ไม่มั่นในใจในสารร่างตัวเอง เลยไม่กล้าถามเขาว่ารู้สึกยังไงกับเรากันแน่

เรามีเรื่องกลุ้มใจมากๆ เลย ตลอดระยะเวลาสามเดือนมานี้เครียดหนัก
เรื่องมันมีอยู่ว่า เราทำงานที่บริษัทนี้มาได้สักพักแล้วล่ะ กับคนที่เราพูดถึงนี้
เขาเข้ามาทำงานก่อนเราก็น่าจะหลายปีล่ะนะ ช่วงแรกไม่ได้สนิทเลย
แต่มาสนิทกันตอนไหนก็จำไม่ได้ซะด้วย ไม่เคยคิดอะไรกับเขาเลย
ไม่คิดที่จะคิดด้วยซ้ำ เพราะแอบมองเพื่อนเขาอยู่ แต่เขาดันลาออกไปซะก่อน
ส่วนเขานั้นช่วงสามสี่เดือนมานี้สนิทกันจนเล่นถึงเนื้อถึงตัว
เขาเด็กกว่าเราก็น่าจะหลายปี ชอบมาหยอด มาจับแขน จับเอวเรา เราเป็นคนอ้วน ที่อ้วนมากแหละ
เขาชอบพูดทำนองว่าน้อยใจเวลาเราบอกเขาว่า คิดแค่น้องนะ ไม่ได้คิดอะไรด้วยเลย
(ทั้งๆ ที่คิด แต่กลัวและไม่กล้า) เขาอาจจะพูดเล่น ในความรู้สึกเรา
ชอบพูดหวานๆ ใส่ ยกตัวอย่างเช่น ในช่วงวันเกิด วาเลนไทน์ เขาก็แบบว่า
”ไม่มีไรให้นะ นอกจากหัวใจและความจริงใจ”
”ทำไมต้องมองคนอื่นด้วย ยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคนทำไมไม่มองกันบ้าง”
”ไม่ได้ชอบคนอื่นเลยนะ อีกอย่างไม่เคยพูดแบบนี้กับใครเลย นอกจากเธอคนเดียว”
“นั่งข้างๆ กันก็ได้ หรือจะนั่งในใจดี” 
บางทีก็มายืนจ้องเรา บางวันซื้อข้าวร้านเดียวกันก็จะรีบวิ่งมาเพื่อที่จะได้คิวต่อจากเรา
เบียดบ้าง กระแซะบ้าง ชะโงกหน้ามาใกล้บ้าง เราต้องฝืน ต้องห้ามใจทุกที
มากมายที่สรรหามาพูดกับเรา มากมายที่หาวิธีมาใกล้ แต่บางครั้งก็ทำเป็นไม่สนใจเรา
พอโดนคนอื่นแซวก็ปฏิเสธ แล้วก็พูดจาล้อเราที่เราอ้วน หัวเราะเยาะไปพร้อมๆ คนอื่น
เข้าใจดีว่าสารร่างอย่างเราอ่ะหาคนจริงใจ จริงจังยากมาก
แต่ถ้าไม่ได้คิดอะไร อย่าพูดแบบนั้นอีกได้ไหม
คนไม่สวย คนอ้วนมันก็มีความรู้สึกนะ เราเจ็บเป็นนะ
เลิกแกล้งเราแบบนี้ซะทีเถอะ เราขอร้อง T T