เราเสี่ยงจะเป็นโรคซึมเศร้ามากแค่ไหนค่ะ จากการคิดเรื่องที่รับฟังมา

เรื่องของเราเริ่มจากเด็กๆพ่อแม่เราแยกทางกัน  เเต่เราก็ไม่ได้เสียใจอะไรมากหรอกเพราะเราเข้าใจว่าท่านคงจะเข้ากันไม่ได้ เราย้ายรร.หลายที่ ป.1-3 ย้ายมา 2 ที่ พอ ป.4 เราก็ย้ายมาอยู่กับป้าได้ 5ปี ก็ประมาณ ม.2 เราไม่ค่อยพูดกับใคร เรารู้สึกเศร้าเราอยากอยู่กับเเม่
พอเราขึ้น ม.3เราออกมาจากบ้านป้า มาอยู่กับเเม่เราก็ได้รู้ว่ามันลำบากมากๆค่ารถไปรร.วันล่ะ100 เราใช้วันนึง 200 เราใช้ชีวิตแบบฟุ้มเฟื้อยเราเลยคิดว่า หาหออยู่ดีกว่า (ปล.บ้านแม่เราอยู่ ลาดพร้าว เเต่รร.อยู่ปทุม)
เพื่อนเราเลยชวนไปอยู่ที่บ้านด้วยค่าใช้จ่ายลดลงมาก ค่าลดเหลือ 20 บาท เราออกมาอยู่คนเดียวมันรู้สึกกดดัน ปัญหาของเรามันเกิดจากตรงนี้เเหละค่ะ เเม่เราทำงานไม่ค่อยทนงานเท่าไหร่ ทำได้สักเดือนครึ่งเดือนก็เปลี่ยนที่
ส่วนพ่อเราทำงานต่างประเทศไม่มีปัญหาอะไร
เรามีส่วนเรื่องกดดัน มาจากทางบ้านแม่
น้องสาวยายเราเขาชอบมาเล่าเรื่องแม่เรากับยายแท้ๆของเราให้ฟังบ่อยๆซึ่งเราเครียดมาก
ทั้งเรียนทั้งรับฟัง เรื่องที่รับฟังก็มีเรื่อง เงิน เรื่องเเม่เราที่เขาเปลี่ยนงานบ่อยๆ เรื่องยายเเท้ๆของเรา ล่าสุดแม่เราขอเงินยายแท้ๆของเราแล้วน้องสาวยายโทรมาบอกให้เราไปบอกแม่ของเราว่าให้เลิกยุ่งกับยายของเรา  พอวันที่เราบอกว่าเราเครียดเราอยากเรียนก่อน เขาก็บอกเราว่าต้องรู้ไว้บ้างเราร้องไห้ทุกวันเลย เราเหมือนเป็นโรคเครียด วิตกกังวลกับสิ่งต่างๆที่ยังมาไม่ถึง เราอยู่คนเดียวคิดมากหลายเรื่อง
มากๆ
มีคนมาฝากความหวังไว้กับเราพยายามให้เราเร่งให้เราต้องดูเเลเขา เราจะเป็นโรคซึมเศร้าไหม เรากำลังขึ้น ม.5เราต้องเจอกับเรื่องแบบนี้แล้ว เราควรจะทำยังไงดี ขอคำปรึกษา ผู้ใหญ่พี่ๆทุกคนในพันทิปด้วยนะค่ะ