สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องอยากระบาย
เรามีแม่ที่เหมือนจิตๆ ประสาทๆหน่อยอะค่ะ เท่าที่ทำจำความได้ตั้งแต่เล็ก เราถูกเลี้ยงดูแบบไม่ค่อยพาไปไหน เล่นคนเดียว ไม่ค่อยได้เจอเพื่อน
เห็นพี่โดนตี ต่อหน้าตาตา ตัวเราเองก็โดน บางทีก็ตีแบบไม่สมเหตุสมผล สมัยเด็กๆเราร้องไห้ตามพ่อจะไปข้างนอก เราอยากไปข้างนอก เรามีความสุขที่ได้ไป แต่แม่ไม่ให้ไป แม่หยิบไม้แขวนเสื้อตีๆๆไม่ยั้ง ตอนนั้นคือเจ็บมาก เห็นพี่โดนจับถุงเท้ายัดปาก แต่พ่อเราใจดีนะคะ ต่างกับแม่มากพ่อจะมีเหตุผล แต่พ่อจะเป็นคนไม่เด็ดขาด ตามใจแม่รักแม่มาก
พื้นหลังครอบครัวแม่เราเป็นชาวสวนค่ะ ยายมีลูกหลายคน แม่เป็นพี่สาวคนโตคนสมัยก่อนจะให้พี่สาวคนโตเลี้ยงน้อง ดูแลน้อง ทำงานปีนต้นตาลแต่เด็ก ตาผูกคอตายตั้งแต่แม่อายุ10กว่า แม่ชอบเล่าเรื่องสมัยเด็กให้ฝังซ้ำๆซากๆ เหมือนฝังใจ บอกว่าลำบากมาก เรียนได้ไม่กี่ปีต้องออกมาเลี้ยงน้อง คนรอบตัวแม่เคยเล่าใฟ้ฟังว่าแม่โดนยายตีบ่อย ตีจนเป็นประสาท เรื่องตอนคลอดเราแกก็พูดบ่อย อยู่ๆก็พูดขึ้นมาอะค่ะ บอกว่าแต่ก่อนนะจะคลอดต้องพายเรือออกไป เกือบสำลักน้ำคล่ำตายแล้ว มาถึงร.พ.คลอดเลย คนข้างเตียงยังบอกยัยคนนี้มาถึงคลอดเลยดีจัง เล่าแบบนี้ซ้ำๆ พล็อตแบบนี้เลยค่ะ เล่าจนเราจำได้ ก็ได้เงียบๆ ไม่รู้จะตอบยังไง เล่าใฟ้ฟังทำไมไม่รู้เหมือนกัน คนฟังบ่อยๆมันก็รู้สึกเครียดอะค่ะ จนตอนนี้เราโตจนละ30แล้ว แต่แม่ก็ยังมองเราเป็นเด็ก บอกว่าเรายังอยู่ในกุมมือแม่ ยังอยู่ใต้บังคับบัญชาของแม่ เราไม่ค่อยมีอิสระ ไปข้างนอกก็จะคอยถามคอยตาม เรามีแฟน และแม่เป็นคนขี้ระแวงมาก แฟนจะแวะมาหาเราอาทิตย์ละครั้งค่ะ ไปๆมาๆ และล่าสุดแม่รู้ว่ามีอะไรกัน ก็เป็นเรื่องราว อ่านได้จากกระทู้ที่เราตั้งนะคะ ขี้เกียจเล่าซ้ำ จนตอนนี้เค้าก็ยังระแวง เหมือนคนพูดไม่ฟัง พูดไม่รู้เรื่อง ถามซ้ำๆก็ตอบไปตามตรง แล้วสักพักก็มาถามอีก เหมือนเค้าไม่เข้าใจ เราปวดหัวมากเลยค่ะ จนเราไม่ค่อยไหวละค่ะ
เรามีปห.กับแม่มานานแล้ว จนเราแยกมาอยู่บ้านอีกหลังหนึ่งที่พ่อแม่ซื้อทิ้งไว้ เวลาทะเลาะกันมีปัญหากัน เค้าจะไม่ค่อยมีเหตุผล อย่างเช่นเรารับลูกแมวมาเลี้ยง เค้าจะพูดว่านี่บ้านแม่นะ รถแม่นะ เรามีรถที่ที่บ้านออกให้ เราเป็นคนมีโอกาสนะ แต่รู้สึกว่าโอกาสที่เราได้รับเค้าไม่ได้เต็มใจให้ นึกถึงคนที่เค้าไม่มีโอกาสแล้วต้องดิ้นรนหาเองเลยค่ะ สู้เราไปเป็นแบบนั้นดีกว่า น่าจะมีความสุขกว่านะคะ แม่เราชอบให้คนเคารพ พูดอยู่เสมอแม่นี่แหละพระในบ้าน การแสดงออกแบบคนมีหัวโขนแบบนั้นอะค่ะ และจะชอบให้ไหว้ให้กราบเท้า ปกติแล้วเราต้องทำเองเปล่าคะไม่ต้องมีใครมาสั่ง พอโดนสั่งปุ๊ปเรารู้สึกต่อต้าน เราแค่เครียดๆ อยากมาระบายแค่นี้แหละค่ะ ขอบคุณพื้นที่พันทิป
ตอนนี้ก็หาทางหนีทีไล่อยู่ค่ะ บ้านที่เราอยู่ทำเป็นร้านค้าแต่เค้าไม่อยากให้เราขาย เราตงต้องปิด ออกไปเช่าห้องอยู่และกลับไปทำงานออฟฟิศ กินเงินเดือนดิ้นรนเอาเองคงแบบนี้มั้งคะ ที่แม่ต้องการ
แม่วัยทอง และเหมือนเป็นโรคประสาท
เรามีแม่ที่เหมือนจิตๆ ประสาทๆหน่อยอะค่ะ เท่าที่ทำจำความได้ตั้งแต่เล็ก เราถูกเลี้ยงดูแบบไม่ค่อยพาไปไหน เล่นคนเดียว ไม่ค่อยได้เจอเพื่อน
เห็นพี่โดนตี ต่อหน้าตาตา ตัวเราเองก็โดน บางทีก็ตีแบบไม่สมเหตุสมผล สมัยเด็กๆเราร้องไห้ตามพ่อจะไปข้างนอก เราอยากไปข้างนอก เรามีความสุขที่ได้ไป แต่แม่ไม่ให้ไป แม่หยิบไม้แขวนเสื้อตีๆๆไม่ยั้ง ตอนนั้นคือเจ็บมาก เห็นพี่โดนจับถุงเท้ายัดปาก แต่พ่อเราใจดีนะคะ ต่างกับแม่มากพ่อจะมีเหตุผล แต่พ่อจะเป็นคนไม่เด็ดขาด ตามใจแม่รักแม่มาก
พื้นหลังครอบครัวแม่เราเป็นชาวสวนค่ะ ยายมีลูกหลายคน แม่เป็นพี่สาวคนโตคนสมัยก่อนจะให้พี่สาวคนโตเลี้ยงน้อง ดูแลน้อง ทำงานปีนต้นตาลแต่เด็ก ตาผูกคอตายตั้งแต่แม่อายุ10กว่า แม่ชอบเล่าเรื่องสมัยเด็กให้ฝังซ้ำๆซากๆ เหมือนฝังใจ บอกว่าลำบากมาก เรียนได้ไม่กี่ปีต้องออกมาเลี้ยงน้อง คนรอบตัวแม่เคยเล่าใฟ้ฟังว่าแม่โดนยายตีบ่อย ตีจนเป็นประสาท เรื่องตอนคลอดเราแกก็พูดบ่อย อยู่ๆก็พูดขึ้นมาอะค่ะ บอกว่าแต่ก่อนนะจะคลอดต้องพายเรือออกไป เกือบสำลักน้ำคล่ำตายแล้ว มาถึงร.พ.คลอดเลย คนข้างเตียงยังบอกยัยคนนี้มาถึงคลอดเลยดีจัง เล่าแบบนี้ซ้ำๆ พล็อตแบบนี้เลยค่ะ เล่าจนเราจำได้ ก็ได้เงียบๆ ไม่รู้จะตอบยังไง เล่าใฟ้ฟังทำไมไม่รู้เหมือนกัน คนฟังบ่อยๆมันก็รู้สึกเครียดอะค่ะ จนตอนนี้เราโตจนละ30แล้ว แต่แม่ก็ยังมองเราเป็นเด็ก บอกว่าเรายังอยู่ในกุมมือแม่ ยังอยู่ใต้บังคับบัญชาของแม่ เราไม่ค่อยมีอิสระ ไปข้างนอกก็จะคอยถามคอยตาม เรามีแฟน และแม่เป็นคนขี้ระแวงมาก แฟนจะแวะมาหาเราอาทิตย์ละครั้งค่ะ ไปๆมาๆ และล่าสุดแม่รู้ว่ามีอะไรกัน ก็เป็นเรื่องราว อ่านได้จากกระทู้ที่เราตั้งนะคะ ขี้เกียจเล่าซ้ำ จนตอนนี้เค้าก็ยังระแวง เหมือนคนพูดไม่ฟัง พูดไม่รู้เรื่อง ถามซ้ำๆก็ตอบไปตามตรง แล้วสักพักก็มาถามอีก เหมือนเค้าไม่เข้าใจ เราปวดหัวมากเลยค่ะ จนเราไม่ค่อยไหวละค่ะ
เรามีปห.กับแม่มานานแล้ว จนเราแยกมาอยู่บ้านอีกหลังหนึ่งที่พ่อแม่ซื้อทิ้งไว้ เวลาทะเลาะกันมีปัญหากัน เค้าจะไม่ค่อยมีเหตุผล อย่างเช่นเรารับลูกแมวมาเลี้ยง เค้าจะพูดว่านี่บ้านแม่นะ รถแม่นะ เรามีรถที่ที่บ้านออกให้ เราเป็นคนมีโอกาสนะ แต่รู้สึกว่าโอกาสที่เราได้รับเค้าไม่ได้เต็มใจให้ นึกถึงคนที่เค้าไม่มีโอกาสแล้วต้องดิ้นรนหาเองเลยค่ะ สู้เราไปเป็นแบบนั้นดีกว่า น่าจะมีความสุขกว่านะคะ แม่เราชอบให้คนเคารพ พูดอยู่เสมอแม่นี่แหละพระในบ้าน การแสดงออกแบบคนมีหัวโขนแบบนั้นอะค่ะ และจะชอบให้ไหว้ให้กราบเท้า ปกติแล้วเราต้องทำเองเปล่าคะไม่ต้องมีใครมาสั่ง พอโดนสั่งปุ๊ปเรารู้สึกต่อต้าน เราแค่เครียดๆ อยากมาระบายแค่นี้แหละค่ะ ขอบคุณพื้นที่พันทิป
ตอนนี้ก็หาทางหนีทีไล่อยู่ค่ะ บ้านที่เราอยู่ทำเป็นร้านค้าแต่เค้าไม่อยากให้เราขาย เราตงต้องปิด ออกไปเช่าห้องอยู่และกลับไปทำงานออฟฟิศ กินเงินเดือนดิ้นรนเอาเองคงแบบนี้มั้งคะ ที่แม่ต้องการ