เบื่อชีวิตตัวเอง

กระทู้คำถาม
สวัสดีค่ะทุกคน​ วันนี้เราอยากจะมาระบายพร้อมกับมีคำถามด้วย  ก่อนอื่นนะเราว่าทุกคนที่เห็นหัวข้ออาจคิดว่าเราบ้าก็ได้​ แต่เราก็คิดอย่างนั้นจริงๆนะ​ คือเริ่ทแรกเลยเราเป็นลูกไม่มีพ่อ(ไม่ได้เรียกร้องความสนใจนะ)​แล้วทีนี้เราเลยอยู่กับแม่ตั้งแต่เด็ก​ ที่ไม่มีหมายความว่าพ่อเราเป็นคนเจ้าชู้มีเมียมาแล้ว3คนแม่เราเป็นคนแรก​ ทีนี้เราเลยเกลียดผช.ตั้งแต่เด็ก​ แล้วพอโตมาด้วยความที่อยู่แต่กับแม่คนเดียวเราเลยเป็นคนเอาแต่ใจ​มาก​ และเป็นคนโลกส่วนตัวค่อนข้างสูง​ เป็นคนที่ขี้รำคาญคนมากถึงมากที่สุด​ แล้วพอเราโตพ่อเราเขาพาเรามาอยู่กรุงเทพด้วย1อาทิตย์​ คือตอนแรกเราก็ค่อนข้างกลัวคือ1.เราเป็นเด็กติดแม่ไม่เคยห่างแม่เลย​ 2.เราไม่ค่อยคุยกับใครเนื่องจากขี้รำคาญคน​ เราเลยไม่ชอบการปรับตัว.. แต่ก็ดีที่เราสนิทกับลูกคนที่2ของพ่ออยู่บ้างเลยพอคุยกันได้  ตอนแรกที่มายอมรับเลยว่ากลัวมาก​ คือไม่ยอมเปิดใจไม่คุยด้วยเลย​ แต่พออยู่ไปเขาทำดีก็เริ่มใจอ่อนที่เขาสนใจเราอยู่  แต่ก็ยังแอบน้อยใจนะ​ คือลูกคนที่3ของเขาอ่ะ​ ไม่ใช่ลูกพ่อเราด้วยซ้ำเป็นลูกของเมียคนที่3กับผัวเก่าเขา​ แต่พ่อกูยิ้มให้มันเรียกว่าพ่อแล้วรักมันมากกว่าพวกกูอีก!!! (ขออนุญาคหยาบ)  วันนี้เขาสัญญากับเราว่าเขาจะพาเรากับลูกคนที่2เขาไปซื้อของ​ เราทักไลน์ไปหา​ แต่นานกว่าเขาจะตอบ​ เราทักไปตอนบ่าย3เขาบอกอีก​ สัก​ พัก​ เขาจะมา​ แต่นี่ก็6โมงแล้ว​ ผ่านมา3ชม.กว่าก็ยังไม่มีวี่แวว​
เราอยากถามทุกคนว่าในเมื่อมันเป็นแบบนี้แล้วเราควรทำยังไง​ เราเบื่อ​ พอเรากลับไปอยู่กับแม่ก็ตามทักไลน์ตามถามพยายามทำตัวเป็นพ่อที่ดี.. ในเวลาที่เราไม่ต้องการ​ เราควรทำยังไงดีล่ะคะ

โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่