เราจะกลับไปอยู่บ้านหรือกลับไปหาแม่คือไม่เคยจะได้ไปง่ายๆ แต่กับเพื่อนตัวเอง มันไปหมด แต่ก็คือเอาเราไปด้วย เราก็ไปแบบกร่อยๆเพราะเราไม่รู้จักใครเลย จนมาช่วงหลังๆคือเราก็ทนไม่ไวอ่ะ ความรู้สึกมันหมดไปเรื่อยๆ เขาจะไปเที่ยวกินเหล้ากินเบียร์เราไม่ตาม ไม่เคยทักไลน์หากัน บ้างทีนอนข้างๆกันเขาคุยกับคนนั้นคนนี้คือเราไม่ห้าม แต่กับเราแค่เพื่อนผชมาคอมเม้น มันก็ไปคอมเม้นกวนตีนเขา เรากลัวมีเรื่องต้องคอยมานั่งลบ คือทุกอย่างมันทำได้เราทำไม่ได้เลยเรารู้สึกอยากเลิก แต่พอเก็บของกับบ้านทีไร มันก็ชอบเอาโทรศัพท์เราไปซ่อน เป็นแบบนี้มาเป็นปีๆ บ้างทีเราก็แกล้งแหย่ให้มันไปมีคนอื่น เพราะว่าทำยังไงมันก็ไม่ยอมเลิกง่ายๆ จนมาช่วงนี้เรามาทำงาน  สังคมในที่ทำงานอ่ะเนอะ พี่ๆเขาก็ชอบพาไปเลี้ยงโน้นเลี้ยงนี้มั้ง เราก็ขอมันไปบอกขอไปกับพี่ๆได้ไหม มันบอกไม่ให้ไป เราก็เลยร้องไห้ เพราะอึดอัดมาก จากที่เคยมีชีวิตที่อิสระไปไหนได้ไป กับมาเป็นงี้ แต่สุดท้ายเราก็หนีมันไปน่ะ มันก็ตามมาหาเราที่ที่ทำงาน พี่ๆก็บอกให้ค่อยๆคุยกัน มันบอกมันแกล้งเล่น แต่คือเรารู้ไงว่าเรากลับไปเราโดนมันตีแน่ นิสัยคบกันมาทำไมจะไม่รู้ แล้วเราเป็นคนไม่ยอมคน มันไฟ เราก็คือน้ำมันอ่ะ เราเลยโทรให้แม่มาช่วยขนของ มาไว้ที่ทำงานแล้วเราก็ออกมาเลย หลังจากนั้นมันก็แอดเฟสพี่ๆไปเวลาไปไหนมันก็ตามไป ทั้งที่เราบอกมันว่าเราไม่สะดวกน่ะ เกรงใจพี่ๆเขา จนวันนึงทะเลาะกันมากๆคือมันเอาแม่มาที่ทำงานเรา เราก็บอก เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับใคร จะตามมาที่ทำงานทำไม มันหาว่าเรามีคนอื่น ทั้งที่เราไม่มี พาแม่มาคุยกับเจ้านายเราไปอีก เราอึดอัดมากๆ เพราะมันไม่ใช่เรื่อง เขาขอให้เราคุยกันดีๆเราก็ทำ เพราะมันสัญญาว่าจะเปลี่ยนนิสัย ก็โอเคคุยกันปกติ จนมีช่วงนึงที่ทำงานเราหยุด แม่ของเราก็โทรมาด่าว่าทำไมไม่มีงานไม่กลับบ้านไปช่วยมัน แถมยังโทรไปขอตังอีก ทั้งที่เราไม่ได้โทรไปเลย มันชอบทำตัวให้น่าสงสาร โพสรูปโพสนั้นนี้ พวกป้าๆน้าๆก็แห่มาคอมเม้นให้กำลังใจ "เรื่องร้ายๆผ่านไป เรื่องดีๆกำลังจะเข้ามา" ถ้าเราเป็นเรื่องร้ายจะมาขอโอกาสทำไมว่ะ กับแม่เรามันยังไปพูดให้เราโดนด่าได้ แล้วกับคนอื่นล่ะ ตามันเองก็ไม่ชอบเราอยู่แล้ว เพราะเราพูดจาไม่เพราะ หาว่าเราขก. คือถ้างานไหนที่เราชอบ เราจะขยันมาก ถ้าไม่ชอบก็คือจะบอกแต่แรกแล้วว่าไม่ทำน่ะ แต่ถ้าวันไหนเราอยากทำเราก็ทำ พอตอนแรกด่าๆเราเนอะ พออารมณ์ดีก็มาพูดดีใส่ทำขอโทษ บอกอย่าไปคิดเรื่องเก่าๆมาเริ่มกันใหม่ เราทำไม่ได้อ่ะ มันสะสมมานาน แม่มันก็ถามจะกลับไปไม่ได้เลยเหรอ คือเราเฉยๆกับมันมากแล้ว ทักมาบ้างทีไม่ตอบ มันก็เซ้าซี้ๆยิ่งช่วงนี้อารมณ์แปรปรวน เราเห็นหน้ามันคือหงุดหงิดอ่ะ เบื่อไม่อยากให้มาหามาเจอเพราะไม่อยากทะเลาะ พอวันนี้มันมาที่ทำงานเรา เคลียดกับเรื่องที่บ้านมาถึงก็ร้องไห้จะฆ่าตัวตาย เราด่ามันไปว่าตัวเองยังรักไม่ได้ จะไปรักใครได้ มันบอกว่าก็พูดได้ พอบอกว่าแล้วทำไมไม่ไปคุยล่ะ มาทำแบบนี้ได้ไง จะมาทำที่นี้ได้ไง ทำไปแล้วคิดมั้งว่าใครจะเดือดร้อน จะมาทำแบบนี้ไม่ได้ มันก็บอกนี้บ้านเหรอ เราตอบไปว่าไม่ใช่แต่คือกูดูแลอยู่เปล่า (ช่วงเจ้านายไปคุยงานข้างนอกหยุดงานกัน พี่ๆบ้างคนเลยกลับบ้าน )มันถามอีกว่าเป็นเจ้าของไง (ดูมัน) พอมันจะทำอีกเราไปจับจะห้าม มันเลยจะหันมาต่อยเรา (นี้คือบอกจะเลิกนิสัยอารมณ์ร้อน?)เราก็บอก ทำอีกแล้วน่ะ มันก็โทษบอกเพราะเราไปห้ามมัน จนเราทนไม่ไว บอกแม่บอกพี่มันให้มารับ เขาจะให้เรานั่งรถกลับไปกับมัน คือเรารู้อยู่ว่ามันเป็นไง เราก็บอกเราไม่ไป มารับมันไปเถอะ จนพี่มันมารับกลับไป อารมณ์กำลังจะดีๆ แม่มันโทรมาอีก บอกแม่ขอให้กลับมาอยู่บ้านได้ไหม แล้วคือเรากำลังจะย้ายตามเขาไปทำต่อที่อื่น คุยกับเจ้านายไว้แล้วตกลงว่าไป มันก็ให้แม่มันทักมาขอว่าอย่าไป คือเราคิดไว้แล้วถ้าเรายังอยู่นี้เราเลิกไม่ได้แน่ มันไม่ยอม เลยจะลองย้ายไปอยู่ใกล้ดูๆ เพื่อที่มันจะทำใจได้อาจจะยอมเลิกกับเราง่ายๆคือพอเราคุยถึงเรื่องเลิกทีไร มันจะรีบเปลี่ยนเรื่องทันที ใช้ให้แม่มันมาพูดกับเรา คือเราเกรงใจเขา เพราะเขาก็ดีกับเรามากๆ แต่คือความรู้สึกเราตอนนี้คือไม่เหมือนเดิม ทำใจให้กับไปทำเหมือนเดิมคือทำไม่ได้อ่ะ จะให้เรากับไปคบเพราะความสงสารมันก็ไม่ใช่อ่ะ เราเป็นคนที่ชัดเจนไงอยากจะเคลียให้จบๆไปเลยคือเลิกน่ะ แบบนี้อ้ะ มันก็ยื้อสุดๆ แม่มันโทรมาเราก็ลำบากใจ ไม่รู้จะเอายังไงดี เคลียด คือใจเราคือพอแล้ว ต่อไม่ติดแล้ว อยากไปทำงานไกลๆแล้ว ถ้ากับไปคบกันเหมือนเดิมแบบแม่ขอ เราคิดว่าเราทำไม่ได้ อยู่ๆกันไปมันทำนิสัยเดิมๆนิสัยที่เราไม่ชอบ ก็ต้องเลิกกันอีกอยู่ดี จะไปพูดคุยเรื่องนี้กับใครพิมไปก็อ่านไม่ตอบกัน เราอยากระบายมากๆคืออึดอัดมากๆ ไม่รู้จะเอายังไงดี (แล้วเมื่อกี้มันทักมาอีกทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แบบนี้ทุกที มันลืมแต่เราไม่ลืมนิกับที่มันทำมันด่าเราชีวิตของมันแล้วอยู่ๆมาทำคุยดี อยู่กับกูเป็นไบโพล่าแน่) เราจะทำยังไงดีระหว่างไปทำงานไกลๆกับยอมๆกลับไปทั้งที่ไม่ได้รักแล้ว(เราคิดว่ากับไปก็ต้องทะเลาะกันอีกเพราะมันปากไม่ดีส่วนเราโกรธง่าย) (นิสัยมันที่เราไม่ชอบคืออารมณ์ร้าย เราแขนเขียวขาเขียวประจำถึงเราจะสู้มั้งแต่คือสู้มันไม่ไหว แล้วไหนจะเวลาที่เพื่อนๆเรามาคอมเม้นคือเราเพื่อนผชเยอะ เพราะจะออกแนวห้าวๆลุยๆหน่อย มันก็ไปคอมเม้นกวนตีนเขา ไหนจะเรื่องปากเสียพูดอะไรไม่คิด มันพูดมาแต่ทีเราเจ็บอ่ะคือแรงๆ แล้วพอเราโกรธก็มาบอกว่าแกล้งเล่นอำเล่น คือเราคิดจริงไปแล้วอ่ะ แล้วก็มาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหมือนเดิม เราจะปรึกษาเพื่อนเพื่อนก็ให้แต่กลับไปดี บอกเสียดายเวลา แต่เรากับคิดว่าเราไม่เสียดายอ่ะ อยู่กันไปแล้วถ้ามันไม่ดีจริงๆอยู่ๆไปก็เลิกอยู่ดี จะไปฝืนมันทำไม เราไม่มีแฟนเราก็อยู่ได้ เราอยากได้ชีวิตอิสระของเราคืนมาจะไปไหนก็ได้ ทำไรไม่มีใครว่าใครบ่น ไม่ต้องมาคอยตอบเฟสตอบไลน์เพราะเราไม่ค่อยชอบตอบอยู่แล้ว ที่บ้านเราก็เป็นโสดเป็นหม้ายกันหมด เราเห็นเขาอยู่กันได้สบาย ไม่ต้องคิดมากหรือเคลียดด้วย เราอยากได้ชีวิตแบบนั้นของเราคืนมา ) สรุปเราควรทำไงกับชีวิตดี ? เราก็รู้ว่าแม่หวังดีไม่อยากให้ไปไกล แต่คือเราดูแลตัวเองได้ พี่ๆหรือเจ้านายก็ดีกับเราทุกคน ช่วงแรกๆย้ายไปเราก็อยากไปช่วยเขาทำงานเพราะอะไรยังไม่เข้าที่เข้าทาง บอกเหตุผลไปแบบนี้ คือคุยกันเหมือนเดิมเราแค่ขอไปทำงานคือไม่ให้ไป เราก็ตัดสินใจได้เลยคือเลิกแน่ แต่พอแม่มันถามเราก็ตอบไม่ถูกว่าจะเอายังไง เพราะเกรงใจ สรุปตอนนี้เรานี้หระ ไบโพล่าไม่ใช่มัน คิดไปคิดมาจนปวดหัวไปหมดแล้ว คนปรึกษาก็ไม่มีเข้าข้างมันกันหมด (เราเลยได้แต่บอกไม่มาเป็นเราไม่รู้หรอก เพราะเรารู้นิสัยมัน มันก็รู้นิสัยเราดีเลยชอบมาทำมึนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น)เพื่อนๆช่วยบอกเราที เราเหลือเวลาตัดสินใจอีกไม่มาก!!!