เมื่อเราลองไป 'นั่งโง่ๆ' ริมทะเล

สวัสดีทุกคน วันสงกรานต์ผ่านไปเป็นที่เรียบร้อย
ถึงเวลากลับมาเริ่มต้นทำงานที่เรารักกันอีกครั้ง . ฮูเร่ !
.
เราเพิ่งกลับมาจากเกาะหนึ่งในรัฐ South Carolina
เลยอยากนำภาพและเรื่องราวมาแบ่งปันให้กับทุกคน
หวังเป็นอย่างยิ่งว่า ทุกคนจะมีความสุขในช่วงวันหยุดกันนะคะ : )
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
เราไม่ชอบเที่ยวทะเล..
ด้วยเหตุผลสองสามข้อที่เราสร้างมันขึ้นมา

ข้อแรกคือ เราแพ้แดด..
.
เป็นโรคที่อาจฟังดูกระแดะไปสักหน่อย สำหรับคนที่เกิดและโตในประเทศไทย
ทั้งที่ต้องเผชิญกับอุณภูมิร้อนนรกแตก ในช่วงเดือนเมษายนของทุกปีแท้ๆ
.
เรามักจะมีผื่นขึ้นตามแขนและคอ หากต้องอยู่กลางแจ้งเป็นเวลานาน
ครีมกันแดดที่ว่าดีแค่ไหนก็เอาไม่อยู่ ใส่เสื้อแขนยาวขนาดไหนก็ช่วยไม่ได้
.
บ้าสิ้นดี..

ข้อต่อมาคือ การนั่งริมทะเลเป็นเวลานานทำให้ตัวเหนียว
แต่ก็ยังมีบางสิ่งที่ดึงเราให้นั่งอยู่ชายหาดได้เป็นเวลานาน..
.
รถเข็นส้มตำ กลิ่นไก่ย่าง รวมถึงรถเข็นกุ๊งกิ๊งที่มาพร้อมกับไอติมกะทิ

ข้อสุดท้าย เราไม่ชอบที่เรามองไม่เห็นว่าในน้ำมีอะไร
ความกังวลเล็กๆ บวกกับจินตนาการที่เราคิดขึ้นเอง
เราเหยียบอยู่บนอะไร ใช่ทรายแน่หรอ ใต้เท้านั่น..
.
และที่เพิ่งลอยเฉียดขาไป จะแน่ใจได้ยังไงว่ามันคือถุงพลาสติก

เหตุผลที่ว่าอาจฟังดูตลกและไร้สาระไปสักหน่อย
แต่ก็นั่นแหละ.. เหตุผลที่เราไม่ค่อยชอบเที่ยวทะเล

ช่วงวันสงกรานต์ที่ผ่านมา ตรงกับช่วง Spring Break ของอเมริกา
และจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามในตอนนั้น..
ปลายทางของเราดันเป็นเกาะในรัฐ South Carolina

.
ชีวิตบนเกาะหนึ่งอาทิตย์ กับคนที่ไม่ชอบแบบเรา
มันจะรอดหรอวะ..

เมื่อสองเท้าแตะทราย คำแรกที่หลุดจากปากคือ ‘ร้อน’
ร้อนทั้งแดด ร้อนทั้งอากาศ.. สรุปว่าเรามาทำอะไรที่นี่
.
ในทางกลับกัน.. เมื่อเราลองตัดเรื่องแดดและความร้อนออกไป
เริ่มมองสิ่งที่เราเห็นรอบตัว และสิ่งเล็กๆ เหล่านั้น
มันทำให้เราได้ใช้เวลาสักพักใหญ่อยู่บนชายหาด


เด็กน้อยที่พากันขุดทรายอย่างขมักเขม่น
สองพี่น้องที่กำลังไล่นกนางนวลที่บินมาก่อกวน
ไหนจะพ่อ แม่ ลูก ที่พากันมาปักหลัก สร้างปราสาททราย
.
อดไม่ได้ที่จะหยิบกล้องขึ้นมาชักภาพเก็บไว้
แต่สุดท้ายเราก็ยอมแพ้ให้กับสภาพอากาศ

ฤดูที่เปลี่ยน ทำให้ท้องฟ้ามืดช้าลง
เราตัดสินใจเดินไปชายหาดอีกครั้งในช่วงเย็น
.
ในหัวเราดันนึกถึงประโยคที่ว่า
‘อยากไปนั่งโง่ๆ ริมทะเล’ ขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
.
นั่งโง่ริมทะเล อาจจะหมายถึงการนั่งเฉยๆ
ไม่ต้องคิดอะไร รอบตัวมีเสียงคลื่นกับลมเป็นระยะ
มองไปไกลสุดสายตาแบบไม่มีจุดหมาย
.
ตอนนั้นความรู้สึกของเราว่างเปล่าอย่างบอกไม่ถูก
แค่อยากนั่งตรงนั้นไปจนกว่าท้องฟ้าจะมืด
เป็นช่วงเวลาหนึ่งที่เราได้ใช้เวลากับตัวเอง

เวลาเปลี่ยน ทุกอย่างเปลี่ยน รวมไปถึงสีของท้องฟ้าตรงหน้า
.
สวย
ไม่มีคำบรรยายอื่นที่ดีกว่านี้

และก่อนแสงสุดท้ายของวันจะหมดลง
เราเห็นกลุ่มนกพากันเดินบนหาด และพากันวิ่งหนีเมื่อคลื่นเข้ามาใกล้
.
หลุดขำกับท่าทางของนกเหล่านั้น ตลกและน่ารักในเวลาเดียวกัน

เราเดินออกจากชายหาดพร้อมกับท้องฟ้าที่มืดลง
จะว่าไป.. การมาทะเลก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิดสักเท่าไหร่
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
เคยเขียน หนึ่งอาทิตย์กับชีวิตในอินเดีย : https://pantip.com/topic/38493816
ค่อนข้างสั้น จนหลายคนแนะนำว่าอยากให้เขียนยาวขึ้น
ซึ่งเราพยายามจะเขียนให้ยาวขึ้น.. แต่ก็ได้เท่านี้ . ฮ่าา 
.
ยินดีรับคำติชมทั้งหมด และขอบคุณทุกคนที่หลงเข้ามาอ่านจนจบนะคะ : )