สวัสดีครับ ผมมีความสัมพันธ์หนึ่งจะเรียกว่าแฟนก็ไม่ได้เป็นพี่น้องก็ไม่ใช้ คือผมมีสัญญาญที่ยังคบกันไม่ได้เเต่ผมได้บอกชอบน้องเค้าไปเเล้วน้องเค้าก็บอกชอบเหมือนกัน ตั้งเเต่เราคุยกันมาก็ประมาณปีเกือบสองปีเเล้วครับ ช่วงเเรกที่ยังเป็นพี่น้องกัน เค้าชอบแกล้งเเละส่วนมากก็มาคุยเรื่องเพื่อนครับ ตอนเเรกที่คุยผมหยิ่งกับน้องมาก พอคุยกันเรื่อยๆผมคิดว่าผมชอบน้องเค้า ก็ตัดสินใจบอกไปเเต่ยังคบไม่ได้ครับ เป็นสถานะที่ทรมานมากครับที่ไม่สามารถเรียกได้เต็มปากว่าแฟน เเต่เราบอกรักบอกคิดถึงกัน (ส่วนมากผมจะเป็นคนบอกนานๆที่นางถึงจะบอก) ด้วยความที่นางเป็นน่ารักครับเลยจะมีคนเข้ามาจีบเยอะ ผมบอกเลยว่าหวงมากครับ จะเป็นคนไร่พวกเค้ามาจีบตลอด
เเต่ช่วงนี้เราได้ห่างกันเพราะผมต้องมาเรียนsummer เลยทำให้ไม่ค่อยเจอกัน .ได้เจออีกทีก็ตอนเปิดเรียน ช่วงนี้นางงอลผมบ่อยมากครับ เเล้วชอบพูดให้ผมหึง เเล้วที่สำคัญเลยคือผมไม่สามารถงอลไม่ได้เลย พอผมงอลกลับกลายเปนนางงอลเอง บ้างทีผมก็แอบเหนื่อยเหมือนกันนะครับ ไม่รู้ว่าเข้าใจความรู้สึกผมมั้ย
บ้างทีผมก็แอบมากร้องไห้คนเดียวก็มี คือตอนนั้ผมต้องเลิกเรียนดึกเเล้วตอนนั้นเหมือนจะมีคนมาจีบนางพอผมถามไปนางก็ไม่ค่อยบอกผม ก็เลยงอลกันนิดหน่อยเเต่หายเเล้วครับ
ตอนนี้รู้สึกเหนื่อยมากครับที่ต้องมาอยู่ไกลเเล้วนางไม่ค่อยเหมือนว่าเป็นยังไงเเสดงกิริยาว่าเป็นห่วงเลยผมก็แอบน้อยใจอยู่นะครับ (นางเป็นคนปากแข็งมากครับ) ผมเเค่อยากระบายครับใครคิดเห็นยังไงบอกผมทีครับ
ผมควรทำไงดีครับ ผมรู้สึกว่าผมคิดไปเองคนเดียว
เเต่ช่วงนี้เราได้ห่างกันเพราะผมต้องมาเรียนsummer เลยทำให้ไม่ค่อยเจอกัน .ได้เจออีกทีก็ตอนเปิดเรียน ช่วงนี้นางงอลผมบ่อยมากครับ เเล้วชอบพูดให้ผมหึง เเล้วที่สำคัญเลยคือผมไม่สามารถงอลไม่ได้เลย พอผมงอลกลับกลายเปนนางงอลเอง บ้างทีผมก็แอบเหนื่อยเหมือนกันนะครับ ไม่รู้ว่าเข้าใจความรู้สึกผมมั้ย
บ้างทีผมก็แอบมากร้องไห้คนเดียวก็มี คือตอนนั้ผมต้องเลิกเรียนดึกเเล้วตอนนั้นเหมือนจะมีคนมาจีบนางพอผมถามไปนางก็ไม่ค่อยบอกผม ก็เลยงอลกันนิดหน่อยเเต่หายเเล้วครับ
ตอนนี้รู้สึกเหนื่อยมากครับที่ต้องมาอยู่ไกลเเล้วนางไม่ค่อยเหมือนว่าเป็นยังไงเเสดงกิริยาว่าเป็นห่วงเลยผมก็แอบน้อยใจอยู่นะครับ (นางเป็นคนปากแข็งมากครับ) ผมเเค่อยากระบายครับใครคิดเห็นยังไงบอกผมทีครับ