เราคบกับแฟนมา 5 ปี เคยเลิกกันครั้งนึงแต่เราก็กลับมาคบกันเหมือนกัน ตอนนั้นเหตุผลที่เลิกกันเพราะ เราคิดว่าเขาไม่มีเวลาให้เรา อยู่ไกลกัน ไม่สนใจเรา
แต่พอเรากลับมาคบกันเราก็อธิบายให้เขาฟังว่าทำไมถึงเลิกกับเขา เขาก็บอกว่าเขาจะปรับปรุงตัวเอง..ซึ่งเขาก็ปรับปรุงตัวเองนะ
แต่ช่วงปีหลังๆเขาก็ทำตัวเหมือนเดิม มีเหตุการณ์หลายๆอย่างที่ทำให้เราคิดตลอดว่าที่เราอยู่ทุกวันนี้เพราะรักจริงๆ หรือ เพราะความผูกพัน
เหตุการณ์ช่วงปีใหม่ เราชวนเขาไปสวดมนต์ข้ามปีด้วยกัน เขาตกลงว่าจะไป แต่พอถึงเวลาจริงๆเขาบอกขอกินเหล้าได้มั้ย แล้วเราทะเลาะกัน เราเลยกลับบ้าน
หลังจากที่เขามาส่งเราบ้าน เขาก็เงียบหายไปซึ่งเราก็เป็นห่วงเพราะเขาขับรถเร็ว กลัวเป็นอะไร พยายามติดต่อก็ปิดเครื่อง เราเลยโทรหาแม่เขาบอกเขาบอกว่าเขายังไม่ถึงบ้านเลย เราเลยทักแชทไปหาเพื่อนเขา เขาก็โกหกเราว่าอยู่บ้านแล้ว เพราะเขาไม่รู้ว่าเราโทรหา พอวันนั้นเขาก็ขอโทษทำตัวปกติ
และต่อช่วงสงกรานต์ เขาบอกว่าขอไปเล่นน้ำกับเพื่อน เราให้ไป..ตอนกลางคืนเราติดต่อเขาแต่ติดต่อไม่ได้ ตอนแรกเราก็ไม่ได้อะไร จู่ๆวันนั้นเราเข้าไปเช็คเฟสเขาซึ่งเขาก็มีการทักไปน้องผู้หญิงคนนึง ตกมาอีกวันเขาบอกขอโทษเรา เขาบอกว่าเขาเมา เขาไม่มีาติที่ทำลงไป ทุกครั้งเราก็จะหายโกธรตลอด
ช่วงปีหลังนี้เขาจะไม่มีเวลาเหมือนเดิม ชวนไปกินอะไรก็บอกว่าไม่อยากกิน แต่พอเขาอยากกินอะไรเราไปกินด้วยตลอด เขาทำตัวเหมือนว่าคบกับเราไปวันๆ
ทุกอย่างคือเพื่อนเขาสำคัญที่สุด (เรื่องนี้เราก็พอเข้าใจ) แต่บางทีมันเกินไปมาก เวลาจะไปไหนกับเพื่อนเราให้ไปตลอด แต่ตกลงกันว่าขอให้กลับตรงเวลา
และทุกครั้งเขาก็ไม่เคยทำได้เลย จะมีข้ออ้างเสมอ เราก็ทำใจไม่ได้ว่าอะไร เพราะน่าจะชินแล้ว
แล้วยิ่งเรื่องวันสำคัญต่างๆ มีแต่เราที่จำได้ใส่ใจพยายามหาอะไรมาเซอร์ไพรส์ตลอด ซึ่งเขาไม่เคยทำเลย เราเคบมีขอเลิกกับเขา เขาก็ไม่ยอมไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน ปากเขาบอกว่ารัก แต่การกระทำมันสวนทางกับคำพูด
.
.
.
ตอนนี้เรารู้สึกว่าเราเหมือนทำอะไรคนเดียวตลอด เหมือนเราคิดว่าเขาเป็นแฟนอยู่ฝ่ายเดียว ทุกอย่างเราทำให้เขาโดยไม่มีข้อแม้ .........
ทำไมยิ่งคบความสุขยิ่งหาย ?
แต่พอเรากลับมาคบกันเราก็อธิบายให้เขาฟังว่าทำไมถึงเลิกกับเขา เขาก็บอกว่าเขาจะปรับปรุงตัวเอง..ซึ่งเขาก็ปรับปรุงตัวเองนะ
แต่ช่วงปีหลังๆเขาก็ทำตัวเหมือนเดิม มีเหตุการณ์หลายๆอย่างที่ทำให้เราคิดตลอดว่าที่เราอยู่ทุกวันนี้เพราะรักจริงๆ หรือ เพราะความผูกพัน
เหตุการณ์ช่วงปีใหม่ เราชวนเขาไปสวดมนต์ข้ามปีด้วยกัน เขาตกลงว่าจะไป แต่พอถึงเวลาจริงๆเขาบอกขอกินเหล้าได้มั้ย แล้วเราทะเลาะกัน เราเลยกลับบ้าน
หลังจากที่เขามาส่งเราบ้าน เขาก็เงียบหายไปซึ่งเราก็เป็นห่วงเพราะเขาขับรถเร็ว กลัวเป็นอะไร พยายามติดต่อก็ปิดเครื่อง เราเลยโทรหาแม่เขาบอกเขาบอกว่าเขายังไม่ถึงบ้านเลย เราเลยทักแชทไปหาเพื่อนเขา เขาก็โกหกเราว่าอยู่บ้านแล้ว เพราะเขาไม่รู้ว่าเราโทรหา พอวันนั้นเขาก็ขอโทษทำตัวปกติ
และต่อช่วงสงกรานต์ เขาบอกว่าขอไปเล่นน้ำกับเพื่อน เราให้ไป..ตอนกลางคืนเราติดต่อเขาแต่ติดต่อไม่ได้ ตอนแรกเราก็ไม่ได้อะไร จู่ๆวันนั้นเราเข้าไปเช็คเฟสเขาซึ่งเขาก็มีการทักไปน้องผู้หญิงคนนึง ตกมาอีกวันเขาบอกขอโทษเรา เขาบอกว่าเขาเมา เขาไม่มีาติที่ทำลงไป ทุกครั้งเราก็จะหายโกธรตลอด
ช่วงปีหลังนี้เขาจะไม่มีเวลาเหมือนเดิม ชวนไปกินอะไรก็บอกว่าไม่อยากกิน แต่พอเขาอยากกินอะไรเราไปกินด้วยตลอด เขาทำตัวเหมือนว่าคบกับเราไปวันๆ
ทุกอย่างคือเพื่อนเขาสำคัญที่สุด (เรื่องนี้เราก็พอเข้าใจ) แต่บางทีมันเกินไปมาก เวลาจะไปไหนกับเพื่อนเราให้ไปตลอด แต่ตกลงกันว่าขอให้กลับตรงเวลา
และทุกครั้งเขาก็ไม่เคยทำได้เลย จะมีข้ออ้างเสมอ เราก็ทำใจไม่ได้ว่าอะไร เพราะน่าจะชินแล้ว
แล้วยิ่งเรื่องวันสำคัญต่างๆ มีแต่เราที่จำได้ใส่ใจพยายามหาอะไรมาเซอร์ไพรส์ตลอด ซึ่งเขาไม่เคยทำเลย เราเคบมีขอเลิกกับเขา เขาก็ไม่ยอมไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน ปากเขาบอกว่ารัก แต่การกระทำมันสวนทางกับคำพูด
.
.
.
ตอนนี้เรารู้สึกว่าเราเหมือนทำอะไรคนเดียวตลอด เหมือนเราคิดว่าเขาเป็นแฟนอยู่ฝ่ายเดียว ทุกอย่างเราทำให้เขาโดยไม่มีข้อแม้ .........