เกลียดพ่อ

เกลียดมากค่ะแบบเห็นหน้าแล้วรู้สึกเส้นเลือดเต้นตุ๊บๆที่หัวเลย คือพ่อจะลำเอียงมากน้องไม่เคยได้ทำไรเลยคนอื่นไม่ว่ามากด่าแต่เราเวลาโกรธก็ตีแรงตอนนั้นเราอายุ12พ่อทุ่มเราแรงมากเราเจ็บเราเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงเราตัวเล็กมากตอนอายุ14พ่อโยนรองเท้าใส่เราเพราะว่าเราหน้านิ่งที่เราเป็นแบบนั้นเพราะเรากำลังโกรธน้องอยู่อารมณ์ไม่ดีเวลาเราล้างจานพ่อก็จะล้างมือใกล้ๆแล้วขัดสบู่แรงๆมันก็จะกระเด็นมาโดนเราพ่อเกลียดเราขนาดนั้นเลยหรอเราคิดอย่างนั้นจนถึงทุกวันนี้เราเป็นคนโกรธเงียบเพราะส่วนใหญ่โกรธแล้วจะนิ่งๆไม่โต้เพราะเป็นพ่อเราเลยไม่ทำอะไรแต่ทุกวันนี้มันรู้สึกเหมือนเก็บกดแต่ทำอะไรไม่ได้เวลาเจอหน้าเราเกลียดพ่อมากโกรธมากเจอไม่ได้เราต้องไปหาที่เงียบสงบสติแต่ช่วงที่เรากำลังคุมตัวเอง เราชอบทำร้ายตัวเองเพราะไม่มีที่ลง ไม่กัดตัวเองก็ทุบตัวเอง เคยต่อยกำแพงจนมือบวมแต่ตอนต่อยเหมือนโกรธมากไม่รู้สึกไรเลยพอมีคนถามว่ามือเป็นไรก็จะบอกว่าเดินชนประตูชนนู่นชนนี่ เราไม่มีความสุขเลยจริงๆ เรารู้ว่าเกลียดพ่อมันผิดมันบาปแต่เราไม่ชอบเค้าไปแล้ว เร่ควรทำไงดี
จขกท.ขอบคุณทุกคนนะคำที่อ่านมาจนจบขอบคุณทุกคำตอบด้วนนะคะ😚