ไม่มีความฝันไม่มีแรงบันดาลใจที่จะทำอะไรทั้งนั้น

ตอนนี้อยู่ปี3แล้วค่ะ กำลังจะฝึกงานไม่กี่วันนี้ ตั้งแต่ขึ้นมหาลัยเลือกเรียนในคณะที่รู้สึกว่าชอบ แต่ยังไม่ได้คิดถึงอนาคตข้างหน้า เรียนเรื่อยๆ แต่ยิ่งเรียนก็รู้สึกแย่ลง เทียบกับปี1 ตอนปี1ไม่ได้เกรดเยอะมากค่ะ แค่พอไปวัดไปวาได้ แต่พอขึ้นมาปี2เริ่มแย่ลง เพราะตอนนั้นมีแฟนแล้วแฟนพาออกนอกลู่นอกทาง ไม่พากันเรียน แต่ก็ไม่เที่ยวนะคะ แต่คือไม่ได้ออกไปไหนเลย ขลุกกันอยู่แค่ในหอ เล่นแค่เกมดูหนังกินข้าว ทุกอย่างวนลูปอยู่แค่นี้ ตอนนั้นไม่มีเพื่อนสักคนเลยค่ะ เพราะแฟนโดนไทร์ตอนเราจะขึ้นปี3ประกอบด้วยที่เราอยู่กับแค่แฟนคนนั้นคนเดียว จนมาปี3เราบอกเลิกเค้า เพราะรู้สึกว่า ไม่มีอะไรที่ทำให้เราดีขึ้นเลย เค้าเองก็หัวดื้อมาก แต่ถึงอย่างนั้น ตอนปี3เราก็ไม่ได้ดีขึ้น เหมือนกับว่าเราทำเป็นกิจวัตไปแล้ว ทำให้เวลาจะทำอะไรก็ดูน่าเบื่อ และไม่น่าสนใจไปหมด เหมือนตอนนี้เรากำลังเททุกอย่าง ทั้งที่บ้าน เรียน ความรัก  ตอนนี้เรารู้สึกว่าเราอยากทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลังให้หมด อยากนอนแล้วก็ไม่อยากตื่นอีกเลย เมื่อก่อนเราจะชอบคิดว่าเวลาคนฆ่าตัวตายทำไมถึงทำไรไร้เหตุผลแบบนั้น แต่ตอนนี้เข้าใจทุกอย่าง โลกนี้เหมือนไม่มีไรสักอย่างที่สามารถพยุงเอาไว้ เวลาคนมาถามว่า อยากเป็นอะไร อยากทำอะไร เราไม่เคยตอบได้เลยค่ะ ตอนนี้คือไม่อยากทำอะไรแล้ว เล่นเกมยังเบื่อ เอาแต่ถามตัวเองว่า อยู่ไปทำไม อยู่แล้วได้อะไร ร้องไห้ทุกวัน ไม่เคยมีวันไหนที่ไม่ร้องไห้ตั้งแต่ขึ้นปี3 เคยอยากไปหมอ แต่ไม่อยากคุยกับที่บ้าน บางทีก็คิดนะ นี่โรคขก.หรือโรคซึมเศร้า อยากแยกให้ออกเหมือนนกัน แต่ตอนนี้คือแค่อยากรู้ว่า ทำยังไงถึงจะมีแรงฮึดได้อีกครั้ง ทำยังไงถึงจะรู้คุณค่าชีวิตของตัวเองบ้าง