เราเกลียดหลานตัวเอง

เรามีหลานผู้ชายอยู่คนนึงอายุ6ขวบหลานอยู่กับพ่อแม่เรา (ตายาย)เมื่อก่อนเราไม่เคยมีความรู้สึกเกลียดหลานเราเลย รักหลานด้วยซ้ำ เรามาเริ่มมีความรู้สึกเกลียดหลานตอนเรามีลูก เนื่องจากว่า เราท้องแล้วคลอดลูก หลังคลอดมาอยู่บ้านพ่อแม่ เพื่อให้แม่ช่วยเลี้ยงลูกในเวลาที่เราต้องการพักฟื้นร่างกาย เนื่องจากเราคลอดแบบผ่า เราอยู่บ้านสามีไม่ได้เพราะไม่มีไครคอยช่วยเหลือเราตอนพักฟื้นร่างกาย ระหว่างที่เราได้อยู่บ้านพ่อแม่ ทำให้เราได้เห็นนิสัยของหลานเรามาขึ้น เรารู้สึกว่าหลานเรามีนิสัยก้าวร้าวกับตายาย พูดจากับตายายไม่เพราะเลย พูดจาแก่แดด ตายาย อบรม ก็เถียง พอถูกทำโทษ ก็ทำกลับ ถ้ายายตี ก็ตียาย ถีบยาย เคยจะเอาก้อนหินเขวี้ยงยายด้วย พูดบอกอะไรไม่เคยฟัง ต่อต้านทุกอย่าง เราเคยบอกสอนเขา พูดจาด้วยดีๆ บอกว่าไม่ควรทำแบบนี้ เขากลับมองค้อนเราไม่พอใจเรา เวลาที่ ยายช่วยเลี้ยงลูกให้เรา หลานเราจะไม่พอใจ เขาเคยพูดว่า จะตีหัวน้อง เพราะยายช่วยเราเลี้ยงลูก เรารู้สึกไม่ชอบหลานเราเลย เราต้องจัดการความรู้สึกนี้ยังไงดี เราพยายามปล่อยผ่านแล้ว แต่เราเจอเขาทุกวัน ทั้งวัน เราต้องทำตัวยังไงดี 😔
สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 3
เขาก็เหมือนกระจก การที่เด็กคนหนึ่งจะก้าวร้าว เด็กก็ต้องซึมซับมาจากครอบครัว การอบรมการหยาบคายเด็กจะเป็นขึ้นมาเองเหรอคะ เขาก็ต้องมีตัวอย่าง การตีก็ยายตีเขา เขาก็ตีคืนมันแปลกยังไง ถ้าห้ามเด็กว่าทำไม่ได้แล้วทำไมยายทำได้ อยากให้เขาเลิกมีพฤติกรรมก้าวร้าว การพูดจาเสียงดัง ๆ การด่าทอ ก็ต้องเริ่มจากผู้ใหญ่ก่อนค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่