โลกใหม่ในมุมเดิม
โลกใหม่ในมุมเดิม
....ณ.บ้านหลังเล็กๆแห่งหนึ่ง ยังมีชายหนุ่มนอนอยู่บนฟูกเก่าๆ เวลาผ่านไป ชายคนนั้นก็หลับและฝันถึงเรื่องต่างๆ หนึ่งในความฝันนั้นก็คือเรื่องนี้....
มิกมี่ตื่นขึ้นมาเห็นแม่กำลังหลับอยู่ บนเตียงเยื่อไม้ มิกมี่ค่อยๆดันตัวออกมาจากถุงใยบวบ แล้วย่องมาหาลิลี่ที่ถุงข้างๆ เมื่อลิลี่มองตาแป๋ว นิ้วอันเล็กจิ๋วของมิกมี่ก็ชี้ลงล่าง
ในเวลาต่อมามิกมี่และลิลี่ก็ย่องออกจากโพรงไม้ที่11 มุ่งไปสู่ตลาดในหมู่บ้านกิ่งที่33
ตลาด33/4 เป็นศูนย์รวมของกินของหมู่บ้าน นอกจากเผ่าพันธุ์ของมิกมี่แล้ว ยังมีเผ่าอื่นๆ ทั้งเผ่าสี่ขา เอวคอด ปีกบาง สีทอง ตัวแบน ลอยน้ำ และอีกมาก
....เนื่องจากเป็นเรื่องราวในฝัน ทำให้ไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจน ว่ามิกมี่กับลิลี่และอื่นๆในความฝัน คืออะไรในโลกของความจริง ดังนั้น รู้แค่ว่ามิกมี่คือมิกมี่ก็พอ วางเรื่องจริงไว้ก่อน แล้วติดตามความฝันนี้ไปด้วยกัน ....
มิกมี่จูงลิลี่ไปซื้ออาหาร น้ำ และของกินเล่นต่างๆ โดยทุกเกล็ดที่จ่ายไปล้วนมาจากของป่าที่มิกมี่กับลิลี่หามาเอง
เมื่อได้ของที่ต้องการครบแล้วมิกมี่กับลิลี่ก็กลับไปยังโพรงไม้ที่11เก็บอาหารและน้ำส่วนใหญ่ไว้ เหลือแต่ของกินเล่นและเสบียงบางส่วน
แล้วมิกมี่จึงพาลิลี่ออกเดินทางไปยังโคนต้น ที่มีทหารอารักขาคอยคุ้มครองป้องกันอย่างหนาแน่น
เมื่อเดินทางมาถึงโคนต้นและรับทราบข่าวสารต่างๆและข้อห้ามแล้ว มิกมี่กับลิลี่จึงเดินทางไปยังป่าส่วนที่ลึกกว่าที่เคยสำรวจ แต่ห่างจากป่าต้องห้ามพอสมควร
ลิลี่เป็นอัฉริยะนักแกะรอย ถ้าเป็นในป่าต้องยกให้ลิลี่นำ ส่วนมิกมี่จะมองหาของป่าที่ราคาดี เรื่องพวกนี้มิกมี่ชำนาญนัก
เมื่อเวลาผ่านไป มิกมี่กับลิลี่ก็เก็บของสำคัญอย่างไม้เพลิงได้หลายท่อน ลิลี่จึงทำเครื่องหมายไว้ที่พื้น และพักกินอาหารกับน้ำ แล้วเคี้ยวของกินเล่นอย่างอร่อย
ลิลี่เห็นบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่บนเนิน จึงพามิกมี่ไปดู
และเมื่อทั้งคู่มาถึงก็ได้เห็นสิ่งประหลาดที่ไม่เคยพบมาก่อน มิกมี่จึงเดินไปดูใกล้ๆด้วยความอยากรู้
ทันใดนั้น ระยางค์สีเขียวก็โจมตีมิกมี่อย่างรวดเร็วและรัดพันมิกมี่ไว้แล้วส่งไปเข้าฝักสีแดงเพื่อจัดการขั้นสุดท้าย
พอลิลี่ได้สติก็รีบวิ่งไปบอกทหารอารักขาด่วนจี๋
แล้วลิลี่ก็นำทาง พาทหารฝูงหนึ่งมาที่ถั่วแดงอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้
เมื่อลิลี่ชี้นิ้วเล็กๆไปที่เป้าหมาย ฝูงทหารจึงพุ่งเข้าไปโจมตีถั่วแดงอย่างไม่หยุดหย่อน จนถั่วแดงต้องคลายฝักออก และหนีเข้าป่าดำ...ป่าต้องห้าม!
แต่สิ่งที่คลายออกมาจากฝักถั่วแดงกลับเป็นสิ่งที่ดูไม่ออก ว่าเป็นเศษซากของอะไร.....
ขณะที่ทหารและลิลี่กำลังไว้อาลัย ก็พบกับเผ่าตัวสูงกำลังแบกน้ำมาทางนี้
หลังจากสื่อสารกันแล้ว ฝูงทหารอยากซื้อน้ำที่ตัวสูงแบกมา จึงให้ตัวสูงร่วมทางไปด้วย และบอกว่าถ้าตัวสูงแบกน้ำมาอีกบ่อยๆ จะได้แลกเกล็ดเยอะๆไว้ซื้อโพรงสวยๆเตียงเยื่อไม้นุ่มๆๆได้เลย......
แล้วชีวิตประจำวันในโลกใบน้อยของทุกเผ่าที่นี่ก็ผ่านไปอีกวัน......
อีกมุมหนึ่งในป่า.....
มิกมี่พยายามสื่อสารกับถั่วแดงผ่านเยื่อบางๆว่ามิกมี่มีน้ำในกระบอกถ้าถั่วแดงอยากได้น้ำ มิกมี่จะไปหยิบมาให้ ถั่วแดงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วจึงคลายมิกมี่ออกจากฝัก แต่ มิกมี่ถูกฝักถั่วแดงรัดมาระยะหนึ่ง มิกมี่จึงมีรูปร่างที่ลีบยาว แต่มิกมี่ก็ไปเอากระบอกบรรจุน้ำมาให้ถั่วแดง
ถั่วแดงใช้ระยางค์ดูดน้ำในกระบอกดอกไม้จนหมด แต่ก็ยังไม่พอถั่วแดงจึงสื่อสารให้มิกมี่เข้าไปในป่าดำ ไปเอาน้ำในป่าดำมาให้ถั่วแดง
มิกมี่เข้าไปในป่าดำ เผ่าตัวลายเห็นเข้าจึงรีบถอยเปิดทางให้มิกมี่ผ่านไปได้อย่างสะดวก ดูเหมือนว่าพวกตัวลายจะกลัวมิกมี่เอามากๆ
มิกมี่เข้าไปถึงบึงน้ำแล้วดื่มน้ำจนเต็มท้อง แต่แล้วก็เกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง
มิกมี่รู้สึกว่าความแข็งแรงของตัวเองเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลรวมทั้งสามารถสร้างเยื่อบางๆแต่เหนียวจากร่างกายของตัวเองได้ด้วย
มิกมี่จึงสร้างเยื่อบางใสขึ้นเป็นแผ่นใหญ่ ห่อหุ้มน้ำไว้ภายในและแบกมันกลับไปหาถั่วแดง
มิกมี่คิดถึงลิลี่และแม่ แต่ก็ไม่สามารถกลับไปได้อีกแล้ว มิกมี่รู้สึกว่าตัวเองโดดเดี่ยวเหลือเกิน......ต่อไปนี้ไม่มีมิกมี่อีกแล้ว......มีแต่มิก.....ผู้แบกน้ำ......
แล้วมิกก็เจอลิลี่......
โลกใหม่ในมุมเดิมก็ดำเนินไปในลักษณะนี้
....ชายหนุ่มตื่นขึ้นเมื่อแสงอาทิตย์ยามเช้าสาดเข้ามาในห้อง เขาควานหามือถือเพื่อที่จะจดบางส่วนของความฝันไว้ แม้ครั้งนี้จะเป็นเพียงแค่การเฝ้าดู แต่เขากลับมีความรู้สึกพิเศษต่อมิกมี่อย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้....
จากเกมถุงมือ โลกใหม่ในมุมเดิม (ชีวิตใหม่ในโลกใบเก่า)
โลกใหม่ในมุมเดิม
....ณ.บ้านหลังเล็กๆแห่งหนึ่ง ยังมีชายหนุ่มนอนอยู่บนฟูกเก่าๆ เวลาผ่านไป ชายคนนั้นก็หลับและฝันถึงเรื่องต่างๆ หนึ่งในความฝันนั้นก็คือเรื่องนี้....
มิกมี่ตื่นขึ้นมาเห็นแม่กำลังหลับอยู่ บนเตียงเยื่อไม้ มิกมี่ค่อยๆดันตัวออกมาจากถุงใยบวบ แล้วย่องมาหาลิลี่ที่ถุงข้างๆ เมื่อลิลี่มองตาแป๋ว นิ้วอันเล็กจิ๋วของมิกมี่ก็ชี้ลงล่าง
ในเวลาต่อมามิกมี่และลิลี่ก็ย่องออกจากโพรงไม้ที่11 มุ่งไปสู่ตลาดในหมู่บ้านกิ่งที่33
ตลาด33/4 เป็นศูนย์รวมของกินของหมู่บ้าน นอกจากเผ่าพันธุ์ของมิกมี่แล้ว ยังมีเผ่าอื่นๆ ทั้งเผ่าสี่ขา เอวคอด ปีกบาง สีทอง ตัวแบน ลอยน้ำ และอีกมาก
....เนื่องจากเป็นเรื่องราวในฝัน ทำให้ไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจน ว่ามิกมี่กับลิลี่และอื่นๆในความฝัน คืออะไรในโลกของความจริง ดังนั้น รู้แค่ว่ามิกมี่คือมิกมี่ก็พอ วางเรื่องจริงไว้ก่อน แล้วติดตามความฝันนี้ไปด้วยกัน ....
มิกมี่จูงลิลี่ไปซื้ออาหาร น้ำ และของกินเล่นต่างๆ โดยทุกเกล็ดที่จ่ายไปล้วนมาจากของป่าที่มิกมี่กับลิลี่หามาเอง
เมื่อได้ของที่ต้องการครบแล้วมิกมี่กับลิลี่ก็กลับไปยังโพรงไม้ที่11เก็บอาหารและน้ำส่วนใหญ่ไว้ เหลือแต่ของกินเล่นและเสบียงบางส่วน
แล้วมิกมี่จึงพาลิลี่ออกเดินทางไปยังโคนต้น ที่มีทหารอารักขาคอยคุ้มครองป้องกันอย่างหนาแน่น
เมื่อเดินทางมาถึงโคนต้นและรับทราบข่าวสารต่างๆและข้อห้ามแล้ว มิกมี่กับลิลี่จึงเดินทางไปยังป่าส่วนที่ลึกกว่าที่เคยสำรวจ แต่ห่างจากป่าต้องห้ามพอสมควร
ลิลี่เป็นอัฉริยะนักแกะรอย ถ้าเป็นในป่าต้องยกให้ลิลี่นำ ส่วนมิกมี่จะมองหาของป่าที่ราคาดี เรื่องพวกนี้มิกมี่ชำนาญนัก
เมื่อเวลาผ่านไป มิกมี่กับลิลี่ก็เก็บของสำคัญอย่างไม้เพลิงได้หลายท่อน ลิลี่จึงทำเครื่องหมายไว้ที่พื้น และพักกินอาหารกับน้ำ แล้วเคี้ยวของกินเล่นอย่างอร่อย
ลิลี่เห็นบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่บนเนิน จึงพามิกมี่ไปดู
และเมื่อทั้งคู่มาถึงก็ได้เห็นสิ่งประหลาดที่ไม่เคยพบมาก่อน มิกมี่จึงเดินไปดูใกล้ๆด้วยความอยากรู้
ทันใดนั้น ระยางค์สีเขียวก็โจมตีมิกมี่อย่างรวดเร็วและรัดพันมิกมี่ไว้แล้วส่งไปเข้าฝักสีแดงเพื่อจัดการขั้นสุดท้าย
พอลิลี่ได้สติก็รีบวิ่งไปบอกทหารอารักขาด่วนจี๋
แล้วลิลี่ก็นำทาง พาทหารฝูงหนึ่งมาที่ถั่วแดงอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้
เมื่อลิลี่ชี้นิ้วเล็กๆไปที่เป้าหมาย ฝูงทหารจึงพุ่งเข้าไปโจมตีถั่วแดงอย่างไม่หยุดหย่อน จนถั่วแดงต้องคลายฝักออก และหนีเข้าป่าดำ...ป่าต้องห้าม!
แต่สิ่งที่คลายออกมาจากฝักถั่วแดงกลับเป็นสิ่งที่ดูไม่ออก ว่าเป็นเศษซากของอะไร.....
ขณะที่ทหารและลิลี่กำลังไว้อาลัย ก็พบกับเผ่าตัวสูงกำลังแบกน้ำมาทางนี้
หลังจากสื่อสารกันแล้ว ฝูงทหารอยากซื้อน้ำที่ตัวสูงแบกมา จึงให้ตัวสูงร่วมทางไปด้วย และบอกว่าถ้าตัวสูงแบกน้ำมาอีกบ่อยๆ จะได้แลกเกล็ดเยอะๆไว้ซื้อโพรงสวยๆเตียงเยื่อไม้นุ่มๆๆได้เลย......
แล้วชีวิตประจำวันในโลกใบน้อยของทุกเผ่าที่นี่ก็ผ่านไปอีกวัน......
อีกมุมหนึ่งในป่า.....
มิกมี่พยายามสื่อสารกับถั่วแดงผ่านเยื่อบางๆว่ามิกมี่มีน้ำในกระบอกถ้าถั่วแดงอยากได้น้ำ มิกมี่จะไปหยิบมาให้ ถั่วแดงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วจึงคลายมิกมี่ออกจากฝัก แต่ มิกมี่ถูกฝักถั่วแดงรัดมาระยะหนึ่ง มิกมี่จึงมีรูปร่างที่ลีบยาว แต่มิกมี่ก็ไปเอากระบอกบรรจุน้ำมาให้ถั่วแดง
ถั่วแดงใช้ระยางค์ดูดน้ำในกระบอกดอกไม้จนหมด แต่ก็ยังไม่พอถั่วแดงจึงสื่อสารให้มิกมี่เข้าไปในป่าดำ ไปเอาน้ำในป่าดำมาให้ถั่วแดง
มิกมี่เข้าไปในป่าดำ เผ่าตัวลายเห็นเข้าจึงรีบถอยเปิดทางให้มิกมี่ผ่านไปได้อย่างสะดวก ดูเหมือนว่าพวกตัวลายจะกลัวมิกมี่เอามากๆ
มิกมี่เข้าไปถึงบึงน้ำแล้วดื่มน้ำจนเต็มท้อง แต่แล้วก็เกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง
มิกมี่รู้สึกว่าความแข็งแรงของตัวเองเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลรวมทั้งสามารถสร้างเยื่อบางๆแต่เหนียวจากร่างกายของตัวเองได้ด้วย
มิกมี่จึงสร้างเยื่อบางใสขึ้นเป็นแผ่นใหญ่ ห่อหุ้มน้ำไว้ภายในและแบกมันกลับไปหาถั่วแดง
มิกมี่คิดถึงลิลี่และแม่ แต่ก็ไม่สามารถกลับไปได้อีกแล้ว มิกมี่รู้สึกว่าตัวเองโดดเดี่ยวเหลือเกิน......ต่อไปนี้ไม่มีมิกมี่อีกแล้ว......มีแต่มิก.....ผู้แบกน้ำ......
แล้วมิกก็เจอลิลี่......
โลกใหม่ในมุมเดิมก็ดำเนินไปในลักษณะนี้
....ชายหนุ่มตื่นขึ้นเมื่อแสงอาทิตย์ยามเช้าสาดเข้ามาในห้อง เขาควานหามือถือเพื่อที่จะจดบางส่วนของความฝันไว้ แม้ครั้งนี้จะเป็นเพียงแค่การเฝ้าดู แต่เขากลับมีความรู้สึกพิเศษต่อมิกมี่อย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้....