ตามหัวข้อกระทู้นั่นแหละค่ะ เราเป็นคนที่มีบุคลิกนิ่งๆ ชอบอยู่คนเดียว
มาตั้งแต่ยังเด็กแล้วล่ะค่ะ โลกส่วนตัวสูงมาก ไม่ค่อยชอบเข้าสังคม
ไม่ชอบเสียงดัง ไม่ชอบที่ๆมีคนเยอะๆ ฐานะครอบครัวก็ไม่ค่อยจะสู้ดีเท่าไหร่นักค่ะ
สมัยเล็กๆตายายก็กันไม่ให้ไปเล่นอะไรกับใครมาก
วันๆอยู่แต่บ้านทำการบ้าน อ่านหนังสือไปวันๆ สมัยเด็กๆสมัยเรียนประถม
เป็นคนตัวเล็กมากๆ ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง เพื่อนผู้หญิง ก็ชอบชวนหัวเราะกัน
เลยไม่ชอบคบหาหรือคุยกับใคร เพราะคุยด้วยหรือเข้าวงทีไรเป็นต้องล้อ เลยเบื่อๆ
พ่อแม่เราก็รู้ถึงจุดด้อยก็เลยกันๆไม่ค่อยได้ไปเล่นกับใคร
แต่เรื่องการเรียนเราก็ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่าใคร
เวลาทำงานกลุ่มเราก็เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงตลอด แต่ไม่ถึงกับเลิศ สอบได้ที่ 5-6
ตลอดจนจบ ป.หก
ปัจจุบันทำงานแล้ว อายุ 24 ปีทำงานบริษัทแห่งหยชนึ่งตั้งแต่จบ ม.6 (อายุงาน5ปี)
งานที่ทำก็ควบคุมสต๊อคระบบเบิกจ่ายสินค้า ก็งานคลังนะละค่ะ
ดูแลแก้ปัญหากับระบบเครือข่ายองค์กร
เงินเดือนก็ค่าแรงพอเลียงพ่อแม่ ได้ (ตาเสีย ยายป่วย ภาระเยอะอยู่)
จะบอกว่าทำได้มั้ยก็ทำได้ พอเรียนรู้ได้ค่ะ แต่ก็ยังไม่ชอบอยู่ดี
เรามีคติอย่างนึง ยามมีงานมาให้ทำก็ทำ
แต่ยามไม่มีงานเข้าเราจะเงียบๆไม่พูดมากกับพนักงานในบริษัท
เพราะถ้าสนิทมากเราโดนเขาเอาไปนินทาไม่ชอบ
ก็เลยดูเงียบๆค่ะ นั่งอยู่โต๊ะคนเดียวตลอด ว่างไม่มีอะไรทำก็ฟังเพลง
หาโหลดเกม หนัง เช้าเข้างาน7โมงก็ไปนั่งทำงาน โดนเรียกไปแก้ก็ไป
บางวันไม่มีงานนั่งเงียบ เลิกงาน20.30นก็กลับบ้าน โรงงานใกล้บ้านเช่า
กลับมาบ้านกินข้าว อาบน้ำเสด ไม่มีอะไรทำ เล่นเกมบ้าง เล่นพันทิพบ้าง
ตั้งกระทู้หาคู่บ้าง(55) แล้วก็นอน
ตื่นเช้าก็วนเวียนกันไปแบบนี้ทุกวันทำงาน เสาร์ อาทิตย์ว่างๆ ไปเรียน บลาๆๆ....
ไม่มีไรทำก็อยู่บ้าน อยู่กับคอมทั้งวัน
จนมีพนักงานบางคนเค้าถามนะ โลกส่วนตัวสูงมาก
ไม่คิดจะคุยอะไรกับใครเลยหรอไง ปิดหูปิดตา ถามจริงว่าอยู่ไปได้ยังไง
กระทู้นี้ขอเวิ่นเว้อ ระบายนิดนึงนะค่ะ 55
รู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยปกติหรือเปล่าที่ไม่ค่อยชอบเข้าสังคม
บางทีก็แอบคิดว่าตัวเองโรคจิตหรือเปล่านะที่ชอบอยู่คนเดียว
ไม่มั่นใจในตัวเองเท่าไหร่ด้วย เพราะอยู่ในสังคมที่ชอบจับผิดมาตลอดเวลา
อยากรู้ว่าเป็นยังไงในความเห็นของทุกคนค่ะ
ไม่ชอบเข้าสังคม โลกส่วนตัวสูง ถือเป็นคนมีความผิดหรือเปล่าคะ
มาตั้งแต่ยังเด็กแล้วล่ะค่ะ โลกส่วนตัวสูงมาก ไม่ค่อยชอบเข้าสังคม
ไม่ชอบเสียงดัง ไม่ชอบที่ๆมีคนเยอะๆ ฐานะครอบครัวก็ไม่ค่อยจะสู้ดีเท่าไหร่นักค่ะ
สมัยเล็กๆตายายก็กันไม่ให้ไปเล่นอะไรกับใครมาก
วันๆอยู่แต่บ้านทำการบ้าน อ่านหนังสือไปวันๆ สมัยเด็กๆสมัยเรียนประถม
เป็นคนตัวเล็กมากๆ ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง เพื่อนผู้หญิง ก็ชอบชวนหัวเราะกัน
เลยไม่ชอบคบหาหรือคุยกับใคร เพราะคุยด้วยหรือเข้าวงทีไรเป็นต้องล้อ เลยเบื่อๆ
พ่อแม่เราก็รู้ถึงจุดด้อยก็เลยกันๆไม่ค่อยได้ไปเล่นกับใคร
แต่เรื่องการเรียนเราก็ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่าใคร
เวลาทำงานกลุ่มเราก็เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงตลอด แต่ไม่ถึงกับเลิศ สอบได้ที่ 5-6
ตลอดจนจบ ป.หก
ปัจจุบันทำงานแล้ว อายุ 24 ปีทำงานบริษัทแห่งหยชนึ่งตั้งแต่จบ ม.6 (อายุงาน5ปี)
งานที่ทำก็ควบคุมสต๊อคระบบเบิกจ่ายสินค้า ก็งานคลังนะละค่ะ
ดูแลแก้ปัญหากับระบบเครือข่ายองค์กร
เงินเดือนก็ค่าแรงพอเลียงพ่อแม่ ได้ (ตาเสีย ยายป่วย ภาระเยอะอยู่)
จะบอกว่าทำได้มั้ยก็ทำได้ พอเรียนรู้ได้ค่ะ แต่ก็ยังไม่ชอบอยู่ดี
เรามีคติอย่างนึง ยามมีงานมาให้ทำก็ทำ
แต่ยามไม่มีงานเข้าเราจะเงียบๆไม่พูดมากกับพนักงานในบริษัท
เพราะถ้าสนิทมากเราโดนเขาเอาไปนินทาไม่ชอบ
ก็เลยดูเงียบๆค่ะ นั่งอยู่โต๊ะคนเดียวตลอด ว่างไม่มีอะไรทำก็ฟังเพลง
หาโหลดเกม หนัง เช้าเข้างาน7โมงก็ไปนั่งทำงาน โดนเรียกไปแก้ก็ไป
บางวันไม่มีงานนั่งเงียบ เลิกงาน20.30นก็กลับบ้าน โรงงานใกล้บ้านเช่า
กลับมาบ้านกินข้าว อาบน้ำเสด ไม่มีอะไรทำ เล่นเกมบ้าง เล่นพันทิพบ้าง
ตั้งกระทู้หาคู่บ้าง(55) แล้วก็นอน
ตื่นเช้าก็วนเวียนกันไปแบบนี้ทุกวันทำงาน เสาร์ อาทิตย์ว่างๆ ไปเรียน บลาๆๆ....
ไม่มีไรทำก็อยู่บ้าน อยู่กับคอมทั้งวัน
จนมีพนักงานบางคนเค้าถามนะ โลกส่วนตัวสูงมาก
ไม่คิดจะคุยอะไรกับใครเลยหรอไง ปิดหูปิดตา ถามจริงว่าอยู่ไปได้ยังไง
กระทู้นี้ขอเวิ่นเว้อ ระบายนิดนึงนะค่ะ 55
รู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยปกติหรือเปล่าที่ไม่ค่อยชอบเข้าสังคม
บางทีก็แอบคิดว่าตัวเองโรคจิตหรือเปล่านะที่ชอบอยู่คนเดียว
ไม่มั่นใจในตัวเองเท่าไหร่ด้วย เพราะอยู่ในสังคมที่ชอบจับผิดมาตลอดเวลา
อยากรู้ว่าเป็นยังไงในความเห็นของทุกคนค่ะ