ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องมาเป็นคนตั้งกระทู้เองเลยค่ะ แต่ปัญหาบางอย่างมันก็หนักหนาจนหาทางออกไม่ไหว
อยากมาขอคำปรึกษาจากคนในพันทิปค่ะ อาจจะเล่าไม่ค่อยเก่งแต่จะพยายามให้เข้าใจง่ายที่สุดค่ะ
บ้านเรามีกันอยู่สี่คน พ่อแม่พี่ชายและก็เรา ฐานะทางบ้านปานกลางค่อนไปทางจนค่ะ ความรักความเอาใจใส่ของบ้านเราค่อนข้างชัดเจน คือแม่รักพี่ชาย
ส่วนพ่อรักเราค่ะ พ่อแม่เราแยกทางกันตอนเราเข้ามหาลัย
ตอนนั้นเราออกมาอยู่หอค่ะ แม่เราเช่าบ้านอยู่กับพี่ชาย ส่วนพ่อเราก็ไปอยู่กับญาติ ก็ยังติดต่ออยู่บ้างปกติ
ภาระทั้งหมดตกอยู่กับแม่ค่ะ เพราะพ่อไม่สามารถเลี้ยงดูพวกเราได้
ญาติฝั่งทางแม่เป็นผู้เรียนดูส่งเสียเราทั้งหมดในตอนมหาลัยค่ะ ช่วงมหาลัยเราก็เรียนไปด้วยทำงานไปด้วยจนจบมหาลัย
ส่วนแม่เราค้าขายก็ดูแลแม่กะพี่ชายของเราค่ะ พี่ชายเรา เรียนไม่จบมหาลัยค่ะ ดื้อมาก แม่ส่งเสียแต่ก็ไม่ไปเรียนค่ะ ก็หางานทำนิดหน่อยแต่ยังขอเงินแม่เหมือนเดิม
ก่อนเราเรียนจบ พี่ชายเราดันทำแฟนท้องค่ะ แฟนก็รุ่นๆเดียวกะเรา เค้าก็เอาแฟนและลูกมาอยู่กับแม่ที่บ้าน
ตอนนี้เราเรียนจบแล้ว มีงานทำเงินเดือนไม่ถึง20k เช่าหออยู่ใกล้ที่ทำงาน เงินเดือนใช้จ่ายในตัวเอง ไม่ได้ขอใครเพิ่ม
พี่ชายเรา รับจ้างขับรถส่งแม่ขายของ เพราะแม่เราขับรถไม่เป็นเมื่อก่อนนั่งแท๊กซี่ไปขายของ แล้วก็รับจ้างส่งของอีกนิดหน่อย
แฟนพี่ชายเราทำงานออนไลน์ที่บ้านพร้อมกับเลี้ยงลูกไปด้วย ทั้งสองคนไม่ได้ช่วยค่าใช้จ่ายในบ้านแม่เลย รายได้รวมของพี่ชายกะแฟนประมาน 35 k ค่ะ
แม่รับผิดชอบเองทั้งหมด ข้าวปลาก็แทบจะหาให้พวกเค้ากินเกือบทุกมื้อ ด้วยความรักหลานอะไรๆก็ยอมไปหมด
นอกจากแม่เราจะช่วยเหลือพี่ชายเราแล้ว ญาติฝั่งแม่เราก็ยังรักเอ็นดูหลานทำให้พี่ชายเราก็ได้ผลพลอยได้ไปด้วย
จนทำให้รายได้ของครอบครัวมันแทบจะไม่มีรายจ่ายสักอย่าง จึงพากันใช้จ่ายสุรุ่ยสุ่ร่าย ซื้อของแบรนด์เนม มอเตอร์ไซด์ราคาแพง กินข้าวห้าง
ใช้ชีวิตแบบมีเท่าไรก็ใช้หมด ไม่ได้มีเงินเก็บอะไร
ส่วนชีวิตเรา ถูกแขวนไว้กับคำว่า อะพอทำงานสักพักเดี๋ยวซื้อบ้านให้แม่อยู่นะ เก็บเงินส่วนนั้นนี่นะ ของแบรนเนมอย่าซื้อนะไม่จำเป็น
เราถูกสั่งสอนการใช้ชีวิตต่างๆมาโดยญาติของแม่มาโดยตลอด เราเลยมีแบบแผนชีวิตที่ค่อนข้างแตกต่างกะพี่ชายเรา
ทำให้เราและพี่ชายเราไม่ค่อยจะถูกกัน ก็จะทำให้แม่ทะเลาะกะเราบ่อยเพราะเค้าจะเข้าข้างพี่ชายเรามากกว่าเสมอ
ตอนแรกที่เราเรียนจบเราคิดไว้ว่าวางแผนกู้ซื้อบ้านให้เสร็จแล้วก็จะไม่อะไรแล้ว ส่งเงินให้แม่อย่างเดียว แต่พอคิดหลายๆอย่าง
เราส่งคนเดียวไม่ไหวแน่ๆ ให้แม่ช่วยส่งเราก็ไม่รู้ว่าเค้าจะช่วยเราสักกี่เดือน พี่ชายเรามันไม่ช่วยอยู่แล้วแน่นอน
เราสับสน เราไม่รู้จะสร้างรากฐานชีวิตตัวเองยังไง ตอนนี้เราก็ทำได้แค่เก็บเงินไปเรื่อยๆ ใช้ชีวิตเร่ร่อนอยู่หอข้างนอก
กลับไปบ้านก็ไม่มีความสุข บางครั้งก็ทนไม่ได้กะความเละเทะของทั้งแม่และพี่ชาย ทุกคนอลุ่มอล่วยกะพี่ชายเราทุกอย่าง
พี่ชายเราเคยติดยา ทุกคนก็ยังรัก เรียนไม่จบทุกคนก็ยังรัก เราไม่ได้น้อยใจอะไรนะ แต่เราแค่อยากให้มันดูแลชีวิตตัวเองและครอบครัวของตัวเองให้ได้
ไม่เป็นภาระของแม่ แค่นั้นเราก็พอแล้ว แต่มันก็เป็นไปได้ยาก ให้หันหน้าคุยกันยิ่งยาก ทุกวันนี้บ้านเราใช้ชีวิตต่างคนต่างอยู่มากๆเลยค่ะ
เรารู้สึกเหนื่อยที่ต้องกลายเป็นคนที่แบกทุกอย่างไว้กะตัวเอง ต้องทำให้แม่สบาย ไหนจะพ่ออีก แบกความเละเทะของพี่ชายเราอีก
ใจหนึ่งเราก็อยากหลุดพ้นไปจากตรงนี้ ใจนึงเราก็อยากตอบแทนบุญคุณของญาติเราที่ส่งเสียเลี้ยงดูเรา เค้าขอแค่ให้เราเลี้ยงแม่ให้ดี
จะทำยังไงให้เราปล่อยวางเรื่องพวกนี้ได้ทีคะ ? เราเครียดมากจริงๆ
อีกอย่างตอนนี้เรามีแฟนค่ะ เค้ารู้เรื่องของทางบ้านเราทั้งหมด เค้ารู้ว่าเรื่องทั้งหมดมันไม่ได้เกิดจากตัวเรา มันเกิดจากสภาพแวดล้อมของเราเองทั้งหมด เค้ารับไม่ได้กะเรื่องพวกนี้เค้ามองว่าบ้านเค้าจะต้องรับไม่ได้แน่ๆ ถ้าเราต้องพาเค้ามาลำบาก มาอดทนกะสภาพแวดล้อมของครอบครัวแบบนี้ เราควรเลิกดีมั้ยคะ หรือเราควรจะสู้ยังไงเพื่อพิสูจน์กะเค้าดีคะ ?
ปัญหาที่บ้านขนาดนี้ เราต้องใช้ชีวิตต่อไปยังไง เครียดมากจริงๆ
อยากมาขอคำปรึกษาจากคนในพันทิปค่ะ อาจจะเล่าไม่ค่อยเก่งแต่จะพยายามให้เข้าใจง่ายที่สุดค่ะ
บ้านเรามีกันอยู่สี่คน พ่อแม่พี่ชายและก็เรา ฐานะทางบ้านปานกลางค่อนไปทางจนค่ะ ความรักความเอาใจใส่ของบ้านเราค่อนข้างชัดเจน คือแม่รักพี่ชาย
ส่วนพ่อรักเราค่ะ พ่อแม่เราแยกทางกันตอนเราเข้ามหาลัย
ตอนนั้นเราออกมาอยู่หอค่ะ แม่เราเช่าบ้านอยู่กับพี่ชาย ส่วนพ่อเราก็ไปอยู่กับญาติ ก็ยังติดต่ออยู่บ้างปกติ
ภาระทั้งหมดตกอยู่กับแม่ค่ะ เพราะพ่อไม่สามารถเลี้ยงดูพวกเราได้
ญาติฝั่งทางแม่เป็นผู้เรียนดูส่งเสียเราทั้งหมดในตอนมหาลัยค่ะ ช่วงมหาลัยเราก็เรียนไปด้วยทำงานไปด้วยจนจบมหาลัย
ส่วนแม่เราค้าขายก็ดูแลแม่กะพี่ชายของเราค่ะ พี่ชายเรา เรียนไม่จบมหาลัยค่ะ ดื้อมาก แม่ส่งเสียแต่ก็ไม่ไปเรียนค่ะ ก็หางานทำนิดหน่อยแต่ยังขอเงินแม่เหมือนเดิม
ก่อนเราเรียนจบ พี่ชายเราดันทำแฟนท้องค่ะ แฟนก็รุ่นๆเดียวกะเรา เค้าก็เอาแฟนและลูกมาอยู่กับแม่ที่บ้าน
ตอนนี้เราเรียนจบแล้ว มีงานทำเงินเดือนไม่ถึง20k เช่าหออยู่ใกล้ที่ทำงาน เงินเดือนใช้จ่ายในตัวเอง ไม่ได้ขอใครเพิ่ม
พี่ชายเรา รับจ้างขับรถส่งแม่ขายของ เพราะแม่เราขับรถไม่เป็นเมื่อก่อนนั่งแท๊กซี่ไปขายของ แล้วก็รับจ้างส่งของอีกนิดหน่อย
แฟนพี่ชายเราทำงานออนไลน์ที่บ้านพร้อมกับเลี้ยงลูกไปด้วย ทั้งสองคนไม่ได้ช่วยค่าใช้จ่ายในบ้านแม่เลย รายได้รวมของพี่ชายกะแฟนประมาน 35 k ค่ะ
แม่รับผิดชอบเองทั้งหมด ข้าวปลาก็แทบจะหาให้พวกเค้ากินเกือบทุกมื้อ ด้วยความรักหลานอะไรๆก็ยอมไปหมด
นอกจากแม่เราจะช่วยเหลือพี่ชายเราแล้ว ญาติฝั่งแม่เราก็ยังรักเอ็นดูหลานทำให้พี่ชายเราก็ได้ผลพลอยได้ไปด้วย
จนทำให้รายได้ของครอบครัวมันแทบจะไม่มีรายจ่ายสักอย่าง จึงพากันใช้จ่ายสุรุ่ยสุ่ร่าย ซื้อของแบรนด์เนม มอเตอร์ไซด์ราคาแพง กินข้าวห้าง
ใช้ชีวิตแบบมีเท่าไรก็ใช้หมด ไม่ได้มีเงินเก็บอะไร
ส่วนชีวิตเรา ถูกแขวนไว้กับคำว่า อะพอทำงานสักพักเดี๋ยวซื้อบ้านให้แม่อยู่นะ เก็บเงินส่วนนั้นนี่นะ ของแบรนเนมอย่าซื้อนะไม่จำเป็น
เราถูกสั่งสอนการใช้ชีวิตต่างๆมาโดยญาติของแม่มาโดยตลอด เราเลยมีแบบแผนชีวิตที่ค่อนข้างแตกต่างกะพี่ชายเรา
ทำให้เราและพี่ชายเราไม่ค่อยจะถูกกัน ก็จะทำให้แม่ทะเลาะกะเราบ่อยเพราะเค้าจะเข้าข้างพี่ชายเรามากกว่าเสมอ
ตอนแรกที่เราเรียนจบเราคิดไว้ว่าวางแผนกู้ซื้อบ้านให้เสร็จแล้วก็จะไม่อะไรแล้ว ส่งเงินให้แม่อย่างเดียว แต่พอคิดหลายๆอย่าง
เราส่งคนเดียวไม่ไหวแน่ๆ ให้แม่ช่วยส่งเราก็ไม่รู้ว่าเค้าจะช่วยเราสักกี่เดือน พี่ชายเรามันไม่ช่วยอยู่แล้วแน่นอน
เราสับสน เราไม่รู้จะสร้างรากฐานชีวิตตัวเองยังไง ตอนนี้เราก็ทำได้แค่เก็บเงินไปเรื่อยๆ ใช้ชีวิตเร่ร่อนอยู่หอข้างนอก
กลับไปบ้านก็ไม่มีความสุข บางครั้งก็ทนไม่ได้กะความเละเทะของทั้งแม่และพี่ชาย ทุกคนอลุ่มอล่วยกะพี่ชายเราทุกอย่าง
พี่ชายเราเคยติดยา ทุกคนก็ยังรัก เรียนไม่จบทุกคนก็ยังรัก เราไม่ได้น้อยใจอะไรนะ แต่เราแค่อยากให้มันดูแลชีวิตตัวเองและครอบครัวของตัวเองให้ได้
ไม่เป็นภาระของแม่ แค่นั้นเราก็พอแล้ว แต่มันก็เป็นไปได้ยาก ให้หันหน้าคุยกันยิ่งยาก ทุกวันนี้บ้านเราใช้ชีวิตต่างคนต่างอยู่มากๆเลยค่ะ
เรารู้สึกเหนื่อยที่ต้องกลายเป็นคนที่แบกทุกอย่างไว้กะตัวเอง ต้องทำให้แม่สบาย ไหนจะพ่ออีก แบกความเละเทะของพี่ชายเราอีก
ใจหนึ่งเราก็อยากหลุดพ้นไปจากตรงนี้ ใจนึงเราก็อยากตอบแทนบุญคุณของญาติเราที่ส่งเสียเลี้ยงดูเรา เค้าขอแค่ให้เราเลี้ยงแม่ให้ดี
จะทำยังไงให้เราปล่อยวางเรื่องพวกนี้ได้ทีคะ ? เราเครียดมากจริงๆ
อีกอย่างตอนนี้เรามีแฟนค่ะ เค้ารู้เรื่องของทางบ้านเราทั้งหมด เค้ารู้ว่าเรื่องทั้งหมดมันไม่ได้เกิดจากตัวเรา มันเกิดจากสภาพแวดล้อมของเราเองทั้งหมด เค้ารับไม่ได้กะเรื่องพวกนี้เค้ามองว่าบ้านเค้าจะต้องรับไม่ได้แน่ๆ ถ้าเราต้องพาเค้ามาลำบาก มาอดทนกะสภาพแวดล้อมของครอบครัวแบบนี้ เราควรเลิกดีมั้ยคะ หรือเราควรจะสู้ยังไงเพื่อพิสูจน์กะเค้าดีคะ ?