คือเป็นไม๊ค่ะ คือเบื่อไม่อยากทำอะไรไม่อยากทำเพื่อใครไม่อยากเจอใคร เวลาเจอใครก็จะกังวลกลัวพูดอะไรผิดกลัวเค้าไม่ชอบ เป็นประหม่าตนเองไม่เป็นตัวของตัวเอง ดิฉันมีลูกน้อยวัยกำลังซนพึ่งได้2ขวบ ลูกดิฉันไม่มีเพื่อนเลยสงสารเค้าเหมือนกัน เค้าเป็นเด็กค่อนข้างงอแง เวลาออกไปข้างนอกถ้าใครมาแย่งของเล่นก็จะกริ๊ดเสียงดังมากร้องไห้โวยวาย คือดิฉันอยู่ญี่ปุ่นค่ะภาษาก็ยังไม่ค่อยได้ ดิฉันถนัดแต่ภาษาอังกฤษ(ได้นิดหน่อย) จะคุยกับใครเขาก็ไม่อยากคุย อยากจะไปเรียนก็ติดตรงลูกเขาซนมาก สามีก็ไม่มีเพื่อนฝูงเลยโรคส่วนตัวสูงไม่มีสังคมไม่ชอบเข้าสังคม วันๆก็ทำแต่งาน เพื่อนคนไทยบางคนก็คบได้บางคนก็เข้าใจเขาก็ไม่มีลูกน้อยเหมือนเราไม่ค่อยรู้จักใครค่ะ กลายเป็นเบื่อดิฉันไม่มีแรงไม่มีกำลังใจจิงๆมันเหนื่อยไปหมดมันท้อ อยากกลับไทยกลับบ่อยก็ไม่ได้ เมื่อก่อนดิฉันร่าเริงเป็นคนตลกมาก กลับกลายเป็นคนละคน เป็นโรคซึมเศร้า
เบื่อไม่อยากทำอะไร เหนื่อยท้อ