สวัสดีค่ะ เรารู้สึกว่าเราเป็น โรคกลัวสังคม , วิตกกังวล , people pleaser ตอนนี้อายุ18 ปี แต่กลับมานั่งคิดวิเคราะห์อาการตัวเองที่ผ่านมาค่ะ อยากทราบว่าคนที่เป็นเขามีแนวคิดยังไง ยังอยากใช้ชีวิตต่อในสังคมได้ค่ะ
ช่วงเด็กๆ ประถม เราจะเป็นคนยอมเพื่อน เพราะอยากมีเพื่อน อันนี้รู้สึกว่ามีแนวโน้มมมากๆที่จะเป็น people pleaser คนที่พยายามทำให้คนอื่นมีความสุข แต่ตัวเองฝืนใจในการทำ
จนติดเป็นนิสัย มาช่วงมัธยมต้น ก็ยังเป็นอยู่ จะมีช่วงนึง พ่อโทรมาหา เขาชอบถามว่าคนที่บ้านไปไหน เราเป็นเด็ก ก็ตอบไปว่าไม่รู้ ซึ่งไอคำว่าไม่รู้ของพ่อ เราก็ไม่รู้จะตอบว่าอะไรต่อ เหมือนโทรมาเค้นหาคำตอบ พอบอกไม่ได้ ก็มาพูดวิชาการอะไรไม่รู้ใส่เรา (พ่อเป็นครูฝึก) เราเลยไม่ได้รับสายพ่อกับแม่ไปน่าจะเกือบ2ปีเลยค่ะ ยอมรับว่าม1-3 เป็นช่วงที่ติดเพื่อน มีปัญหาไม่ยอมบอกเท่าไหร่ มีงานที่ต้องยืนกลางห้อง พูดคนเดียว รู้สึกเสียงตัวเองสั่นนิดๆ พอนั่งลง รู้สึกได้ว่ามือสั่น แต่พยายามเก็บไว้ ตรงนี้แหละะที่กลับมาย้อนคิดในวัย18ปี ว่าตัวเราเป็น social anxiety สื่อสารกับเพื่อน พูดคุยได้ปกติ จนช่วงมอ3 จะจบแล้ว มีความคิดที่จะอยากตาย แต่ก็ผ่านมาได้
จบออกมาสอบเทียบ อยู่บ้านประมาณ 3ปี ช่วง1-2ปีแรก จมกับความคิดว่าไม่อยากอยู่ พอปีที่2-3เลี้ยงหมา หัดขับรถ ลุงเอามาให้ รู้สึกอยากอยู่ต่ออีกหน่อย ผ่านไปไม่นานสอบผ่าน ก็สอบเข้ามหาลัย พอเข้าไปจริงๆ สิ่งที่ต้องเจอ คืองานกลุ่ม คน สภาพแวดล้อม ตอนนั้นคิดว่ารับได้ แต่จริงๆไม่เลย สุดท้ายก็ซิ่ว เพราะเป็นคณะสาขาที่ไม่ชอบด้วย ไม่รู้จะเรียนไปทำไม
ช่วงที่อยู่บ้าน ทะเลาะกับพ่อบ่อย เขาตะคอกใส่เราว่าไม่มีสังคม ไม่เอาใครเลย อยู่คนเดียวแล้วก็เอาแต่หมา คือเราย้ายมาอยู่บ้านพ่อที่ตจวงได้ประมาณ1ปี ไม่ได้รู้จักใครเป็นพิเศษ แล้วใช้ชีวิต เราสามารถไปร้านค้าหน้าปากซอย ไปตลาดในหมู่บ้านได้ แต่แค่ไม่รู้ว่าการที่ไม่ได้สุงสิงกับใคร มันผิดขนาดนั้นเลยหรอ เราไม่ได้สนิทกับคนเหล่านั้นด้วยซ้ำ
เรื่องนี้ทำให้เรากังวล เราไม่อยากซิ่ว เราอยากออกไปใช้ชีวิต
ปีนี้เราสอบติด มอสีเขียว รัฐบาล ที่นึง สภาพแวดล้อมในต่างจังหวัดเลย แต่ก็จะมีเรื่องพรีเซ้นต์ งานกลุ่ม แค่นั้น พบเจอผู้คน เราคิดว่าเรายังพอรับมือไหว
แต่อีกใจก็รู้สึกว่า เรียนรามดีมั้ย เพราะลดค่าใช้จ่าย แต่สภาพแวดล้อมเราไม่ค่อยชอบ เพราะอยู่ในกทม ดีที่ไม่มีงานกลุ่ม แต่ต้องเข้าเรียนเหมือนกัน
เรารู้สึกว่าตัวเองชอบหลีกเลี่ยงปัญหา อะไรที่มันจะเป็นการทะเลาะเราจะเฟดตัวออกมา ใจเราอยากเลือกมอรัฐบาลนะ แต่เรากังวลมากๆค่ะ
มีแค่พลนจะไปหาหมอ แต่ไม่กล้าบอกที่บ้าน
เขาชอบบ่นว่าจะไม่เข้าสังคมเลยหรอ เราไม่รู้จะตอบยังไง
ชวนไปไหน เราไปตลอดช่วงก่อนสอบ เข้ามหาลัย จะมีแค่ช่วงสอบเสร็จที่เราดิ่งดาวน์เพราะคะแนน แค่นั้นก็เพียงพอให้พ่อด่าแล้ว
เราควรจะต้องคิดแบบไหนหรอคะ เราอยากใช้ชีวิตได้เหมือนมนุษย์คนอื่นจัง
Social anxiety ในมหาลัย
ช่วงเด็กๆ ประถม เราจะเป็นคนยอมเพื่อน เพราะอยากมีเพื่อน อันนี้รู้สึกว่ามีแนวโน้มมมากๆที่จะเป็น people pleaser คนที่พยายามทำให้คนอื่นมีความสุข แต่ตัวเองฝืนใจในการทำ
จนติดเป็นนิสัย มาช่วงมัธยมต้น ก็ยังเป็นอยู่ จะมีช่วงนึง พ่อโทรมาหา เขาชอบถามว่าคนที่บ้านไปไหน เราเป็นเด็ก ก็ตอบไปว่าไม่รู้ ซึ่งไอคำว่าไม่รู้ของพ่อ เราก็ไม่รู้จะตอบว่าอะไรต่อ เหมือนโทรมาเค้นหาคำตอบ พอบอกไม่ได้ ก็มาพูดวิชาการอะไรไม่รู้ใส่เรา (พ่อเป็นครูฝึก) เราเลยไม่ได้รับสายพ่อกับแม่ไปน่าจะเกือบ2ปีเลยค่ะ ยอมรับว่าม1-3 เป็นช่วงที่ติดเพื่อน มีปัญหาไม่ยอมบอกเท่าไหร่ มีงานที่ต้องยืนกลางห้อง พูดคนเดียว รู้สึกเสียงตัวเองสั่นนิดๆ พอนั่งลง รู้สึกได้ว่ามือสั่น แต่พยายามเก็บไว้ ตรงนี้แหละะที่กลับมาย้อนคิดในวัย18ปี ว่าตัวเราเป็น social anxiety สื่อสารกับเพื่อน พูดคุยได้ปกติ จนช่วงมอ3 จะจบแล้ว มีความคิดที่จะอยากตาย แต่ก็ผ่านมาได้
จบออกมาสอบเทียบ อยู่บ้านประมาณ 3ปี ช่วง1-2ปีแรก จมกับความคิดว่าไม่อยากอยู่ พอปีที่2-3เลี้ยงหมา หัดขับรถ ลุงเอามาให้ รู้สึกอยากอยู่ต่ออีกหน่อย ผ่านไปไม่นานสอบผ่าน ก็สอบเข้ามหาลัย พอเข้าไปจริงๆ สิ่งที่ต้องเจอ คืองานกลุ่ม คน สภาพแวดล้อม ตอนนั้นคิดว่ารับได้ แต่จริงๆไม่เลย สุดท้ายก็ซิ่ว เพราะเป็นคณะสาขาที่ไม่ชอบด้วย ไม่รู้จะเรียนไปทำไม
ช่วงที่อยู่บ้าน ทะเลาะกับพ่อบ่อย เขาตะคอกใส่เราว่าไม่มีสังคม ไม่เอาใครเลย อยู่คนเดียวแล้วก็เอาแต่หมา คือเราย้ายมาอยู่บ้านพ่อที่ตจวงได้ประมาณ1ปี ไม่ได้รู้จักใครเป็นพิเศษ แล้วใช้ชีวิต เราสามารถไปร้านค้าหน้าปากซอย ไปตลาดในหมู่บ้านได้ แต่แค่ไม่รู้ว่าการที่ไม่ได้สุงสิงกับใคร มันผิดขนาดนั้นเลยหรอ เราไม่ได้สนิทกับคนเหล่านั้นด้วยซ้ำ
เรื่องนี้ทำให้เรากังวล เราไม่อยากซิ่ว เราอยากออกไปใช้ชีวิต
ปีนี้เราสอบติด มอสีเขียว รัฐบาล ที่นึง สภาพแวดล้อมในต่างจังหวัดเลย แต่ก็จะมีเรื่องพรีเซ้นต์ งานกลุ่ม แค่นั้น พบเจอผู้คน เราคิดว่าเรายังพอรับมือไหว
แต่อีกใจก็รู้สึกว่า เรียนรามดีมั้ย เพราะลดค่าใช้จ่าย แต่สภาพแวดล้อมเราไม่ค่อยชอบ เพราะอยู่ในกทม ดีที่ไม่มีงานกลุ่ม แต่ต้องเข้าเรียนเหมือนกัน
เรารู้สึกว่าตัวเองชอบหลีกเลี่ยงปัญหา อะไรที่มันจะเป็นการทะเลาะเราจะเฟดตัวออกมา ใจเราอยากเลือกมอรัฐบาลนะ แต่เรากังวลมากๆค่ะ
มีแค่พลนจะไปหาหมอ แต่ไม่กล้าบอกที่บ้าน
เขาชอบบ่นว่าจะไม่เข้าสังคมเลยหรอ เราไม่รู้จะตอบยังไง
ชวนไปไหน เราไปตลอดช่วงก่อนสอบ เข้ามหาลัย จะมีแค่ช่วงสอบเสร็จที่เราดิ่งดาวน์เพราะคะแนน แค่นั้นก็เพียงพอให้พ่อด่าแล้ว
เราควรจะต้องคิดแบบไหนหรอคะ เราอยากใช้ชีวิตได้เหมือนมนุษย์คนอื่นจัง