เพื่อนที่ทำงานนะครับผู้หญิง ว่าเรา พอเราบอกเหตุผลก็ชอบตัดบททำเป็นรำคาญ ไล่เราไปไม่ฟังเรา
สุดท้าย พอให้เจ้านายดูว่า ที่เราทำงานนี้ ถูกมั้ย ...เจ้านายบอกเรา ถูกแล้ว ตัวเองไม่เข้าใจเองแต่ชอบทำมาข่มเรา
เราก็ประเภทไม่ชอบมีเรื่องกับใคร ก็ต้องยอมเป็นแบบนี้ต่อไป เหมือนอย่าง Ai เขาว่า เลี่ยงได้ก็เลี่ยงไป
บางทีก็มาบังคับให้เราทำอะไรที่ไม่เกี่ยวกับงาน พอเราไม่ทำก็เคืองเรา ทั้งที่อันนั้นเจ้านายเขาก็ทำของเขาอยู่

พอทำเฉยๆ ไป สงบสติอารมณ์เสร็จ รู้ว่าตัวเองผิด ก็มาหาเรื่องคุยดีกะเรา
อีกวันสองวันก็มาอีกละ เรื่องใหม่มาอีก ผมก็ทำมึนๆ เฉยๆ ไม่สนใจ
คุยเฉพาะเรื่องงานที่จำเป็น (มีบางเรื่องต้องพึ่งพาเขาอยู่)
เรื่องส่วนตัวไม่เคยแชร์กันกับคนประเภทนี้
วิธีนี้อาจไม่สะใจคนชอบตาต่อตา ฟันต่อฟัน
แต่เดี๋ยวมันจะทำงานด้วยกันไม่ได้ ผมเลยต้องยอม
ไม่ชอบเห็นตัวเองตอนระเบิดอารมณ์ใส่ใครครับ
ขี้เกียจปรับอารมณ์ อธิบายอีกนิด คือ สองคนเรา อายุเท่ากัน
ตำแหน่งพอๆ กันเลยครับ บางทีเขาก็ดี บางทีก็ชอบทำอารมณ์เสียใส่เรา
ต่างคนต่างต้องพึ่งพาอาศัยกันบางเรื่องที่เขาทำได้แต่ผมทำไม่ได้
ผมก็ดูใจตัวเอง พอเราไม่พอใจก็จะนิ่งเฉย ไม่อยากไปแรงใส่ใคร
แล้วเวลาต้องขอความช่วยเหลือเขาต้องไปปรับอารมณ์
ต้องไปทำพูดดีกับเขาทั้งที่ไม่จำเป็น
(มันจะมีฟีลเนี้ยบางทีที่เขารู้้ตัวว่าตัวเองแรงไปแล้ว
แล้วก็จะมาพูดดีกับเรา เราก็เฉยๆ ไม่ทำยินดียินร้าย
คุยดีก็ดีไม่สุด เพราะรู้ว่าอารมณ์

เธอ ขึ้นๆ ลงๆ 555)
ผมไม่ชอบเห็นตัวเองแบบนั้น เลยพยายามไม่โกรธใคร ไม่ไปหาเรื่องใคร
ชอบตอนจิตตัวเองนิ่งๆ มากกว่า
เพื่อนๆสมาชิก เวลาเจอคนแบบนี้ เอาให้รู้ดีรู้ชั่วกันไปเลยมั้ยครับ?
หรือเลือกที่จะวางเฉย
เถียงกับคนชอบชวนทะเลาะ เสียเวลาชีวิต
สุดท้าย พอให้เจ้านายดูว่า ที่เราทำงานนี้ ถูกมั้ย ...เจ้านายบอกเรา ถูกแล้ว ตัวเองไม่เข้าใจเองแต่ชอบทำมาข่มเรา
เราก็ประเภทไม่ชอบมีเรื่องกับใคร ก็ต้องยอมเป็นแบบนี้ต่อไป เหมือนอย่าง Ai เขาว่า เลี่ยงได้ก็เลี่ยงไป
บางทีก็มาบังคับให้เราทำอะไรที่ไม่เกี่ยวกับงาน พอเราไม่ทำก็เคืองเรา ทั้งที่อันนั้นเจ้านายเขาก็ทำของเขาอยู่
พอทำเฉยๆ ไป สงบสติอารมณ์เสร็จ รู้ว่าตัวเองผิด ก็มาหาเรื่องคุยดีกะเรา
อีกวันสองวันก็มาอีกละ เรื่องใหม่มาอีก ผมก็ทำมึนๆ เฉยๆ ไม่สนใจ
คุยเฉพาะเรื่องงานที่จำเป็น (มีบางเรื่องต้องพึ่งพาเขาอยู่)
เรื่องส่วนตัวไม่เคยแชร์กันกับคนประเภทนี้
วิธีนี้อาจไม่สะใจคนชอบตาต่อตา ฟันต่อฟัน
แต่เดี๋ยวมันจะทำงานด้วยกันไม่ได้ ผมเลยต้องยอม
ไม่ชอบเห็นตัวเองตอนระเบิดอารมณ์ใส่ใครครับ
ขี้เกียจปรับอารมณ์ อธิบายอีกนิด คือ สองคนเรา อายุเท่ากัน
ตำแหน่งพอๆ กันเลยครับ บางทีเขาก็ดี บางทีก็ชอบทำอารมณ์เสียใส่เรา
ต่างคนต่างต้องพึ่งพาอาศัยกันบางเรื่องที่เขาทำได้แต่ผมทำไม่ได้
ผมก็ดูใจตัวเอง พอเราไม่พอใจก็จะนิ่งเฉย ไม่อยากไปแรงใส่ใคร
แล้วเวลาต้องขอความช่วยเหลือเขาต้องไปปรับอารมณ์
ต้องไปทำพูดดีกับเขาทั้งที่ไม่จำเป็น
(มันจะมีฟีลเนี้ยบางทีที่เขารู้้ตัวว่าตัวเองแรงไปแล้ว
แล้วก็จะมาพูดดีกับเรา เราก็เฉยๆ ไม่ทำยินดียินร้าย
คุยดีก็ดีไม่สุด เพราะรู้ว่าอารมณ์
ผมไม่ชอบเห็นตัวเองแบบนั้น เลยพยายามไม่โกรธใคร ไม่ไปหาเรื่องใคร
ชอบตอนจิตตัวเองนิ่งๆ มากกว่า
เพื่อนๆสมาชิก เวลาเจอคนแบบนี้ เอาให้รู้ดีรู้ชั่วกันไปเลยมั้ยครับ?
หรือเลือกที่จะวางเฉย