การที่เป็นคนพูดทุกอย่างที่คิดจนมีคนร้องไห้เพราะคำพูดเรา
แล้วมาวันนี้คิดที่จะเปลี่ยนตัวเอง
พอเจอเรื่องกระทบจิตใจนิดหน่อยเลยจะพูดออกไป แต่คิดว่าคำที่อยู่ในหัวตอนนี้คงต้องทำร้ายจิตใจเค้าแน่ เลยเลือกที่จะเงียบ
พอเงียบแล้วรู้สึกใจวุ่นวาย สมองกับใจ มันตีกัน
กลัวว่าคำพูดเราจะทำเค้าร้องไห้อีก
แต่ตัวเราเองก็แย่ เหมือนในตัวมันร้อนๆ พร้อมที่จะระเบิดทุกเวลา แต่ก็คิดถึงใจเค้าด้วยเหมือนกัน
ไม่รู้ตัวเองควรทำไงดี
การเปลี่ยนนิสัย,สันดานตัวเองนี่ยากมากเลยหรอ
แล้วมาวันนี้คิดที่จะเปลี่ยนตัวเอง
พอเจอเรื่องกระทบจิตใจนิดหน่อยเลยจะพูดออกไป แต่คิดว่าคำที่อยู่ในหัวตอนนี้คงต้องทำร้ายจิตใจเค้าแน่ เลยเลือกที่จะเงียบ
พอเงียบแล้วรู้สึกใจวุ่นวาย สมองกับใจ มันตีกัน
กลัวว่าคำพูดเราจะทำเค้าร้องไห้อีก
แต่ตัวเราเองก็แย่ เหมือนในตัวมันร้อนๆ พร้อมที่จะระเบิดทุกเวลา แต่ก็คิดถึงใจเค้าด้วยเหมือนกัน
ไม่รู้ตัวเองควรทำไงดี