ควรจัดการความรู้สึกนี้ยังไงดีคะช่วยทีคะอดคิดด้านลบไม่ได้เลยจริงๆ

ทะเลาะกับแม่ค่ะ ไม่ยุ่งมากันมาเดือนหนึ่งแล้ว เพียงแค่ว่าเราเตือนเขาเรื่องอย่าไปยุ่งเรื่องคนอื่นมากนัก มันไม่ได้เกี่ยวกับบ้านเรา ใช้คำพูดดีค่ะใช้เหตุผล แต่แม่ตอบกลับมาคืออย่ามาสั่งสอนเขาอย่ามาสอใส่เกือกเรื่องของเขา ตัวเขายังไม่เคยมายุ่งเรื่องแม่เขาแบบนี้ เราเป็นใครมาพูดแบบนี้ เราพูดดีด้วยค่ะ แต่แม่ด่าเรากลับแรงมากๆ เราเข้าใจค่ะปกติของแม่แต่เราเตือนด้วยความหวังดี เราผิดหรอคะ แล้วเขาไปเล่าอีกแบบหนึ่งให้พี่ชายเราฟังว่าเราไปด่าเขาเล่าให้คนอื่น อีกแบบว่าเราไปว่าเขาไม่ดี ใช้คำพูดไม่ดีใส่เขาเสียใจมากค่ะ วันนี้เป็นได้แค่ลูกเลวๆคนหนึ่งในสายตาทุกคน เสียความรู้สึกมาก ที่ว่าวันที่เขาพึ่งใครไม่ได้ พี่น้องมีกัน3คน เราคนกลางพึ่งได้คนเดียว ทำให้หมดทุกอย่าง ไม่อยากให้เขาลำบาก แต่เพียงแค่เราเตือนเพราะเราหวังดีไม่อยากให้ใครมองแม่เราไม่ดี มันดูผิดหนักหนามาก ถึงกลับกลายเป็นลูกเลวๆในสายตาเขาทันที ที่ผ่านมาที่เราทำให้เขาไม่อยากให้เขาลำบากเขาไม่มองบ้างเลยหรอคะ  น้อยใจมากค่ะ คิดด้านลบๆตลอด ถึงขั้นไม่อยากอยู่แล้วด้วย ผิดหวังมากๆกับสิ่งที่เจอตอนนี้