ตอนนี้จขกทมีอายุ 21 ปีแล้วค่ะ เป็นสาวเต็มตัวมากๆแล้ว ทีนี้หนูเริ่มรู้สึกไม่มีความเป็นส่วนตัวภายในบ้านเลย
ขอเกริ่นก่อนว่าปกติที่บ้านแบ่งนอนชายหญิง คือเราก็จะนอนกับแม่ พ่อก็จะนอนแยกห้องผู้ชายไป
แต่พออากาศช่วงนี้มันร้อน เขาก็ขอมานอนที่ห้องด้วย เพราะแอร์ที่ห้องเขาน้ำหยด แต่พอแม่บอกจะซ่อมให้
เขาก็จะตวาดใส่แม่ ว่าทำไมต้องมายุ่งห้องของเขา
ตอนนี้สถานะของพ่อกับแม่เป็นต่างคนต่างทนกันอยู่มากกว่าค่ะ พ่อจะชอบว่าแม่ว่าชอบยุ่งเรื่องของเขา
ส่วนแม่จะเป็นแนวไม่กล้าตวาดกลับมาก เรียกว่าหลังๆเป็นแบบนี้มากกว่า ตั้งแต่พ่อเริ่มใช้ความรุนแรงข่มขู่
จะทำร้ายแม่ ถ้าแม่ทำอะไรที่เขาไม่ต้องการ เช่นหักเงินที่เขาต้องได้รายสัปดาห์ หรือไม่ให้อะไรเขา
จริงๆ ถ้าเอาตามความเป็นจริง แล้วตัดเรื่องความรู้สึกของการเป็นลูกออกไป พ่อหนูคือผู้ชายแบบเกาะเมียกินค่ะ
หนูตอนแรกถูกพ่อปลูกฝังให้เกลียดแม่เกลียดตรรกะของแม่เขา เพราะเขามักจะเล่าความ
ความขี้โกหก
ของแม่หนู หรือความเจ้าเล่ห์ แต่พอวันนึงหนูได้ลองฟังฝั่งแม่บ้างจึงรู้ว่ามันไม่เหมือนกันเลยค่ะ
ตอนนี้เรียกได้ว่าค่อนข้างตาสว่างว่า ไม่พ่อก็แม่กำลังโกหกเรื่องราวในอดีตอยู่
ซึ่งไม่ว่าใครจะโกหกตอนนี้หนูมองข้ามเรื่องนี้ไปแล้ว แล้วมองปัจจุบันใหม่ว่าใครทำตัวอย่างที่พูดมาตลอดมากกว่า
กลับเข้ามาที่เรื่องนะคะ ตอนนี้หนูค่อนข้างไม่โอเคกับพ่อตรงที่ว่า เขารบกวน comfort zone ของหนูแรงมาก
หนูต้องการอยู่คนเดียว พื้นที่ที่หนูสามารถใส่กางเกงขาสั้น นั่งโดยไม่ต้องระวังสายตาคนอื่นได้
หรือใส่ชุดนอนที่สบายตัวได้ ตอนนี้หนูทำไม่ได้ด้วยซ้ำค่ะ แถมตอนนี้พอเขาเข้ามานอน อะไรที่เราไม่โอเค
ถ้าเขาทำ เราจะไล่ก็ไล่ไม่ได้อีก หรือจะเตือนก็ทำไม่ได้
เช่น นอนแล้วไม่ระวังอวัยวะเพศตัวเองจนเห็นค่อยข้างชัดเจน หรือสร้างเสียงดังรบกวนหนูที่อ่านหนังสือ
แต่มันก็ไม่ใช่แค่เรื่องนี้อะค่ะ หนูรู้สึกว่าถูกทำตัวเป็นหญิงสาวที่ต้องปรนิบัติให้ชายแก่คนหนึ่งพึงพอใจมากกว่า
เมื่อก่อนเขาจะเรียกให้ถอดเสื้อให้ แล้วหนูก็ต้องทำ หรือบางทีอยากได้อะไรเขาจะไม่พูดให้ครบประโยค
เราก็ต้องรู้ อะไรที่ทำให้เขาแล้วก็ต้องทำเรื่อยๆ ซึ่งตอนนี้หนูรู้สึกว่ามันไม่ใช่ เราควรจะปฏิเสธได้ถ้าเราไม่สะดวกใจ
หนูเลยเริ่มปฏิเสธไม่ถอดเสื้อเขา แต่พอทำแบบนั้นเขาตวาดใส่หนูแทน
คือสถานะตอนนี้ แม่ก็ไม่กล้าทำอะไรกลัวพ่อทำร้ายร่างกายเพราะเคยถูกข่มขู่
หนูก็ไม่กล้าปฏิเสธมาก เพราะกลัวเขาสร้างปัญหาให้หนู (คือตอนนี้หนูอยากเรียนหนังสือแบบสงบสุขไม่ต้องมาเจอ
อะไรแบบนี้อะค่ะ)
เคยขอให้แม่หย่ากับพ่อไปแล้วค่ะ แต่แม่บอกว่า ถ้าหย่าไป เขาก็ไม่มีที่ไปอยู่ทีเพราะเขาไม่คิดจะหางานทำ
แล้วคิดว่าตอนนี้ก็พอทนอยู่ได้
แต่สำหรับหนู หนูเริ่มรำคาญเขาแล้ว เหมือนโดนคุกคามมากกว่าความรู้สึกพ่อลูกซะอีก มันจะมีวิธีไหนบ้างไหมคะ
ที่เขาจะรู้ว่านี่คือพื้นที่ของเรา แล้วคุณก็อยู่พื้นที่คุณซะไรงี้ หนูไม่อยากได้วิธีที่หนูต้องทนขนาดนั้นเพราะหนูทำประจำ
กำลังหา solution ที่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ แล้วก็สร้างปัญหาให้น้อยที่สุดด้วยเช่นกันค่ะ
มีปัญหากับการอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันกับพ่อค่ะ
ขอเกริ่นก่อนว่าปกติที่บ้านแบ่งนอนชายหญิง คือเราก็จะนอนกับแม่ พ่อก็จะนอนแยกห้องผู้ชายไป
แต่พออากาศช่วงนี้มันร้อน เขาก็ขอมานอนที่ห้องด้วย เพราะแอร์ที่ห้องเขาน้ำหยด แต่พอแม่บอกจะซ่อมให้
เขาก็จะตวาดใส่แม่ ว่าทำไมต้องมายุ่งห้องของเขา
ตอนนี้สถานะของพ่อกับแม่เป็นต่างคนต่างทนกันอยู่มากกว่าค่ะ พ่อจะชอบว่าแม่ว่าชอบยุ่งเรื่องของเขา
ส่วนแม่จะเป็นแนวไม่กล้าตวาดกลับมาก เรียกว่าหลังๆเป็นแบบนี้มากกว่า ตั้งแต่พ่อเริ่มใช้ความรุนแรงข่มขู่
จะทำร้ายแม่ ถ้าแม่ทำอะไรที่เขาไม่ต้องการ เช่นหักเงินที่เขาต้องได้รายสัปดาห์ หรือไม่ให้อะไรเขา
จริงๆ ถ้าเอาตามความเป็นจริง แล้วตัดเรื่องความรู้สึกของการเป็นลูกออกไป พ่อหนูคือผู้ชายแบบเกาะเมียกินค่ะ
หนูตอนแรกถูกพ่อปลูกฝังให้เกลียดแม่เกลียดตรรกะของแม่เขา เพราะเขามักจะเล่าความ
ของแม่หนู หรือความเจ้าเล่ห์ แต่พอวันนึงหนูได้ลองฟังฝั่งแม่บ้างจึงรู้ว่ามันไม่เหมือนกันเลยค่ะ
ตอนนี้เรียกได้ว่าค่อนข้างตาสว่างว่า ไม่พ่อก็แม่กำลังโกหกเรื่องราวในอดีตอยู่
ซึ่งไม่ว่าใครจะโกหกตอนนี้หนูมองข้ามเรื่องนี้ไปแล้ว แล้วมองปัจจุบันใหม่ว่าใครทำตัวอย่างที่พูดมาตลอดมากกว่า
กลับเข้ามาที่เรื่องนะคะ ตอนนี้หนูค่อนข้างไม่โอเคกับพ่อตรงที่ว่า เขารบกวน comfort zone ของหนูแรงมาก
หนูต้องการอยู่คนเดียว พื้นที่ที่หนูสามารถใส่กางเกงขาสั้น นั่งโดยไม่ต้องระวังสายตาคนอื่นได้
หรือใส่ชุดนอนที่สบายตัวได้ ตอนนี้หนูทำไม่ได้ด้วยซ้ำค่ะ แถมตอนนี้พอเขาเข้ามานอน อะไรที่เราไม่โอเค
ถ้าเขาทำ เราจะไล่ก็ไล่ไม่ได้อีก หรือจะเตือนก็ทำไม่ได้
เช่น นอนแล้วไม่ระวังอวัยวะเพศตัวเองจนเห็นค่อยข้างชัดเจน หรือสร้างเสียงดังรบกวนหนูที่อ่านหนังสือ
แต่มันก็ไม่ใช่แค่เรื่องนี้อะค่ะ หนูรู้สึกว่าถูกทำตัวเป็นหญิงสาวที่ต้องปรนิบัติให้ชายแก่คนหนึ่งพึงพอใจมากกว่า
เมื่อก่อนเขาจะเรียกให้ถอดเสื้อให้ แล้วหนูก็ต้องทำ หรือบางทีอยากได้อะไรเขาจะไม่พูดให้ครบประโยค
เราก็ต้องรู้ อะไรที่ทำให้เขาแล้วก็ต้องทำเรื่อยๆ ซึ่งตอนนี้หนูรู้สึกว่ามันไม่ใช่ เราควรจะปฏิเสธได้ถ้าเราไม่สะดวกใจ
หนูเลยเริ่มปฏิเสธไม่ถอดเสื้อเขา แต่พอทำแบบนั้นเขาตวาดใส่หนูแทน
คือสถานะตอนนี้ แม่ก็ไม่กล้าทำอะไรกลัวพ่อทำร้ายร่างกายเพราะเคยถูกข่มขู่
หนูก็ไม่กล้าปฏิเสธมาก เพราะกลัวเขาสร้างปัญหาให้หนู (คือตอนนี้หนูอยากเรียนหนังสือแบบสงบสุขไม่ต้องมาเจอ
อะไรแบบนี้อะค่ะ)
เคยขอให้แม่หย่ากับพ่อไปแล้วค่ะ แต่แม่บอกว่า ถ้าหย่าไป เขาก็ไม่มีที่ไปอยู่ทีเพราะเขาไม่คิดจะหางานทำ
แล้วคิดว่าตอนนี้ก็พอทนอยู่ได้
แต่สำหรับหนู หนูเริ่มรำคาญเขาแล้ว เหมือนโดนคุกคามมากกว่าความรู้สึกพ่อลูกซะอีก มันจะมีวิธีไหนบ้างไหมคะ
ที่เขาจะรู้ว่านี่คือพื้นที่ของเรา แล้วคุณก็อยู่พื้นที่คุณซะไรงี้ หนูไม่อยากได้วิธีที่หนูต้องทนขนาดนั้นเพราะหนูทำประจำ
กำลังหา solution ที่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ แล้วก็สร้างปัญหาให้น้อยที่สุดด้วยเช่นกันค่ะ