สวัสดีค่ะ หนูอยากขอพื้นที่ระบายเรื่องแม่
คือหนูกับแม่ทะเลาะกันทุกครั้งที่คุยกัน
เค้าไม่ได้เลี้ยงหนูมา หนูโตมากับยาย หนูพึ่งเห็นเขาโผล่ตัวมาตอนหนูอยู่ป.3 ตอนนั้นดีใจมากที่มีแม่ ตอนนั้นดีมากๆ แต่พอขึ้นป.4มา แม่มีครอบครัวใหม่ มีลูกอีกคน ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะ เค้าก็แยกออกไปอยู่กับครอบครัวใหม่เค้า ส่วนหนูก็อยู่กับยาย หนูก็ทักคุยกับเค้าปกตินะคะ แต่เค้าก็ตอบหนูเหมือนหนูไม่ใช่ลูกมาตลอด ถ้าหนูทำอะไรให้ไม่พอใจ เค้าจะตัดแม่ลูกทันทีแบบไม่คิดเสียใจอะไร เวลาทะเลาะกัน แม่จะชอบทวงบุญคุณ ทวงเงินที่แม่เคยให้ ของใช้ที่หนูใช้ของแก แกทวงหมด แม่จำได้ตลอดว่า ให้หนูกี่บาทตอนไหน พอทะเลาะกัน แกจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมาทันที พอหนูขึ้นมัธยม ตั้งแต่ม.1จนถึงม.5 ยายส่งหนูเรียนมาตลอด จนตอนนี้ยายแก่ลงมาก ไม่ได้ทำงาน หนูเลยขอให้แม่ส่งหนูเรียนต่อเพราะหนูอยากเรียนมหาลัย เค้าก็พูดนะคะว่าส่งได้ แต่เวลาหนูทักไปขอเงินยื่นพอร์ตสมัครสอบ เค้าจะด่าหนูตลอด ว่าจะขออะไรนักหนา ทำไมไม่ไปตั้งใจอ่านหนังสือรอสอบเข้าอย่างเดียว ก็ประมาณว่าเค้าไม่พอใจที่หนูไปขอเงินเค้ายื่นรอบพอร์ตมั้งคะ คงอยากให้หนูเค้ารอบสาม แต่เค้าก็ให้เงินหนูมายื่นนะคะ แต่เอาหนูไปพูดลับหลังว่า"ใช้เงินเยอะ ถ้าเป็นแบบนี้ ใครจะอยากส่งเรียน ไม่มีสมองคิดที่จะอ่านหนังสือแล้วรอสอบเข้า" สำหรับหนูหนูว่ามันแรงมาก เพราะหนูก็อยากลองยื่นพอร์ตดูเหมือนกัน ถ้าติดเราจะได้ไม่ต้องไปรอบสาม ใช่ค่ะ หนูติด
แล้วเค้าก็พูดว่า ทำไมเอามหาลัยนี้ ไม่ค่อยอยากให้เรียน หนูก็ฟัง หนูก็ไปยื่นอีกนึงมหาลัย ที่เขาว่าดีมากๆ ตอนหนูขอเงินยื่น แกก็ไม่มีปัญหานะคะ หนูบอกรายละเอียดทุกอย่าง ว่าถ้าติดสัมจะได้ไปสัมที่มหาลัยนะ แกก็รับรู้แต่ไม่ได้สนใจ เพราะแกคิดว่า มหาลัยดีขนาดนี้ยังไงหนูก็ไม่ติด แต่ว่าหนูติด หนูดีใจมาก หนูรีบทักไปบอกแม่ว่าติดแล้ว จะได้ไปสัมภาษณ์ที่มหาลัย แต่แกตอบมาว่า "ไม่ต้องเรียน ออกไปทำงานเลย จบมอหกกูจะหางานให้แล้วก็ไปทำ ปีหน้าค่อยเรียน" ตอนนั้นใจหนูสลายมาก หนูสละสิทธิ์ทันที หนูเสียใจ แต่หนูก็เข้าใจแม่ หนูว่าจะตั้งใจอ่านหนังสือรอสอบเข้าปีหน้า แต่วันนี้แม่มาพูดว่า "ใครจะส่งเรียน ทำไมไม่ไปทำงาน ก็รู้ว่าไม่มีใครส่งเรียนได้ น้องก็ยังเด็กกูก็ต้องรับผิดชอบน้องส่งน้องเรียน" หนูเข้าใจนะคะ ถ้าแม่ไม่ส่งหนูเรียน แต่ทำไมแม่ต้องมาให้ความหวังหนูตลอด พอใกล้ถึงวันก็มาด่า ไม่ทำตามที่พูด เรื่องน้อง หนูไม่ได้อิจฉาน้องนะคะ หนูรักน้องมาก
แต่หนูสงสัยว่า ทำไมแม่ให้น้องทุกอย่างได้ ไม่เคยด่าไม่เคยปฏิเสธอะไรน้องเลย ตั้งแต่วันนั้นมา หนูไม่คุยกับแม่อีก หนูอยู่กับยายมาตลอด แต่หนูก็รู้สึกผิดในใจตลอดว่า เราไม่คุยกับแม่เลย แถมหนูรู้สึกเกลียดแม่มาก ทั้งที่หนูไม่อยากรู้สึกแบบนั้น แต่สิ่งที่เค้าทำ มันสร้างปมให้หนูได้จริงๆ ที่หนูเล่ามามันเบามาก แต่แม่เป็นคนที่หนูอยู่ด้วยแล้วทำให้ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้
อยากรู้ว่าถ้าเราอคติกับแม่แบบนี้
คือหนูกับแม่ทะเลาะกันทุกครั้งที่คุยกัน
เค้าไม่ได้เลี้ยงหนูมา หนูโตมากับยาย หนูพึ่งเห็นเขาโผล่ตัวมาตอนหนูอยู่ป.3 ตอนนั้นดีใจมากที่มีแม่ ตอนนั้นดีมากๆ แต่พอขึ้นป.4มา แม่มีครอบครัวใหม่ มีลูกอีกคน ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะ เค้าก็แยกออกไปอยู่กับครอบครัวใหม่เค้า ส่วนหนูก็อยู่กับยาย หนูก็ทักคุยกับเค้าปกตินะคะ แต่เค้าก็ตอบหนูเหมือนหนูไม่ใช่ลูกมาตลอด ถ้าหนูทำอะไรให้ไม่พอใจ เค้าจะตัดแม่ลูกทันทีแบบไม่คิดเสียใจอะไร เวลาทะเลาะกัน แม่จะชอบทวงบุญคุณ ทวงเงินที่แม่เคยให้ ของใช้ที่หนูใช้ของแก แกทวงหมด แม่จำได้ตลอดว่า ให้หนูกี่บาทตอนไหน พอทะเลาะกัน แกจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมาทันที พอหนูขึ้นมัธยม ตั้งแต่ม.1จนถึงม.5 ยายส่งหนูเรียนมาตลอด จนตอนนี้ยายแก่ลงมาก ไม่ได้ทำงาน หนูเลยขอให้แม่ส่งหนูเรียนต่อเพราะหนูอยากเรียนมหาลัย เค้าก็พูดนะคะว่าส่งได้ แต่เวลาหนูทักไปขอเงินยื่นพอร์ตสมัครสอบ เค้าจะด่าหนูตลอด ว่าจะขออะไรนักหนา ทำไมไม่ไปตั้งใจอ่านหนังสือรอสอบเข้าอย่างเดียว ก็ประมาณว่าเค้าไม่พอใจที่หนูไปขอเงินเค้ายื่นรอบพอร์ตมั้งคะ คงอยากให้หนูเค้ารอบสาม แต่เค้าก็ให้เงินหนูมายื่นนะคะ แต่เอาหนูไปพูดลับหลังว่า"ใช้เงินเยอะ ถ้าเป็นแบบนี้ ใครจะอยากส่งเรียน ไม่มีสมองคิดที่จะอ่านหนังสือแล้วรอสอบเข้า" สำหรับหนูหนูว่ามันแรงมาก เพราะหนูก็อยากลองยื่นพอร์ตดูเหมือนกัน ถ้าติดเราจะได้ไม่ต้องไปรอบสาม ใช่ค่ะ หนูติด
แล้วเค้าก็พูดว่า ทำไมเอามหาลัยนี้ ไม่ค่อยอยากให้เรียน หนูก็ฟัง หนูก็ไปยื่นอีกนึงมหาลัย ที่เขาว่าดีมากๆ ตอนหนูขอเงินยื่น แกก็ไม่มีปัญหานะคะ หนูบอกรายละเอียดทุกอย่าง ว่าถ้าติดสัมจะได้ไปสัมที่มหาลัยนะ แกก็รับรู้แต่ไม่ได้สนใจ เพราะแกคิดว่า มหาลัยดีขนาดนี้ยังไงหนูก็ไม่ติด แต่ว่าหนูติด หนูดีใจมาก หนูรีบทักไปบอกแม่ว่าติดแล้ว จะได้ไปสัมภาษณ์ที่มหาลัย แต่แกตอบมาว่า "ไม่ต้องเรียน ออกไปทำงานเลย จบมอหกกูจะหางานให้แล้วก็ไปทำ ปีหน้าค่อยเรียน" ตอนนั้นใจหนูสลายมาก หนูสละสิทธิ์ทันที หนูเสียใจ แต่หนูก็เข้าใจแม่ หนูว่าจะตั้งใจอ่านหนังสือรอสอบเข้าปีหน้า แต่วันนี้แม่มาพูดว่า "ใครจะส่งเรียน ทำไมไม่ไปทำงาน ก็รู้ว่าไม่มีใครส่งเรียนได้ น้องก็ยังเด็กกูก็ต้องรับผิดชอบน้องส่งน้องเรียน" หนูเข้าใจนะคะ ถ้าแม่ไม่ส่งหนูเรียน แต่ทำไมแม่ต้องมาให้ความหวังหนูตลอด พอใกล้ถึงวันก็มาด่า ไม่ทำตามที่พูด เรื่องน้อง หนูไม่ได้อิจฉาน้องนะคะ หนูรักน้องมาก
แต่หนูสงสัยว่า ทำไมแม่ให้น้องทุกอย่างได้ ไม่เคยด่าไม่เคยปฏิเสธอะไรน้องเลย ตั้งแต่วันนั้นมา หนูไม่คุยกับแม่อีก หนูอยู่กับยายมาตลอด แต่หนูก็รู้สึกผิดในใจตลอดว่า เราไม่คุยกับแม่เลย แถมหนูรู้สึกเกลียดแม่มาก ทั้งที่หนูไม่อยากรู้สึกแบบนั้น แต่สิ่งที่เค้าทำ มันสร้างปมให้หนูได้จริงๆ ที่หนูเล่ามามันเบามาก แต่แม่เป็นคนที่หนูอยู่ด้วยแล้วทำให้ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้