สวัสดีคะ เรามีเรื่องกลุ้มใจมากๆ
เลยอยากให้ทุกคนได้อ่านเรื่องราวของเรา และช่วยคอมเม้นให้เราว่าเราควรทำตัวยังใงดี
ตั้งแต่ตอนแรกเลยคะ เราเกิดมาพ่อกับแม่ก็เลิกกัน เรานี้จะอยู่กับคุณแม่มากกว่า ส่วนพ่ออยู่อีกจังหวัด 1 ตอนเด็กๆจำได้แค่ว่า พ่อก็ส่งตังมาให้ ปีละ ครั้ง 2 ครั้ง ซึ่งมันไม่มาก แต่แม่เราก็เลี้ยงเรามาจนโตได้ พ่อของเรามีแฟนใหม่และก็ลูกคะ เขาก็อยู่กันของเขาอย่างมีความสุข มีโทรคุยกับเราบ้างแต่ไม่บ่อย ที่นี้พอเราเริ่มโตขึ้น เราก็ได้ไปเจอคุณพ่อ หลังจากไม่ได้เจอ 7-8 ปี ต่างคนต่างดีใจมากก เราก็ไปอยู่นั่น อยู่ๆก็รู้สึกชอบที่นั้น เพราะย่ากับปู่ใจดีมาก และอยากให้เราไปอยู่ด้วย (เรามีพี่น้องแท้ๆ3คนนะ) เราก็อยากไปคะ จะได้แบ่งเบาภาระให้แม่ อีกอย่างเราโตแล้ว เราอยากแค่รีบเรียนรีบจบรีบทำงาน อีกอย่างพ่อควรดูแลเราบ้าง พ่อเราก็ดีใจที่ เราไปอยู่กับเขา เขาเชียร์ให้เราอยูาด้วยอะค่ะ พ่อหนู๋ดูแลหนู๋ดีทุกอย่าง ทำเพื่อหนู๋ทุกอย่างเลยคะ พ่อจะเป็นคนไม่ค่อยแสดงความรัก แต่เรารู้ว่สพ่อรักเรา เข้าเรื่องเลยละกัน ตั้งแต่ตอนนั่นนะจุดๆนี้ อยู่มา จะ 3 ปีละค่ะ พ่อเราทำเหมือนในบ้านมีแค่เขากับน้องและก็แฟนพ่อคะ ด้วยความที่เราเป็นวัยรุ่นชอบอยู่ในห้อง มาก ไม่ค่อยชอบออกไปเที่ยวที่ไหน เรียนหนักมากๆ เขาชอบอารมณ์เสียใส่คะ เราพูดอะไร นิดหน่อย ก็ขึ้นเสียงใส่เรา เราผิดทุกอย่างแต่ในขณะที่เป็นแบบนี้ เวลาเราขาดเหลืออะไรพ่อก็จะให้ตลอด แต่เราไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงเป็นแบบนี้ น้องเราที่คนละแม่ จะขี้ฟ้องหน่อยอะค่ะ ฟ้องหนักมาก เรื่องเรา เราก็ไม่ได้สนใจอะไรเลยคะ คือแค่ เราคิดว่าถ้าเราสำเร็จเรื่องงานเรื่องทุกอย่สงเราจะรีบออกจากที่นี้เลยคะ เอาตรงๆที่เรายอมเงียบมาจนถึงทุกวันนี้เพื่ออนาคตตัวเองเลยคะ พอเราโดนตะค้อกใส่ เราก้จะมาร้องไห้คนเดียวในห้อง เป็นแบบนี้ อาทิตยื ละ ครั้ง 2 ครั้งเลย จนเคยนอนบางที อยู่ๆเราก็หัวเราะคนเดียวซึ่งงตัวเองมาก เราแปลกมากๆ จนพีคที่สุดที่เราน้อยใจ ในวัยหยุด เราตื่น ก็เดินออกมาทุกคนตื่นแล้ว ทุกคนเห็นเรา เราก้คุยกันนิดหน่อย เราก้เลย เข้าห้องนอน มาจัดนุ้นนี้อ่านหนังสือ น้องเดินมาบอกว่า ล้างจาน ตากผ้า ด้วยนะ เราถามว่าพวกเขาจะไปไหน เขาไม่ได้บอกเราค่ะ เราก้เลยไม่อะไร จนมาเห้นแม่เลี้ยงเราโพส (ครอบครัวเล้กๆเที่ยวด้วยกัน) เราเลยรู้สึกว่า เราไม่ได้สำคัญแล้วหนะสิ เราไม่ค่อยออกไปไหนก้จิง แต่ถามหรือบอกกันหน่อย ก้ไม่น่าจะเสียหายขนาดนั้น อยากถามว่า มีใครมีเหตุการณ์แบบนี้เหมือนเราไหม เราควรทำตัวอย่างไร อยากกลับไปหาแม่มสกๆ แต่มันอยากมากคะ ไม่สามารถย้ายไปกลับตามใจชอบได้ ช่วยเราที
น้อยใจเรื่องพ่อ
เลยอยากให้ทุกคนได้อ่านเรื่องราวของเรา และช่วยคอมเม้นให้เราว่าเราควรทำตัวยังใงดี
ตั้งแต่ตอนแรกเลยคะ เราเกิดมาพ่อกับแม่ก็เลิกกัน เรานี้จะอยู่กับคุณแม่มากกว่า ส่วนพ่ออยู่อีกจังหวัด 1 ตอนเด็กๆจำได้แค่ว่า พ่อก็ส่งตังมาให้ ปีละ ครั้ง 2 ครั้ง ซึ่งมันไม่มาก แต่แม่เราก็เลี้ยงเรามาจนโตได้ พ่อของเรามีแฟนใหม่และก็ลูกคะ เขาก็อยู่กันของเขาอย่างมีความสุข มีโทรคุยกับเราบ้างแต่ไม่บ่อย ที่นี้พอเราเริ่มโตขึ้น เราก็ได้ไปเจอคุณพ่อ หลังจากไม่ได้เจอ 7-8 ปี ต่างคนต่างดีใจมากก เราก็ไปอยู่นั่น อยู่ๆก็รู้สึกชอบที่นั้น เพราะย่ากับปู่ใจดีมาก และอยากให้เราไปอยู่ด้วย (เรามีพี่น้องแท้ๆ3คนนะ) เราก็อยากไปคะ จะได้แบ่งเบาภาระให้แม่ อีกอย่างเราโตแล้ว เราอยากแค่รีบเรียนรีบจบรีบทำงาน อีกอย่างพ่อควรดูแลเราบ้าง พ่อเราก็ดีใจที่ เราไปอยู่กับเขา เขาเชียร์ให้เราอยูาด้วยอะค่ะ พ่อหนู๋ดูแลหนู๋ดีทุกอย่าง ทำเพื่อหนู๋ทุกอย่างเลยคะ พ่อจะเป็นคนไม่ค่อยแสดงความรัก แต่เรารู้ว่สพ่อรักเรา เข้าเรื่องเลยละกัน ตั้งแต่ตอนนั่นนะจุดๆนี้ อยู่มา จะ 3 ปีละค่ะ พ่อเราทำเหมือนในบ้านมีแค่เขากับน้องและก็แฟนพ่อคะ ด้วยความที่เราเป็นวัยรุ่นชอบอยู่ในห้อง มาก ไม่ค่อยชอบออกไปเที่ยวที่ไหน เรียนหนักมากๆ เขาชอบอารมณ์เสียใส่คะ เราพูดอะไร นิดหน่อย ก็ขึ้นเสียงใส่เรา เราผิดทุกอย่างแต่ในขณะที่เป็นแบบนี้ เวลาเราขาดเหลืออะไรพ่อก็จะให้ตลอด แต่เราไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงเป็นแบบนี้ น้องเราที่คนละแม่ จะขี้ฟ้องหน่อยอะค่ะ ฟ้องหนักมาก เรื่องเรา เราก็ไม่ได้สนใจอะไรเลยคะ คือแค่ เราคิดว่าถ้าเราสำเร็จเรื่องงานเรื่องทุกอย่สงเราจะรีบออกจากที่นี้เลยคะ เอาตรงๆที่เรายอมเงียบมาจนถึงทุกวันนี้เพื่ออนาคตตัวเองเลยคะ พอเราโดนตะค้อกใส่ เราก้จะมาร้องไห้คนเดียวในห้อง เป็นแบบนี้ อาทิตยื ละ ครั้ง 2 ครั้งเลย จนเคยนอนบางที อยู่ๆเราก็หัวเราะคนเดียวซึ่งงตัวเองมาก เราแปลกมากๆ จนพีคที่สุดที่เราน้อยใจ ในวัยหยุด เราตื่น ก็เดินออกมาทุกคนตื่นแล้ว ทุกคนเห็นเรา เราก้คุยกันนิดหน่อย เราก้เลย เข้าห้องนอน มาจัดนุ้นนี้อ่านหนังสือ น้องเดินมาบอกว่า ล้างจาน ตากผ้า ด้วยนะ เราถามว่าพวกเขาจะไปไหน เขาไม่ได้บอกเราค่ะ เราก้เลยไม่อะไร จนมาเห้นแม่เลี้ยงเราโพส (ครอบครัวเล้กๆเที่ยวด้วยกัน) เราเลยรู้สึกว่า เราไม่ได้สำคัญแล้วหนะสิ เราไม่ค่อยออกไปไหนก้จิง แต่ถามหรือบอกกันหน่อย ก้ไม่น่าจะเสียหายขนาดนั้น อยากถามว่า มีใครมีเหตุการณ์แบบนี้เหมือนเราไหม เราควรทำตัวอย่างไร อยากกลับไปหาแม่มสกๆ แต่มันอยากมากคะ ไม่สามารถย้ายไปกลับตามใจชอบได้ ช่วยเราที