เบื่อชีวิตตัวเอง

กระทู้คำถาม

_{สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้เราอยากจะมาระบายพร้อมกับมีคำถามด้วย ก่อนอื่นนะเราว่าทุกคนที่เห็นหัวข้ออาจคิดว่าเราบ้าก็ได้ แต่เราก็คิดอย่างนั้นจริงๆนะ คือเริ่ทแรกเลยเราเป็นลูกไม่มีพ่อ(ไม่ได้เรียกร้องความสนใจนะ)แล้วทีนี้เราเลยอยู่กับแม่ตั้งแต่เด็ก ที่ไม่มีหมายความว่าพ่อเราเป็นคนเจ้าชู้มีเมียมาแล้ว3คนแม่เราเป็นคนแรก ทีนี้เราเลยเกลียดผช.ตั้งแต่เด็ก แล้วพอโตมาด้วยความที่อยู่แต่กับแม่คนเดียวเราเลยเป็นคนเอาแต่ใจมาก และเป็นคนโลกส่วนตัวค่อนข้างสูง เป็นคนที่ขี้รำคาญคนมากถึงมากที่สุด แล้วพอเราโตพ่อเราเขาพาเรามาอยู่กรุงเทพด้วย1อาทิตย์ คือตอนแรกเราก็ค่อนข้างกลัวคือ1.เราเป็นเด็กติดแม่ไม่เคยห่างแม่เลย 2.เราไม่ค่อยคุยกับใครเนื่องจากขี้รำคาญคน เราเลยไม่ชอบการปรับตัว.. แต่ก็ดีที่เราสนิทกับลูกคนที่2ของพ่ออยู่บ้างเลยพอคุยกันได้ ตอนแรกที่มายอมรับเลยว่ากลัวมาก คือไม่ยอมเปิดใจไม่คุยด้วยเลย แต่พออยู่ไปเขาทำดีก็เริ่มใจอ่อนที่เขาสนใจเราอยู่ แต่ก็ยังแอบน้อยใจนะ คือลูกคนที่3ของเขาอ่ะ ไม่ใช่ลูกพ่อเราด้วยซ้ำเป็นลูกของเมียคนที่3กับผัวเก่าเขา แต่พ่อกูให้มันเรียกว่าพ่อแล้วรักมันมากกว่าพวกกูอีก!!! (ขออนุญาคหยาบ) วันนี้เขาสัญญากับเราว่าเขาจะพาเรากับลูกคนที่2เขาไปซื้อของ เราทักไลน์ไปหา แต่นานกว่าเขาจะตอบ เราทักไปตอนบ่าย3เขาบอกอีก สัก พัก เขาจะมา แต่นี่ก็6โมงแล้ว ผ่านมา3ชม.กว่าก็ยังไม่มีวี่แวว}
_{เราอยากถามทุกคนว่าในเมื่อมันเป็นแบบนี้แล้วเราควรทำยังไง เราเบื่อ พอเรากลับไปอยู่กับแม่ก็ตามทักไลน์ตามถามพยายามทำตัวเป็นพ่อที่ดี.. ในเวลาที่เราไม่ต้องการ เราควรทำยังไงดีล่ะคะ}