ครอบครัวที่ทะเลาะกันแล้วไม่มีคำขอโทษนี่ปกติไหมคะ

คือเราโตมากับการที่พอทะเลาะกับคนในครอบครัวแล้วเดินหนีเข้าห้องตัวเองพอวันต่อมาก็ทำตัวกันปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วไม่มีคำขอโทษสักคำ คือถ้าเราผิดเราก็ไม่รู้ว่าควรขอโทษยังไงดีอ่ะค่ะคือพอเขาผิดเขาไม่เคยขอโทษเลยสักครั้งตั้งแต่เราจำความได้อ่ะค่ะเราเลยไม่รู้ว่าควรขอโทษกับเขายังไงมันอธิบายความรู้สึกไม่ค่อยถูกอ่ะค่ะ คือบางครั้งเขาก็ชอบพูดเรื่องที่มันเป็นเรื่องในอดีตที่เราทำผิดพลาดแต่เราพยายามจะลืมมันอ่ะค่ะคือเราก็เข้าใจนะคะว่าเขาอาจจะพูดเพราะไม่อยากให้เราทำผิดพลาดแบบนั้นอีกแต่พอเราได้ยินเขาพูดแบบนั้นเราก็รู้สึกแย่นะคะมันรู้สึกประมาณว่าทำไมต้องเอาเรื่องนี้มาพูดอีกแล้วว่ะ บางครั้งก็เก็บเอาไปคิดจนร้องไห้หลายรอบมันเครียดอ่ะค่ะแบบว่าเราพยายามแล้วนะคะพยายามสุดๆแล้วอ่ะค่ะคือเหมือนเขาไม่เคยรู้สึกที่จะภูมิใจในตัวเราเลยอ่ะค่ะแค่ความสำเร็จเล็กๆที่เราภูมิใจเขาก็ไม่แม้แต่จะมีคำยินดีเลยสักคำมันก็แบบน้อยใจนะคะ