ทำไมน้ำตาต้องไหลเวลาบอกคิดถึงแม่ ทั้งๆที่ตลอดบทสนทนาน้ำตาไม่เคยจะไหลเลย? เป็นเหมือนกันไหมคะ

คือ เรามาเรียนที่กรุงเทพปีนึง มาเรียนผู้ช่วยแพทย์หลักสูตร 1 ปี กลับบ้านคราวที่แล้วก็ช่วงเดือนตุลาคมปี 61 ปีใหม่ที่ผ่านมาก็ไม่ได้กลับบ้าน จนตอนนี้เราฝึกงานจบแล้วก็ได้ทำงานเเล้ว สงกรานต์ก็ไม่ได้กลับ ซึ่งไม่รู้ว่าจะได้กลับบ้านอีกทีตอนไหน เช้า-เย็น หลังเลิกงานก็คุยกับแม่ประมาณชั่วโมงกว่าตามปกติ แต่ตลอดบทสนทนาก็ไม่มีประโยคไหนที่จะทำให้น้ำตาไหล จนมาสะดุดตรงคำว่า " หนูคิดถึงแม่นะ คิดถึงทุกคนที่บ้าน " ซึ่งเราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมกัน พอพูดคำนี้ขึ้นมาน้ำตาต้องไหลตลอด  มีใครเป็นแบบนี้บ้างไหมคะ หรือเห็นต่างยังไง บางทีก็จะเป็นช่วงที่อยู่คนเดียว มันรู้สึกเคว้งคว้าง ว้าเหว่ อยู่ๆก็ร้องไห้  คือมันต้องมีคนอยู่ข้างๆสักคนอะช่วงอารมณ์นั้น เหมือนเป็นโรคซึมเศร้า รึเปล่า ซึ่งปกติเราจะเป็นคนไม่ค่อยคุยกับใครถ้าไม่รู้จัก เราจะเงียบ ถ้าคนไม่ถามก็จะไม่ตอบ ใครที่ไม่รู้จักเราก็จะมองว่าเราหยิ่ง ส่วนมากจะชอบอยู่คนเดียวมากกว่าการออกไปสังสรรค์กับผู้คนภายนอก  แบบนี้จัดอยู่ในภาวะซึมเศร้าหรือเปล่าคะ