" น้าแหม่มห้ามผมได้เสมอครับ "
ศิลาบอกพิมสุดาผู้เป็นหน้าแบบนั้น
" ผมคิด .... ก่อนทำเสมอ "
เขารู้ดีทีเดียวว่าตัวเองกำลังทำอะไร
เขาจะสร้างกฎ และ เกณฑ์
ที่เขาเป็นทั้งผู้เล่น และ ผู้คุม
บทสนทนาระหว่างสาวิตต์ และ มินตาเมื่อวันวาน ทำให้เขาเห็นหนทางว่าจะล่ม " ฤทธินาถโกศล " และ ฝากรอยแค้นไว้กับมิ่งขวัญไว้ได้อย่างไร ผู้หญิงคนนั้นจะเป็นสะพานให้เขาข้ามไปพล่าผลาญทำลาย และ ลบล้างความอยุติธรรมแก่ตัวเขาในวัยเด็กรวมทั้งอ้อยให้สิ้นไป ข้อมูล และ แผนการถูกตระเตรียมไว้อย่างพร้อมพรัก มิ่งขวัญ .... ยามเยาว์หล่อนยะโสโอหัง และ ร้อนร้าย เมื่อเติบใหญ่เขี้ยวเล็บและประสบการณ์ ความทะเยอทะยานที่เป็นนิสัย บ่มเพาะให้เจ้าตัวเป็นหญิงสาววัยต้น เฟียส เฉียบ แพง และ ไว้ตัว ซ่อนเร้นความจนกรอบและทิ้งทอดภาระทางบ้านไว้ที่น้องสาวต่างสายเลือด
ศิลารู้ทันทีว่า .... เล่นกับเธอคนนี้ คงไม่ใช่เรื่องเรียบง่าย ความสวย ความเก่ง ระดับการศึกษา และ เชื้อสายตระกูลเก่าแก่ เมื่อประกอบกับ "ฐานะ" ทางเศรษฐกิจที่ด้อยลงไปกว่าที่เคยมาก มิ่งขวัญจึงคิดรอบคอบและไม่ "ง่าย" นัก เธอสวย เก่ง ตระกูลดี ถ้าจะมีใครก็ต้องมีให้ดี มีแบบที่เสริมส่งฐานะของเธอ ไม่ใช่แค่ทรัพย์สินเท่านั้น รวยแต่โง่ ... มิ่งขวัญก็ขอบาย เธอระมัดระวังทุกการกระทำ เพราะก้าวที่พลาดอาจทำให้เสียหมากทั้งกระดาน ซึ่งคนที่เกลียดการพ่ายแพ้อย่างเธอคงไม่ยอม แต่ก็ใช่ว่ากาลเวลาจะสรรค์สร้างและติดตรึงเขี้ยวเล็บให้แก่มิ่งขวัญแต่เพียงฝ่ายเดียวเมื่อไหร่ ประสบการณ์ ความลำบาก และ เจ็บปวด ก็หล่อหลอมความแหลมคมให้กับศิลาเช่นกัน การเอาเถิดเจ้าล่อจึงเริ่มขึ้นตั้งแต่ล้อเครื่องบินจากอังกฤษแตะรันเวย์
รถลีมูซีนคันหรูจอดเข้าเทียบตรงปลายเท้า พนักงานขับรถใส่สูทดำเรียบรอยรอเชิญราวกับมารับหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ แต่มิ่งขวัญไม่ติดบ่วงแร้วง่าย ๆ อย่างนั้นหรอก แต่ไหนแต่ไร จะลูกชายรัฐมนตรี หรือ ทายาทเศรษฐีผู้ดีเก่า ก็ล้วนแล้วแต่เป็นตัวเลือกของเธอทั้งนั้น เธอไม่ได้กลัว ... แต่อย่ามาทำท่าว่าเธอง่ายขนาดนั้น มิ่งขวัญไม่ใช่ผู้ถูกเลือกแต่เป็นผู้เลือก หากนาม "ศิลา" ก็จุดความสนใจให้กับมิ่งขวัญได้ไม่น้อย และ ไม่นานเลยชุดสวยและน้ำหอมราคาแพง ถูกส่งมาถึงบ้าน "น้ำหอม" ที่ผมชอบ มิ่งขวัญอ่านข้อความบนการ์ดใบน้อยดัง ๆ
น้ำหอมของเขา ชุดของเขา รสนิยมของเขา ... เธอไม่ใส่ เพราะ เธอต้องเป็นผู้เลือก ไม่ใช่คนถูกเลือก ผู้ชายแบบนี้ ... ให้ของแบบนี้ ข้อความอย่างนี้ รู้ได้ทันทีว่ามีแต่คนยอมศิโรราบ ใช่ล่ะ เธอปฏิเสธ แต่อีกทางหนึ่ง .... มิ่งขวัญก็ลำพองใจอยู่ลึก ๆ ผู้ชายแบบนี้ เสื้อผ้าสวยงามที่กองอยู่บนเตียง น้ำหอมขวดหรูบ่งรสนิยม มาติดพันเธอทั้งที่ยังไม่เคยพบหน้า น่าภูมิใจ และ เป็นถ้วยรางวัลที่ท้าทายความสามารถไม่น้อยเลย ความอยากรู้ และ ความสนใจจุดประกายขึ้นมา ราวเปลวเทียนลุกสว่างในความมืด .... แต้มต่อของศิลาได้เปรียบอีกคราเวลานี้
เธอไม่ใช้ แต่ฉัน ... จะใช้ศิลากล่าว เขารู้ว่ามิ่งขวัญไม่ใช้หรอก แต่เป็นเขานี่แหละที่ใช้ และ เกมจะเริ่มเล่นในคืนนี้ ในขณะที่แผนดำเนินไปตามใจที่ศิลาวาดหวัง กลับเป็นพิมสุดาที่หวาดหวั่นในใจ ศิลาในวัยหนุ่มฉกรรจ์ เชื่อว่าตัวเองเจนโลกเจนเวที พอที่ต่อกรกับ "สีดา" ผู้หญิงที่เป็นมารร้าย " ถึงธุรกิจของเราจะเป็นสีเทา เป็นสีดำ แต่มันก็อยู่ในที่ในทางของมัน อยู่ในกฎ " ไม่มีทางที่ใครจะเล่นงานได้ ชิ้นไม้อันเล็ก ๆ ล้มลงต่อกันราวโดมิโนด้วยการเคาะเบา ๆ เพียงครั้ง ต้องแบบนี้สิถึงจะสะใจ จะมีอะไรต้องกลัวอีกเล่า .... เหลี่ยมคูและเสน่ห์แห่งความเป็นชายคว้ามิ่งขวัญไว้ได้ครึ่งตัว และ อำนาจแห่งน้ำเงินก็นำพานกต่ออย่างลักษมีเกี่ยวขาสาวิตต์ให้ตกอยู่ในบ่วงพนัน ... ในเวลาไม่ช้าไม่นาน ไม่เห็นจะมีสิ่งใดน่ากลัวแบบน้าแหม่มว่าเลย เขามีอำนาจ มีพลัง มีสมอง ถึงมีวันเพลี่ยงพล้ำแต่การโต้กลับก็ไม่ได้เกินกำลัง อย่างวันนี้ .... ถึงฝ่ายนั้นจะเรียกตำรวจมาที่คลับ แต่เขาก็เหนือว่าที่สามารถตีจุดอ่อนของสีดาได้ถนัดถนี่
หากสิ่งที่คนอาบน้ำร้อนมาก่อนกังวลใจไม่ใช่เรื่องนั้นเรื่องเดียว
ทุกการกระทำที่บอกว่าคิดแล้ว .... คิดแล้วก็จริง
แต่มันก็ลาก "คนอื่น" มาเกี่ยวข้องด้วยไม่น้อย
คน ... นี่ละ ตัวแปรสำคัญ เพราะมันเปลี่ยนได้ตลอดเวลา
คนเป็น้าก็ได้แต่ภาวนา
วันนี้ศิเล่นเกม อย่าให้วันที่เกมจะย้อนมาเล่นศิเดินทางมาถึงก็แล้วกัน
หัวใจศิลา (กึ่งรีวิว) : Play Game .... Game Play