สวัสดีครับนี่เป็นกระทู้แรกของผม ขออนุญาตแชร์เรื่องราวส่วนตัวให้ทุกคนฟังครับยาวนิดนะครับ
ผมเป็นคนอารมณ์รุนแรง อารมณ์ร้อนมากๆ ซึ่งเมื่อก่อนใครทำไรขัดนิดเดียวนี่ จะขึ้นง่ายมากๆ ทะเลาะกับใครก็จะลงไม้ลงมือทำร้ายตัวเอง ชกlockerบ้าง ชกกำแพงบ้าง ปาข้าวของ ที่หนักสุดคือ ปามือถือใส่กระจกรถหน้าตัวเองแตกร้าว ทำอะไรไม่คิดไงครับสุดท้ายผมก็มานั่งเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป มองย้อนไปข้างหลังก็ได้แต่คิดว่า นี่กูทำอะไรลงไป คนอื่นเดือดร้อนบ้าง เสียเงินเสียทองไปกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง คนข้างๆเราเค้าก็เสียใจ โดยเฉพาะกับแฟนเราทะเลาะกันทุกครั้งเราก็ขึ้นเสียงตะโกนบ้าง ชี้หน้าบ้าง ด้วยความที่โมโหจนฟิวส์ขาด สุดท้ายก็ได้แต่บอกกับคนข้างๆเราว่า ต่อไปนี้เราจะไม่ทำแบบนี้อีก ซึ่งผมก็ตั้งใจจะปรับตัวเองจิงๆ นี่คือเรื่องเริ่มต้น.....
ย้อนกลับไป5ปีที่แล้วครับ ผมได้ขอเป็นแฟนกับผู้หญิงคนนึง ตอนแรกบอกตรงๆว่าหวานหยดย้อยยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เค้ารักเราคบกับเรา สุดท้ายก็ได้เป็นแฟนกัน คนเราคบกันมาเรื่อยๆ ก็จะมีทะเลาะกันบ้าง แต่ด้วยความที่ว่าเค้าไม่เคยเห็นว่าผมอารมณ์ร้อน รุนแรงทะเลาะกันผมก็ขับรถออกไปนอกบ้านบ้าง ตวาดใส่บ้าง อะไรนิดเดียวนี่ขึ้นเลย แฟนผมเค้าตกใจมากถึงขั้นร้องไห้ ในตอนนั้นอารมณ์ยังขึ้นผมก็ไม่สนใจ ตวาดๆๆๆๆ พออารมณ์เย็นก็มานั่งขอโทด บอกจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว สัญญางั้นงี๊ จนเค้าโอเคขึ้น เป็นแบบนี้อยู่4ปีครับ ดีบ้างไม่ดีบ้าง จนช่วงหลังๆเริ่มดีขึ้นมากๆผมเลยตัดสินใจแต่งงานกับแฟนผม ซึ่งเป็นภรรยาผมในปัจจุบันนี้ ล่าสุดครับเมื่อวานนี้ 25 / 04 /18 เรื่องมันเล็กมากๆ คือทั้งวันผมออกไปข้างนอก ภรรยาผมอยู่บ้านปวดท้อง ผมเลยให้เธอนอนพักผ่อน ตอนเย็นที่บ้านจะสั่งเคเอฟซีกัน ก็โทมาหาผมถามจะกินอะไร ผมบอก ขอเบอร์เกอร์ไก่ทอด ซิงเกอร์เบอร์เกอร์ กับวิงแซ่บ จบ พอถึงบ้านด้วยความหิวมากๆๆๆๆ นั่งกันเต็มโต๊ะ บนโต๊ะมีออร์เดอร์ที่ผมสั่ง ผมก็กินๆจนมาเปิดดูเบอร์เกอร์ อ่าว!!!! เบอร์เกอร์ปลา คือแฟนผมฟังผิดเลยสั่งมาผิด และผมเป็นคนไม่กินเบอร์เกอร์ปลา ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงเหวี่ยงๆๆๆๆ แต่ครั้งนี้ผมกลับรู้สึกว่า ช่างมันเดี๋ยวเราค่อยไปหาอะไรกินข้างนอกก็ได้เพราะต้องไปธุระต่อ ก็ระงับอารมณ์+ความโมโหหิวไปได้ด้วยดีเลยทีเดียว รู้สึกแบบเออกุก็ทำได้นะมองข้ามไปๆจะได้ไม่มีเรื่อง หลังจากนั้นผมก็จะออกไปทำธุระข้างนอก เค้าขอออกไปด้วย ผมก็โอเคนะไปสิ แต่เทอเอาหมาไปด้วยตัวนึง ผมบอกไปหาลุงเอาของไปให้เสร็จผมต้องไปเอาของที่ลูกค้าอีกคนต่อ เค้าก็โอเค ระหว่างทางคือหิวอ่ะ เลยแวะกินข้าว เค้าบอกให้ซื้อไปกินที่บ้าน ไอ้เราก็แบบ จะกินที่ร้านอ่ะ ง่ายๆ พูดดีด้วยนะไม่ได้ใส่อารมณ์เลย พอถึงร้านต้องนั่งด้านนอก ก็ร้อนนิดหน่อย ไอ้เราก็สั่งๆๆ อาหารมาเค้านั่งเงียบไม่พูดไรเลย เราก็ถาม เป็นอะไรเงียบเลย เค้าก็บอก ป่าวๆๆๆไม่มีไร เราก็นั่งก้มหน้าก้มตากินๆ เห็นละว่าเค้าร้อนเลยเร่งสปีดกินๆให้จบๆ พอหมดแล้วรู้สึกแบบจุกโคตรๆ ก็เลยบ่นว่า โอ้ยยอิ่มมาก จุกกินเร็ว ทีหลังกินช้าๆละ เค้าก็พูดเลยว่า ทำไมต้องทำให้วุ่นวาย เราก็งงดิ รายวะทำไรผิดเนี่ย เค้าก็บ่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ในใจเราก็แบบ เครๆจบๆ รับฟังมา จากนั้นทุกอย่างก็เงียบบต่างคนต่างเงียบไม่คุยกันยันนอน เราก็คิดว่าเออปล่อยๆไปบ่นไป เดี๋ยวให้ทุกอย่างมันไปตามเวลา เดี๋ยวก็คงดีกัน จนตอนเช้าวันรุ่งขึ้น เราก็ทำทุกอย่างปกติ แต่ผิดปกติตรงปกติเค้าตื่นแล้วจะปลุกบอกทุกวันว่า เทอๆๆตื่นไปทำงานกันได้ละ วันนี้ไม่มีแหะ ผมเลยตื่นเองแล้วก็ทำทุกอย่างปกติ หลังจากนั้นเราก็ค่อยๆเข้ามาคุยกันจนเป็นปกติดีกันคุยกัน เป็นช่วงให้คิดว่า เออการที่เราปล่อยผ่านบ้างมันก็ไม่ได้มีเรื่องอะไรนี่หว่า เราก็เย็นลงเยอะแอบดีใจนะอยากให้เค้ารู้ว่าเออ แค่เรื่องเล็กๆเดี๋ยวนี้เราปรับอารมณ์ได้เก่งจัง แต่ไม่รู้ว่าเค้าเห็นตรงนี้รึป่าว อ่ะวันนี้เมื่อกี๊เลย กลับมาจากกินข้าวอิ่มมากๆๆๆๆ เข้าบ้านมาเราก็อยากนั่งพักตรงโต๊ะทานข้าว นั่งชิวๆ เค้าบอกให้เข้าห้องเถอะผมเลยบอกเค้าไปว่าแปบนึงๆขอพักแปบ เค้าก็เข้าห้องไป ผมก็ชิวววว ผ่านไป20นาทีเดินออกมาพูดเสียงแข็งว่า เอ้ยจะเข้าห้องมั๊ย เทอช่วยไปเอากระเป๋าเดินทางลงมาให้ด้วยนะ(พรุ่งนี้ไปตปท) เราก็บอกเครๆ หลังจากนั้นเราก็เดินเข้าไปในห้องว่าจะอาบน้ำก่อนเเล้วค่อยขึ้นไปเอากระเป๋า ด้วยความลืม+ขี้เกียจเลยบอกเค้าไปว่าเนี่ยขออาบน้ำก่อน เดี่ยวไปเอาให้ เค้าบอกเดี๋ยวอีกละ ไปเอาเลย เราก็บอกอาบน้ำก่อน เถียงกันไปมา เค้าเลยเดินไปเอาเอง เราเลยเดินตามออกไปพอถึงด้านบนเค้าก็พูดเสียงแข็งใส่ทีงี๊ขึ้นมาได้ เราก้เลยแบบพูดเบี่ยงๆไม่อยากมีเรื่องไป เออเทอใบนี้เอาไปดีมั๊ยงั้นงี๊ ไม่จบพูดอีก ต้องให้มาเอาเองงั้นงี๊ จนลงไปข้างล่างเค้าก็เริ่มเสียงดังเราก็พูดดีๆธรรมดาเลย จนเริ่มเเบบเค้าพูดไม่จบอ่ะเราก็เริ่มมาละ เถียงมาๆๆๆๆ เราเลยตวาดใส่ไปชุดนึงโวยวายเสียงดังว่าโอ้ยจะเอาอะไรนักหนา งี่เง่า แล้วหนักสุดคือชี้หน้าเค้าพูดจาไม่ดี ถีบกระเป๋าเดินทางล้ม เค้าบอกมาว่า จำไว้นะว่าทำอะไรแบบนี้ไปให้จำไว้ให้ดี ด้วยความที่ว่าเราร้อนอยู่เลยบอกไปเออ ชั้นจำแน่ หลังจากนั้นก้เริ่มเย็นลง เค้าก็เงียบไม่พูดอะไรอีก เราก็อยากเคลียให้จบแต่ก็ไม่ได้คำตอบอะไร เค้าโกดมาก เราก็เริ่มรู้สึกผิดพยายามอธิบายว่าไม่ได้อยากเป็นแบบนี้เทอมาทำให้เราเป็นแบบนี้ทำไม อย่ามายั่วอารมณ์ดิ จบคือจบจะมาพูดทำไม หลังจากนั้นเค้าก็ไม่ พยามขอโทดก็ไม่ฟัง เราเลยถามว่าต่อไปนี้จะไม่เหมือนเดิมเหรอก็มาบอกเราว่าจบเเล้วไม่มีอะไรแบบน้ำเสียงไม่จบ เค้าก็หาว่าเรารอไม่ได้ต้องจบเดี่ยวนี้ คือเราอ่ะทุกวันนี้แบบมีความสุขดีมากแต่งงาน มีภรรยาที่ดี งาน เงิน ทุกอย่างสมบูรณ์พยายามเลี่ยงไม่ให้ทะเลาะ สุดท้ายทะเลาะจนได้
ที่เล่ามาให้ฟังทั้งหมด ผมรู้สึกว่าทำไมผมถึงแก้ไม่ได้เรื่องอารมณ์ร้อน จนบางทีคิดนะว่าแบบ เราทำภรรยาเราเสียใจอีกแล้วอ่ะ ทำไมผมถึงเป็นแบบนี้วะ คิดถึงแบบคือเรา
ไม่รักษาสัญญาอ่ะ มีใครให้คำตอบหรือคำแนะนำอะไรได้บ้างมั๊ย เราเครียดมากๆ ตอนนี้ปวดหัวจะระเบิดเเล้วอ่ะ ช่วยผมทีครับ ผมไม่อยากทำใครเสียใจอีกแล้วครับ..........
ผมทำเรื่องมาอีกแล้วครับ
ผมเป็นคนอารมณ์รุนแรง อารมณ์ร้อนมากๆ ซึ่งเมื่อก่อนใครทำไรขัดนิดเดียวนี่ จะขึ้นง่ายมากๆ ทะเลาะกับใครก็จะลงไม้ลงมือทำร้ายตัวเอง ชกlockerบ้าง ชกกำแพงบ้าง ปาข้าวของ ที่หนักสุดคือ ปามือถือใส่กระจกรถหน้าตัวเองแตกร้าว ทำอะไรไม่คิดไงครับสุดท้ายผมก็มานั่งเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป มองย้อนไปข้างหลังก็ได้แต่คิดว่า นี่กูทำอะไรลงไป คนอื่นเดือดร้อนบ้าง เสียเงินเสียทองไปกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง คนข้างๆเราเค้าก็เสียใจ โดยเฉพาะกับแฟนเราทะเลาะกันทุกครั้งเราก็ขึ้นเสียงตะโกนบ้าง ชี้หน้าบ้าง ด้วยความที่โมโหจนฟิวส์ขาด สุดท้ายก็ได้แต่บอกกับคนข้างๆเราว่า ต่อไปนี้เราจะไม่ทำแบบนี้อีก ซึ่งผมก็ตั้งใจจะปรับตัวเองจิงๆ นี่คือเรื่องเริ่มต้น.....
ย้อนกลับไป5ปีที่แล้วครับ ผมได้ขอเป็นแฟนกับผู้หญิงคนนึง ตอนแรกบอกตรงๆว่าหวานหยดย้อยยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เค้ารักเราคบกับเรา สุดท้ายก็ได้เป็นแฟนกัน คนเราคบกันมาเรื่อยๆ ก็จะมีทะเลาะกันบ้าง แต่ด้วยความที่ว่าเค้าไม่เคยเห็นว่าผมอารมณ์ร้อน รุนแรงทะเลาะกันผมก็ขับรถออกไปนอกบ้านบ้าง ตวาดใส่บ้าง อะไรนิดเดียวนี่ขึ้นเลย แฟนผมเค้าตกใจมากถึงขั้นร้องไห้ ในตอนนั้นอารมณ์ยังขึ้นผมก็ไม่สนใจ ตวาดๆๆๆๆ พออารมณ์เย็นก็มานั่งขอโทด บอกจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว สัญญางั้นงี๊ จนเค้าโอเคขึ้น เป็นแบบนี้อยู่4ปีครับ ดีบ้างไม่ดีบ้าง จนช่วงหลังๆเริ่มดีขึ้นมากๆผมเลยตัดสินใจแต่งงานกับแฟนผม ซึ่งเป็นภรรยาผมในปัจจุบันนี้ ล่าสุดครับเมื่อวานนี้ 25 / 04 /18 เรื่องมันเล็กมากๆ คือทั้งวันผมออกไปข้างนอก ภรรยาผมอยู่บ้านปวดท้อง ผมเลยให้เธอนอนพักผ่อน ตอนเย็นที่บ้านจะสั่งเคเอฟซีกัน ก็โทมาหาผมถามจะกินอะไร ผมบอก ขอเบอร์เกอร์ไก่ทอด ซิงเกอร์เบอร์เกอร์ กับวิงแซ่บ จบ พอถึงบ้านด้วยความหิวมากๆๆๆๆ นั่งกันเต็มโต๊ะ บนโต๊ะมีออร์เดอร์ที่ผมสั่ง ผมก็กินๆจนมาเปิดดูเบอร์เกอร์ อ่าว!!!! เบอร์เกอร์ปลา คือแฟนผมฟังผิดเลยสั่งมาผิด และผมเป็นคนไม่กินเบอร์เกอร์ปลา ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงเหวี่ยงๆๆๆๆ แต่ครั้งนี้ผมกลับรู้สึกว่า ช่างมันเดี๋ยวเราค่อยไปหาอะไรกินข้างนอกก็ได้เพราะต้องไปธุระต่อ ก็ระงับอารมณ์+ความโมโหหิวไปได้ด้วยดีเลยทีเดียว รู้สึกแบบเออกุก็ทำได้นะมองข้ามไปๆจะได้ไม่มีเรื่อง หลังจากนั้นผมก็จะออกไปทำธุระข้างนอก เค้าขอออกไปด้วย ผมก็โอเคนะไปสิ แต่เทอเอาหมาไปด้วยตัวนึง ผมบอกไปหาลุงเอาของไปให้เสร็จผมต้องไปเอาของที่ลูกค้าอีกคนต่อ เค้าก็โอเค ระหว่างทางคือหิวอ่ะ เลยแวะกินข้าว เค้าบอกให้ซื้อไปกินที่บ้าน ไอ้เราก็แบบ จะกินที่ร้านอ่ะ ง่ายๆ พูดดีด้วยนะไม่ได้ใส่อารมณ์เลย พอถึงร้านต้องนั่งด้านนอก ก็ร้อนนิดหน่อย ไอ้เราก็สั่งๆๆ อาหารมาเค้านั่งเงียบไม่พูดไรเลย เราก็ถาม เป็นอะไรเงียบเลย เค้าก็บอก ป่าวๆๆๆไม่มีไร เราก็นั่งก้มหน้าก้มตากินๆ เห็นละว่าเค้าร้อนเลยเร่งสปีดกินๆให้จบๆ พอหมดแล้วรู้สึกแบบจุกโคตรๆ ก็เลยบ่นว่า โอ้ยยอิ่มมาก จุกกินเร็ว ทีหลังกินช้าๆละ เค้าก็พูดเลยว่า ทำไมต้องทำให้วุ่นวาย เราก็งงดิ รายวะทำไรผิดเนี่ย เค้าก็บ่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ในใจเราก็แบบ เครๆจบๆ รับฟังมา จากนั้นทุกอย่างก็เงียบบต่างคนต่างเงียบไม่คุยกันยันนอน เราก็คิดว่าเออปล่อยๆไปบ่นไป เดี๋ยวให้ทุกอย่างมันไปตามเวลา เดี๋ยวก็คงดีกัน จนตอนเช้าวันรุ่งขึ้น เราก็ทำทุกอย่างปกติ แต่ผิดปกติตรงปกติเค้าตื่นแล้วจะปลุกบอกทุกวันว่า เทอๆๆตื่นไปทำงานกันได้ละ วันนี้ไม่มีแหะ ผมเลยตื่นเองแล้วก็ทำทุกอย่างปกติ หลังจากนั้นเราก็ค่อยๆเข้ามาคุยกันจนเป็นปกติดีกันคุยกัน เป็นช่วงให้คิดว่า เออการที่เราปล่อยผ่านบ้างมันก็ไม่ได้มีเรื่องอะไรนี่หว่า เราก็เย็นลงเยอะแอบดีใจนะอยากให้เค้ารู้ว่าเออ แค่เรื่องเล็กๆเดี๋ยวนี้เราปรับอารมณ์ได้เก่งจัง แต่ไม่รู้ว่าเค้าเห็นตรงนี้รึป่าว อ่ะวันนี้เมื่อกี๊เลย กลับมาจากกินข้าวอิ่มมากๆๆๆๆ เข้าบ้านมาเราก็อยากนั่งพักตรงโต๊ะทานข้าว นั่งชิวๆ เค้าบอกให้เข้าห้องเถอะผมเลยบอกเค้าไปว่าแปบนึงๆขอพักแปบ เค้าก็เข้าห้องไป ผมก็ชิวววว ผ่านไป20นาทีเดินออกมาพูดเสียงแข็งว่า เอ้ยจะเข้าห้องมั๊ย เทอช่วยไปเอากระเป๋าเดินทางลงมาให้ด้วยนะ(พรุ่งนี้ไปตปท) เราก็บอกเครๆ หลังจากนั้นเราก็เดินเข้าไปในห้องว่าจะอาบน้ำก่อนเเล้วค่อยขึ้นไปเอากระเป๋า ด้วยความลืม+ขี้เกียจเลยบอกเค้าไปว่าเนี่ยขออาบน้ำก่อน เดี่ยวไปเอาให้ เค้าบอกเดี๋ยวอีกละ ไปเอาเลย เราก็บอกอาบน้ำก่อน เถียงกันไปมา เค้าเลยเดินไปเอาเอง เราเลยเดินตามออกไปพอถึงด้านบนเค้าก็พูดเสียงแข็งใส่ทีงี๊ขึ้นมาได้ เราก้เลยแบบพูดเบี่ยงๆไม่อยากมีเรื่องไป เออเทอใบนี้เอาไปดีมั๊ยงั้นงี๊ ไม่จบพูดอีก ต้องให้มาเอาเองงั้นงี๊ จนลงไปข้างล่างเค้าก็เริ่มเสียงดังเราก็พูดดีๆธรรมดาเลย จนเริ่มเเบบเค้าพูดไม่จบอ่ะเราก็เริ่มมาละ เถียงมาๆๆๆๆ เราเลยตวาดใส่ไปชุดนึงโวยวายเสียงดังว่าโอ้ยจะเอาอะไรนักหนา งี่เง่า แล้วหนักสุดคือชี้หน้าเค้าพูดจาไม่ดี ถีบกระเป๋าเดินทางล้ม เค้าบอกมาว่า จำไว้นะว่าทำอะไรแบบนี้ไปให้จำไว้ให้ดี ด้วยความที่ว่าเราร้อนอยู่เลยบอกไปเออ ชั้นจำแน่ หลังจากนั้นก้เริ่มเย็นลง เค้าก็เงียบไม่พูดอะไรอีก เราก็อยากเคลียให้จบแต่ก็ไม่ได้คำตอบอะไร เค้าโกดมาก เราก็เริ่มรู้สึกผิดพยายามอธิบายว่าไม่ได้อยากเป็นแบบนี้เทอมาทำให้เราเป็นแบบนี้ทำไม อย่ามายั่วอารมณ์ดิ จบคือจบจะมาพูดทำไม หลังจากนั้นเค้าก็ไม่ พยามขอโทดก็ไม่ฟัง เราเลยถามว่าต่อไปนี้จะไม่เหมือนเดิมเหรอก็มาบอกเราว่าจบเเล้วไม่มีอะไรแบบน้ำเสียงไม่จบ เค้าก็หาว่าเรารอไม่ได้ต้องจบเดี่ยวนี้ คือเราอ่ะทุกวันนี้แบบมีความสุขดีมากแต่งงาน มีภรรยาที่ดี งาน เงิน ทุกอย่างสมบูรณ์พยายามเลี่ยงไม่ให้ทะเลาะ สุดท้ายทะเลาะจนได้
ที่เล่ามาให้ฟังทั้งหมด ผมรู้สึกว่าทำไมผมถึงแก้ไม่ได้เรื่องอารมณ์ร้อน จนบางทีคิดนะว่าแบบ เราทำภรรยาเราเสียใจอีกแล้วอ่ะ ทำไมผมถึงเป็นแบบนี้วะ คิดถึงแบบคือเรา