หัวข้อกระทู้มันจะงงหน่อย เพราะเรายังไม่เข้าใจลึกซึ้งเท่าไร
เลยมาถามว่า
ทำไมการศึกษาที่หนักๆเนี่ย จึงเป็นเหมือนสิ่งที่เราต้องทำ
ตอบตามที่คิดเลยเพื่อมันจะเป็นแนวคิดที่น่าสนใจ และน่านำไปคิด มันอาจมีข้อโต้แย้ง แต่ก็เป็นการแชร์ความคิดในมุมของตัวเอง เพราะมุมของเราก็ไม่ได้ถูกต้องหรอก
ในแนวความคิดเรา
ถ้าพูดถึงการเรียนก็เป็นพื้นฐานในการดำรงชีวิตที่ลัดขั้นตอนให้ง่ายขึ้นโดยใช้ผู้รู้และอุปกรณ์ มันไม่ได้แย่นะ ออกจะดี แต่หลังจากนั้นมันก็จะมีความคิดที่ว่าแค่พื้นฐานยังไม่พอหรอก ก็เลยมีการเรียนที่หนักขึ้นและการแข่งขันที่มากขึ้น เหมือนปัจจุบัน
เราสงสัยว่าทำไมชีวิตเราถึงมาผูกอยู่แค่ใบปริญญา อาชีพที่สวยหรู หรือค่านิยมของสังคม
เด็กบางส่วนมีความสุขกับการเรียนเพื่ออนาคตของตัว อาจจะเป็นเพราะว่าเขาเห็นตัวเองในนั้น และชื่นชอบกับสิ่งเหล่านั้น
แต่เด็กบางคนไม่ยินดีเท่าไร อาจเป็นเพราะมันไม่ใช่ตัวเขา ซึ่งมันทำให้เราคิดว่า ทำไมต้องทำในสิ่งที่ไม่มีความสุขทั้งๆที่รู้ว่าถึงสำเร็จก็ไม่มีความสุขกับมัน
__ตัวเรามีความคิดที่ว่า ถ้าอยู่แล้วไม่มีความสุขก็อย่าอยู่ แต่ถ้ายังมองเห็นเงาหรือยังมีความหวังก็ทำต่อไป___
บางครั้งก็จะมีคนบอกว่า ทนอีกหน่อยเพื่อชีวิตที่ดีขึ้น ไอ้ดีเนี้ย มันก็ดีนะ แต่มันก็แค่ตัวไม่ใช้หรอ ถ้ามองอีกมุมบางคนก็เคยรู้สึกอย่างงี้แต่ก็ทนแล้วประสบความสำเร็จแล้วมีความสุขหลังจากนั้น แล้วมันเป็นอย่างนั้นทุกคนไหมล่ะคะ
ทำไมต้องมาเรียนวิชาการหนักๆ แล้วจึงค่อยเรียนความชอบของตัวเองที่มันทำในเรามีความสุข

ทำไมเดี๋ยวนี้ต้องเรียนหนัก
เลยมาถามว่า
ทำไมการศึกษาที่หนักๆเนี่ย จึงเป็นเหมือนสิ่งที่เราต้องทำ
ตอบตามที่คิดเลยเพื่อมันจะเป็นแนวคิดที่น่าสนใจ และน่านำไปคิด มันอาจมีข้อโต้แย้ง แต่ก็เป็นการแชร์ความคิดในมุมของตัวเอง เพราะมุมของเราก็ไม่ได้ถูกต้องหรอก
ในแนวความคิดเรา
ถ้าพูดถึงการเรียนก็เป็นพื้นฐานในการดำรงชีวิตที่ลัดขั้นตอนให้ง่ายขึ้นโดยใช้ผู้รู้และอุปกรณ์ มันไม่ได้แย่นะ ออกจะดี แต่หลังจากนั้นมันก็จะมีความคิดที่ว่าแค่พื้นฐานยังไม่พอหรอก ก็เลยมีการเรียนที่หนักขึ้นและการแข่งขันที่มากขึ้น เหมือนปัจจุบัน
เราสงสัยว่าทำไมชีวิตเราถึงมาผูกอยู่แค่ใบปริญญา อาชีพที่สวยหรู หรือค่านิยมของสังคม
เด็กบางส่วนมีความสุขกับการเรียนเพื่ออนาคตของตัว อาจจะเป็นเพราะว่าเขาเห็นตัวเองในนั้น และชื่นชอบกับสิ่งเหล่านั้น
แต่เด็กบางคนไม่ยินดีเท่าไร อาจเป็นเพราะมันไม่ใช่ตัวเขา ซึ่งมันทำให้เราคิดว่า ทำไมต้องทำในสิ่งที่ไม่มีความสุขทั้งๆที่รู้ว่าถึงสำเร็จก็ไม่มีความสุขกับมัน
__ตัวเรามีความคิดที่ว่า ถ้าอยู่แล้วไม่มีความสุขก็อย่าอยู่ แต่ถ้ายังมองเห็นเงาหรือยังมีความหวังก็ทำต่อไป___
บางครั้งก็จะมีคนบอกว่า ทนอีกหน่อยเพื่อชีวิตที่ดีขึ้น ไอ้ดีเนี้ย มันก็ดีนะ แต่มันก็แค่ตัวไม่ใช้หรอ ถ้ามองอีกมุมบางคนก็เคยรู้สึกอย่างงี้แต่ก็ทนแล้วประสบความสำเร็จแล้วมีความสุขหลังจากนั้น แล้วมันเป็นอย่างนั้นทุกคนไหมล่ะคะ
ทำไมต้องมาเรียนวิชาการหนักๆ แล้วจึงค่อยเรียนความชอบของตัวเองที่มันทำในเรามีความสุข