คือเริ่มเลยนะคะ คือตอนแรกเราชอบเขามาก ด้วยความคิดเขาหลายๆอย่าง เราคิดว่าเขาโต แบบพร้อมที่จะเข้าใจกัน แต่พอคุยกัน คือแบบโห เอาความคิดเป็นใหญ่สุดๆ คือแบบ เราท้อมาก พอเราพูด บอกเราเถียง หรือบางทีเขาถามเราหายไปไหนทำไม่แปลก เราบอกไม่ได้ได้ไปไหน เขาบอกเราขึ้นเสียง บอกเราทำตัวไม่น่ารัก เออ เริ่ด เราเริ่มเหนื่อย เหนื่อยที่ต้องเจออะไรไม่รู้แต่ละวัน จะเป็นบ้า พูดก็บอกว่า ความคิดเราแพ้เขา สู้ความคิดเขาไม่ได้ เออนะ ไม่ไหว เหมือนจะเป็นประสาท เมื่อไหร่จะคิดได้สักที โอ้ย
เบื่อคนคุยเอาแต่ใจ