คือเราเพิ่งจะเคยเข้ามาเป็นสมาชิกครั้งแรกนะคะ สำหรับเรื่องที่เราที่อยากจะแชร์ในครั้งนี้ สำหรับคนทั่วไปอาจจะคิดว่า มันเป็นเรื่องที่ ค่อนข้างจะไม่น่าจะเกิดขึ้นจริง หรือ ไม่ควรเอามาเป็นความสำคัญในชีวิต เรื่องที่ว่านี้ มันก็เป็นเรื่องของความผูกพันระยะสั้น ๆ ที่นับเป็นเรื่องดี ๆ สำหรับประสบการณ์ความรักของเราเลยค่ะ คือ เราโสด และเรานั้น ได้มีโอกาสได้ไปเล่นapp นึง ที่ไว้หาเพื่อนๆ จริงๆแล้ว เราเล่น ๆ เลิก ๆ มานานแล้ว
จนครั้งนี้ เมื่อต้นปี เราได้มีโอกาสคุยกับผู้ชายคนนึง ตอนแรกเราก็ไม่ได้อะไร คุยกับเขาไปเรื่อยๆ จนเขาขอแอดไลน์ และเราก็ได้คุยกับเค้าผ่านไลน์ มาโดยตลอด เรื่องที่คุยก็เป็นเรื่องทั่วไป ของชีวิตประจำวันของคนเราทุกคนนี่แระค่ะ ไม่ได้ โอนเอียงไป ทางเรื่องแฟน เป็นหลัก และก็มีโทรคุยกันบ้าง ผ่านไลน์ นั้นแระ จากนั้นเวลาผ่านไประยะนึง เราก็อยากจะเจอกับเขาคนนี้ อยากไปเจอตัวจริง อยากรู้จักมากขึ้น แต่ทุกครั้งที่นัด จะมีเหตุการณ์ต่าง ๆ เหตุผลมากมาย ที่ทำให้ นัดของเราล่ม เหตุผลครั้งสุดท้ายที่เราได้รับคือ เขายังไม่พร้อม ที่จะเริ่มต้นกับใครใหม่ อยากจะให้แน่ใจกับตัวเองว่าเริ่มต้นใหม่ได้จริง ๆ ต้องเลื่อนไปก่อน ประมาณ 3 ครั้ง ที่นัดแล้วเราก็ยังไม่เคยได้ไปเจอกัน
แต่เราก็บอกกับตัวเองค่ะ เราจะรอเค้า ไม่ว่าเหตผลอะไร ไม่เป็นไร คุยกันทุกวันก็มีความสุขดี อย่างน้อยมีเขาเข้ามาคุยกับเราตอนนี้ เราแทบไม่ต้องหา ความเอาใจใส่ ห่วงใย ในทุก ๆ เรื่องจากที่อื่น บอกกับตัวเอง รอเขาพร้อม แล้วเราก็ค่อยมาเจอกันก็ได้ ( คือ เราไม่มีได้มี account ของเขา ในฝั่งพวกโซเชียลพวกเฟสบุคอะไรเลยนะคะ นอกจาก รูปถ่ายที่เขากับเราจะสลับกันส่ง แล้วก็ทวิตเตอร์ และไลน์ .. เรื่องโซเชียลนั้น เขาบอกเราว่า จบจากเรื่องแฟนเก่าเขา เขาก้ไม่อยากจะเข้าไปอีก มันมีเรื่องราวเก่าๆ ที่ไม่อยากเห็น เลยเลิกเล่นดีกว่า ซึ่งเราไม่รุ้ว่า ที่ผ่านมาเขาไปเจออะไรมา ซึ่งเราก็ไม่ถามเขาดูกว่าดูเขาจะไม่ได้อยากไป พูดถึงมันอีก )
ยิ่งนานวัน ทุกอย่างที่เราได้รับรู้จากเขา หมายถึงความรู้สึก ต่าง ๆ ที่เราได้คุยกับเขานั้น คือ มันมีแต่ความเอาใจใส่ใจ ความห่วงใย ความสม่ำเสมอที่เขาทำให้ เช่น โทรปลุกเราไปทำงาน + คุยกับเราให้เราหายงัวเงีย ก่อนจะไล่เรา ให้รีบไปอาบน้ำ ไม่งั้นเดี๋ยวไปทำงานสาย ระหว่างวันก็คอยไลน์มาหา คุยกัน ค่อนข้างจะ พัฒนาได้ได้ดี เลิกงานกลับบ้านมา ก็เป็นคนที่คุยกับเราตลอด จนส่งเข้านอน เป็นแบบนี้ในทุกวัน วันไหนเราต้องไปกับเพื่อนๆ หรือกับที่บ้าน เขาก็จะรอเราคุยกับเราทุกคืน ดึกขนาดไหนก็รอ เพื่อให้แน่ใจว่าเราถึงบ้านปลอดภัยแล้ว ไม่เคยห้ามในการใช้ชีวิตของเราว่าเขาชอบหรือไม่ชอบ ( เขาบอกว่าเราเคยใช้ชีวิตยังไง ก็เป็นเหมือนเดิม แค่บอกเขาให้รับรู้ก็พอเพราะเขาเป็นห่วง อะไรดีไม่ดี เราโตแล้ว เราคิดเองได้อยู่แล้ว เพราะเขาไม่ได้มาเพื่อเปลี่ยนเราให้เป็นในแบบที่เขาชอบ เพระาเขาก็จะชอบเราที่เราเป้นเรา และการเป็นตัวของตัวเอง จะอยู่ได้นาน เราเองก็จะได้ศึกษานิสัยกันไป ปรับตัวกันไป ไม่ต้องเชื่อเขาว่าเขาดี หรือไม่ดียังไง ให้เราดูเขาไปนานๆ มีอะไรก็พูดกันตรง ๆ ไม่ชอบให้งอน เพระามันเสียเวลา อยากจะมีเวลาที่ดีๆ กับเรามากกว่า ) เวลาเราคุยกัน มันคือสิ่งดีๆ ที่เราได้รับ ทุกคำพูด ที่คุยกัน จนเราสนิทกันมาก ๆ กล้าที่จะบอกความในใจ กล้าที่จะเล่าความรู้สึกของกันและกัน เล่าถึงความชอบอะไร ไม่ชอบอะไร อยากให้อีกฝ่ายเข้าใจในเรื่องอะไร กลัวอะไร เป็นห่วงกันเรื่องอะไร มันกลายเป็นความผูกพันที่เราห่างหายมานานค่ะ จนเรามาเจอเขา
เขาจะถามเรามาตลอด เวลามีเรื่องเหมือนจะงอน แล้วอีกฝ่ายง้อ เขาก็ถามว่าเบื่อเขาไหม เขาอยากคุยกับเราไปนาน ๆ ไม่อยากเสียเวลาโกธรกัน
หรือ หากงอนกัน ทุกครั้งที่มีอะไรไม่พอใจกัน ก็ห่างกันได้ไม่เกินครึ่งวันก็ต้องรีบมาดีกันแล้ว และเรื่องบางเรื่อง หากมันเป็นความผิดเรา เขาก็ยินดีที่จะหายโกธร เขาบอก เขาอยากคุยต่อ ไม่อยากจบง่าย ๆ เพราะมันเป็นแค่เรื่องเดียวที่เขาไม่โอเค นอกนั้น เขาโอเคกับเรา เขาไม่อยากไปเริ่มใหม่กับใครแล้ว เพราะตอนนี้เขามีเรา เขาก็รู้สึกดีมาก ๆ นานมาแล้วที่เขาไม่ได้คุยนาน ๆ กับใครแล้วรุ้สึกดี ๆ ด้วย
และซึ่งความรุ้สึกแบบนี้ เราได้รับจากเขาคนนี้ ตลอดระยะเวลา 4 เดือนกว่า ซึ่ง ตอนนี้เขาสู่เดือนที่ 5 ซึ่ง....มันก็ได้จบลงแล้ว
เพียงแค่การนัดเจอของเราครั้งล่าสุด คือ เรารอเขามาครั้งนี้จะเป็นครั้งที่ 4 ที่เรานัดกัน และเหมือนทุกอย่างสิ่งต่างๆ คำพูดของเขา ทำให้เรารุ้สึกว่า ครั้งนี้เราจะได้เจอกันจริง ๆ แล้ว เขาดูเหมือนอยากจะเจอเรา และแน่นอน เราก็อยากจะเจอเขามากๆ คืนก่อนวันนัดเราโทรคุยกันแบบเปิดใจมาก ๆ เขาอยากไปเที่ยวนั้นนี่ แพลนเยอะมาก ๆ อยากพาเราไปทะเลที่เราชอบ แล้วก็อยากให้เราไปภูเขาแบบที่เขาชอบ เขาอยากจะมาเจอที่บ้านเรา ซึ่งเรื่องพวกนี้ ไม่ใช่เรื่องที่เราจะเซอร์ไพส์อะไร เพราะตลอดเวลา ที่เราคุยกัน มันก็เหมือนกับทุกอย่างที่เขาพูดคืนวันนี้ คือมันก็มีมาให้เราได้ยินมาตลอดว่า เราเจอกันแล้ว แพลนนั้นนี่กัน ให้เราพาไปนั้นนี่ นะ เขาต้องเขิลล์เราแน่ๆ พรุ่งนี้ที่เจอกัน นัดเวลากัน บอกสถานที่ ๆ บอกเรา เลิกงานแล้วให้เราโทรหาเขา เขาจะได้มาหาเรา แล้วก็ส่งเราเข้านอน เหมือนทุกๆ วัน และมันเป็นคืนสุดท้ายที่ได้ยินเสียงเขา
ในตอนเข้าเราตื่นเต้นมาก ที่วันที่เรารอ มันก็มาถึง ( เช้านี้เขาไม่ได้โทรปลุกเรา เราก็ไม่ค่อยแปลกใจเพราะ เมื่อคืนที่เราคุยกันมันดึกมา ๆ กว่าจะวางโทรศัพท์ ก็ตี2กว่า เราก็เข้าใจว่าน่าจะ ไม่ตื่นแน่ๆ ) แต่ทุกอย่าง ... มันจบตรงที่ ช่วงสาย ๆ เราได้รับข้องความจากไลน์ เขาพิมมาบอกว่า " เขาคงไปหาเราไม่ได้แล้ว เขาคิดว่าเขายังไม่สามารถเริ่มต้นใหม่กับใครได้จริง ๆ ซักที และเขาไม่อยากให้เราต้องรอ เราดีทุกอย่าแต่มันผิดที่เขายังไม่พร้อมจริง ๆ และคิดมาแล้วทั้งคืน การเก็บเราไว้ กับเขามันจะทำร้ายความรู้สึกของเราทั้ง 2 คน เขาเลยเลือกที่จะปล่อยเราไปดีกว่า อย่าเสียเวลากับคนอย่างเขา และก็ ขอโทษเรา " แล้วเขาก็ไม่ตอบไลน์เราอีกเลย โทรไปก็ไม่รับ เราคิดว่า เหมือนเราโดนบล๊อคไปแล้วด้วยซ้ำ คือความรู้สึกของเรา คือ เรางง มาก ใจมันชา ไม่เชื่อสายตาตัวเอง อ่านวนไป วนมา หลายครั้ง ว่านี่คือเรื่องจริงหรอ มันเกิดอะไรขึ้น พิมกลับไปไม่มีการอ่าน ไม่มีตอบ ไม่รับโทรศัพท์
ตอนนี้เราสับสนมาก เรากับเขาคุยกันมาดีโดยตลอด คือมันดีมากๆ ทุกอย่างเรียกได้ว่า ไม่มีอะไรแย่เลย แต่ทำไม จู่ๆ ก็ทิ้งกันไป เราไม่คิดว่าเป็นเรื่องของการนอกใจ หรือการเปลี่ยนใจ เพราะ เวลาที่เราคุยกัน ถ้าเขามีคนอื่น เวลาที่เขาจะได้คุยกับอีกคน มันคงน้อยมา ๆ แล้วอีก ฝ่ายคงต้องมาเช็คแน่นอน
ยิ่งทำให้เราไม่รุ้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น เหตุผลที่บอกมาครั้งนี้ เขาก็เคยให้เรามาแล้วในการนัดเจอครั้งก่อน ซึ่งเขารู้อยุ่แล้วว่า เรารอเขาได้ แต่ เขาเลือกที่จะตัดเราออก โดยไม่รอเรารับรู้ หรือ พูดคุยกับเราก่อน
แน่นอนค่ะ เราเสียใจมาก เราไม่รุ้ว่า หลังจากวันนี้ เราจะใช้ชีวิตของเรา โดยที่ต้องทำเหมือนไม่มีเคยมีเขาเข้ามาได้ยังไง มันทำใจไม่ทันค่ะ เราก็เคยคุยกันว่าหาก มีวันใดที่คิดว่าเรื่องของเรามันไม่โอเค ทำอะไรก็ให้ ให้เป็นสัญญาณ รับรู้ ว่าเขาไม่มีใจแล้ว เราจะได้มีเวลาทำใจของเรา
วันก่อน เขาเพิ่งถามเราว่ารักเขาไหม เราก็บอกไปว่าเราไม่รู้ แต่รุ้แค่ว่า เรารู้สึกดีมากๆ ขอบคุณเขาที่มาคุยกับเรา แล้วดีกับเราสม่ำเสมอ ไม่เปลี่ยนไปเลย
เขาก็บอกเราว่า อะไรที่เขาสามารถทำให้เราได้ตลอดไป เขาก็จะทำให้เรา ให้เรารอดูเขาไปเรื่อย ๆ // และเขาเองก็ยังเคยบอกเราว่า ขอบคุณเราที่มาทำให้ทุกวันของเขามีความหมายมากขึ้น ใน ทุก ๆ วัน
คืนสุดท้ายที่คุยกัน เหมือนเราเปิดใจกันทุกเรื่องเหมือนวางแผนอนาคตกัน แต่มันพังหมด เราไม่รุ้จะต้องรู้สึกแย่แบบนี้ไปนานขนาดไหน เราจะทำใจ ไม่คิดถึงเขาได้เมื่อไหร่.. เราคงพลาดที่คาดหวังมากไป โดยไม่เผื่อใจ คงต้องพยายามอดทน เข้มแข็งอยู่ให้ได้เหมือนตอนที่ยังไม่มีเขาเข้ามา
เราไม่รู้ว่าเหตุผลอะไรที่เขาไปโดยที่ไม่ลากันแบบให้เราเข้าใจ ทิ้งเพียงข้อความให้เราอ่าน
แล้วถ้าเผื่อเขาคนนั้นได้เข้ามาอ่าน เราอยากให้ตอบเราให้เข้าใจหน่อย กลับมาตอบเรา อย่าทิ้งเราไปแบบนี้ ถ้าที่ผ่านมามันไม่มีความหมายอะไรเลย มาทำดี มาเป็นห่วงเราทำไม ถ้าไม่พร้อมก็บอกเราก็ได้ เรายินดีจะรอ หากเขายังต้องการ
พี่หมีพูห์ .. ยังรอเทออยู่เสมอนะคะ
คนไม่เคยเจอกัน จะผูกพัน จะรักกันได้ไหม
จนครั้งนี้ เมื่อต้นปี เราได้มีโอกาสคุยกับผู้ชายคนนึง ตอนแรกเราก็ไม่ได้อะไร คุยกับเขาไปเรื่อยๆ จนเขาขอแอดไลน์ และเราก็ได้คุยกับเค้าผ่านไลน์ มาโดยตลอด เรื่องที่คุยก็เป็นเรื่องทั่วไป ของชีวิตประจำวันของคนเราทุกคนนี่แระค่ะ ไม่ได้ โอนเอียงไป ทางเรื่องแฟน เป็นหลัก และก็มีโทรคุยกันบ้าง ผ่านไลน์ นั้นแระ จากนั้นเวลาผ่านไประยะนึง เราก็อยากจะเจอกับเขาคนนี้ อยากไปเจอตัวจริง อยากรู้จักมากขึ้น แต่ทุกครั้งที่นัด จะมีเหตุการณ์ต่าง ๆ เหตุผลมากมาย ที่ทำให้ นัดของเราล่ม เหตุผลครั้งสุดท้ายที่เราได้รับคือ เขายังไม่พร้อม ที่จะเริ่มต้นกับใครใหม่ อยากจะให้แน่ใจกับตัวเองว่าเริ่มต้นใหม่ได้จริง ๆ ต้องเลื่อนไปก่อน ประมาณ 3 ครั้ง ที่นัดแล้วเราก็ยังไม่เคยได้ไปเจอกัน
แต่เราก็บอกกับตัวเองค่ะ เราจะรอเค้า ไม่ว่าเหตผลอะไร ไม่เป็นไร คุยกันทุกวันก็มีความสุขดี อย่างน้อยมีเขาเข้ามาคุยกับเราตอนนี้ เราแทบไม่ต้องหา ความเอาใจใส่ ห่วงใย ในทุก ๆ เรื่องจากที่อื่น บอกกับตัวเอง รอเขาพร้อม แล้วเราก็ค่อยมาเจอกันก็ได้ ( คือ เราไม่มีได้มี account ของเขา ในฝั่งพวกโซเชียลพวกเฟสบุคอะไรเลยนะคะ นอกจาก รูปถ่ายที่เขากับเราจะสลับกันส่ง แล้วก็ทวิตเตอร์ และไลน์ .. เรื่องโซเชียลนั้น เขาบอกเราว่า จบจากเรื่องแฟนเก่าเขา เขาก้ไม่อยากจะเข้าไปอีก มันมีเรื่องราวเก่าๆ ที่ไม่อยากเห็น เลยเลิกเล่นดีกว่า ซึ่งเราไม่รุ้ว่า ที่ผ่านมาเขาไปเจออะไรมา ซึ่งเราก็ไม่ถามเขาดูกว่าดูเขาจะไม่ได้อยากไป พูดถึงมันอีก )
ยิ่งนานวัน ทุกอย่างที่เราได้รับรู้จากเขา หมายถึงความรู้สึก ต่าง ๆ ที่เราได้คุยกับเขานั้น คือ มันมีแต่ความเอาใจใส่ใจ ความห่วงใย ความสม่ำเสมอที่เขาทำให้ เช่น โทรปลุกเราไปทำงาน + คุยกับเราให้เราหายงัวเงีย ก่อนจะไล่เรา ให้รีบไปอาบน้ำ ไม่งั้นเดี๋ยวไปทำงานสาย ระหว่างวันก็คอยไลน์มาหา คุยกัน ค่อนข้างจะ พัฒนาได้ได้ดี เลิกงานกลับบ้านมา ก็เป็นคนที่คุยกับเราตลอด จนส่งเข้านอน เป็นแบบนี้ในทุกวัน วันไหนเราต้องไปกับเพื่อนๆ หรือกับที่บ้าน เขาก็จะรอเราคุยกับเราทุกคืน ดึกขนาดไหนก็รอ เพื่อให้แน่ใจว่าเราถึงบ้านปลอดภัยแล้ว ไม่เคยห้ามในการใช้ชีวิตของเราว่าเขาชอบหรือไม่ชอบ ( เขาบอกว่าเราเคยใช้ชีวิตยังไง ก็เป็นเหมือนเดิม แค่บอกเขาให้รับรู้ก็พอเพราะเขาเป็นห่วง อะไรดีไม่ดี เราโตแล้ว เราคิดเองได้อยู่แล้ว เพราะเขาไม่ได้มาเพื่อเปลี่ยนเราให้เป็นในแบบที่เขาชอบ เพระาเขาก็จะชอบเราที่เราเป้นเรา และการเป็นตัวของตัวเอง จะอยู่ได้นาน เราเองก็จะได้ศึกษานิสัยกันไป ปรับตัวกันไป ไม่ต้องเชื่อเขาว่าเขาดี หรือไม่ดียังไง ให้เราดูเขาไปนานๆ มีอะไรก็พูดกันตรง ๆ ไม่ชอบให้งอน เพระามันเสียเวลา อยากจะมีเวลาที่ดีๆ กับเรามากกว่า ) เวลาเราคุยกัน มันคือสิ่งดีๆ ที่เราได้รับ ทุกคำพูด ที่คุยกัน จนเราสนิทกันมาก ๆ กล้าที่จะบอกความในใจ กล้าที่จะเล่าความรู้สึกของกันและกัน เล่าถึงความชอบอะไร ไม่ชอบอะไร อยากให้อีกฝ่ายเข้าใจในเรื่องอะไร กลัวอะไร เป็นห่วงกันเรื่องอะไร มันกลายเป็นความผูกพันที่เราห่างหายมานานค่ะ จนเรามาเจอเขา
เขาจะถามเรามาตลอด เวลามีเรื่องเหมือนจะงอน แล้วอีกฝ่ายง้อ เขาก็ถามว่าเบื่อเขาไหม เขาอยากคุยกับเราไปนาน ๆ ไม่อยากเสียเวลาโกธรกัน
หรือ หากงอนกัน ทุกครั้งที่มีอะไรไม่พอใจกัน ก็ห่างกันได้ไม่เกินครึ่งวันก็ต้องรีบมาดีกันแล้ว และเรื่องบางเรื่อง หากมันเป็นความผิดเรา เขาก็ยินดีที่จะหายโกธร เขาบอก เขาอยากคุยต่อ ไม่อยากจบง่าย ๆ เพราะมันเป็นแค่เรื่องเดียวที่เขาไม่โอเค นอกนั้น เขาโอเคกับเรา เขาไม่อยากไปเริ่มใหม่กับใครแล้ว เพราะตอนนี้เขามีเรา เขาก็รู้สึกดีมาก ๆ นานมาแล้วที่เขาไม่ได้คุยนาน ๆ กับใครแล้วรุ้สึกดี ๆ ด้วย
และซึ่งความรุ้สึกแบบนี้ เราได้รับจากเขาคนนี้ ตลอดระยะเวลา 4 เดือนกว่า ซึ่ง ตอนนี้เขาสู่เดือนที่ 5 ซึ่ง....มันก็ได้จบลงแล้ว
เพียงแค่การนัดเจอของเราครั้งล่าสุด คือ เรารอเขามาครั้งนี้จะเป็นครั้งที่ 4 ที่เรานัดกัน และเหมือนทุกอย่างสิ่งต่างๆ คำพูดของเขา ทำให้เรารุ้สึกว่า ครั้งนี้เราจะได้เจอกันจริง ๆ แล้ว เขาดูเหมือนอยากจะเจอเรา และแน่นอน เราก็อยากจะเจอเขามากๆ คืนก่อนวันนัดเราโทรคุยกันแบบเปิดใจมาก ๆ เขาอยากไปเที่ยวนั้นนี่ แพลนเยอะมาก ๆ อยากพาเราไปทะเลที่เราชอบ แล้วก็อยากให้เราไปภูเขาแบบที่เขาชอบ เขาอยากจะมาเจอที่บ้านเรา ซึ่งเรื่องพวกนี้ ไม่ใช่เรื่องที่เราจะเซอร์ไพส์อะไร เพราะตลอดเวลา ที่เราคุยกัน มันก็เหมือนกับทุกอย่างที่เขาพูดคืนวันนี้ คือมันก็มีมาให้เราได้ยินมาตลอดว่า เราเจอกันแล้ว แพลนนั้นนี่กัน ให้เราพาไปนั้นนี่ นะ เขาต้องเขิลล์เราแน่ๆ พรุ่งนี้ที่เจอกัน นัดเวลากัน บอกสถานที่ ๆ บอกเรา เลิกงานแล้วให้เราโทรหาเขา เขาจะได้มาหาเรา แล้วก็ส่งเราเข้านอน เหมือนทุกๆ วัน และมันเป็นคืนสุดท้ายที่ได้ยินเสียงเขา
ในตอนเข้าเราตื่นเต้นมาก ที่วันที่เรารอ มันก็มาถึง ( เช้านี้เขาไม่ได้โทรปลุกเรา เราก็ไม่ค่อยแปลกใจเพราะ เมื่อคืนที่เราคุยกันมันดึกมา ๆ กว่าจะวางโทรศัพท์ ก็ตี2กว่า เราก็เข้าใจว่าน่าจะ ไม่ตื่นแน่ๆ ) แต่ทุกอย่าง ... มันจบตรงที่ ช่วงสาย ๆ เราได้รับข้องความจากไลน์ เขาพิมมาบอกว่า " เขาคงไปหาเราไม่ได้แล้ว เขาคิดว่าเขายังไม่สามารถเริ่มต้นใหม่กับใครได้จริง ๆ ซักที และเขาไม่อยากให้เราต้องรอ เราดีทุกอย่าแต่มันผิดที่เขายังไม่พร้อมจริง ๆ และคิดมาแล้วทั้งคืน การเก็บเราไว้ กับเขามันจะทำร้ายความรู้สึกของเราทั้ง 2 คน เขาเลยเลือกที่จะปล่อยเราไปดีกว่า อย่าเสียเวลากับคนอย่างเขา และก็ ขอโทษเรา " แล้วเขาก็ไม่ตอบไลน์เราอีกเลย โทรไปก็ไม่รับ เราคิดว่า เหมือนเราโดนบล๊อคไปแล้วด้วยซ้ำ คือความรู้สึกของเรา คือ เรางง มาก ใจมันชา ไม่เชื่อสายตาตัวเอง อ่านวนไป วนมา หลายครั้ง ว่านี่คือเรื่องจริงหรอ มันเกิดอะไรขึ้น พิมกลับไปไม่มีการอ่าน ไม่มีตอบ ไม่รับโทรศัพท์
ตอนนี้เราสับสนมาก เรากับเขาคุยกันมาดีโดยตลอด คือมันดีมากๆ ทุกอย่างเรียกได้ว่า ไม่มีอะไรแย่เลย แต่ทำไม จู่ๆ ก็ทิ้งกันไป เราไม่คิดว่าเป็นเรื่องของการนอกใจ หรือการเปลี่ยนใจ เพราะ เวลาที่เราคุยกัน ถ้าเขามีคนอื่น เวลาที่เขาจะได้คุยกับอีกคน มันคงน้อยมา ๆ แล้วอีก ฝ่ายคงต้องมาเช็คแน่นอน
ยิ่งทำให้เราไม่รุ้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น เหตุผลที่บอกมาครั้งนี้ เขาก็เคยให้เรามาแล้วในการนัดเจอครั้งก่อน ซึ่งเขารู้อยุ่แล้วว่า เรารอเขาได้ แต่ เขาเลือกที่จะตัดเราออก โดยไม่รอเรารับรู้ หรือ พูดคุยกับเราก่อน
แน่นอนค่ะ เราเสียใจมาก เราไม่รุ้ว่า หลังจากวันนี้ เราจะใช้ชีวิตของเรา โดยที่ต้องทำเหมือนไม่มีเคยมีเขาเข้ามาได้ยังไง มันทำใจไม่ทันค่ะ เราก็เคยคุยกันว่าหาก มีวันใดที่คิดว่าเรื่องของเรามันไม่โอเค ทำอะไรก็ให้ ให้เป็นสัญญาณ รับรู้ ว่าเขาไม่มีใจแล้ว เราจะได้มีเวลาทำใจของเรา
วันก่อน เขาเพิ่งถามเราว่ารักเขาไหม เราก็บอกไปว่าเราไม่รู้ แต่รุ้แค่ว่า เรารู้สึกดีมากๆ ขอบคุณเขาที่มาคุยกับเรา แล้วดีกับเราสม่ำเสมอ ไม่เปลี่ยนไปเลย
เขาก็บอกเราว่า อะไรที่เขาสามารถทำให้เราได้ตลอดไป เขาก็จะทำให้เรา ให้เรารอดูเขาไปเรื่อย ๆ // และเขาเองก็ยังเคยบอกเราว่า ขอบคุณเราที่มาทำให้ทุกวันของเขามีความหมายมากขึ้น ใน ทุก ๆ วัน
คืนสุดท้ายที่คุยกัน เหมือนเราเปิดใจกันทุกเรื่องเหมือนวางแผนอนาคตกัน แต่มันพังหมด เราไม่รุ้จะต้องรู้สึกแย่แบบนี้ไปนานขนาดไหน เราจะทำใจ ไม่คิดถึงเขาได้เมื่อไหร่.. เราคงพลาดที่คาดหวังมากไป โดยไม่เผื่อใจ คงต้องพยายามอดทน เข้มแข็งอยู่ให้ได้เหมือนตอนที่ยังไม่มีเขาเข้ามา
เราไม่รู้ว่าเหตุผลอะไรที่เขาไปโดยที่ไม่ลากันแบบให้เราเข้าใจ ทิ้งเพียงข้อความให้เราอ่าน
แล้วถ้าเผื่อเขาคนนั้นได้เข้ามาอ่าน เราอยากให้ตอบเราให้เข้าใจหน่อย กลับมาตอบเรา อย่าทิ้งเราไปแบบนี้ ถ้าที่ผ่านมามันไม่มีความหมายอะไรเลย มาทำดี มาเป็นห่วงเราทำไม ถ้าไม่พร้อมก็บอกเราก็ได้ เรายินดีจะรอ หากเขายังต้องการ
พี่หมีพูห์ .. ยังรอเทออยู่เสมอนะคะ