กระทู้นี้ มาระบายปันหาชีวิตคะ
ย้อนไปเมื่อเดือน ธันวาก่อนปีใหม่ ที่ผ่านมา เราเลิกกับแฟนที่คบกันได้ ปีกว่า เพราะเราจับได้ว่าเขาแอบคุยกับ ผู้ชาย ละมีปัญหาหลายๆเรื่องไม่เข้าใจกันจนเลิกกันไป อันนี้ไม่ใช่ประเด็นคะ หลังจากนั้น ไม่กี่วันแฟนเก่าคนก่อนหน้าก็ทักมา บอกว่าคิดถึง ละก็บอกไม่น่าทำเลวแบบนั้นกับเรา เขาบอกกับเราว่าเขาขอโทษ อยากกลับมาทำให้เรายิ้มเผื่อไทโทษ แต่เขามีแฟนอยู่แล้ว แรกๆเราก็ไม่คิดอะไรนะ เพราะเราก็เหงา เราเลยคุยกันมาเรื่อยๆ เขาพูดจาให้ความหวังเราเรื่อยๆ จนมันกลับกลายมาเป็นรักเขามากๆอีกครั้ง เราถามหาความชัดเจนกับเขาตลอด เขาก็บอกแค่ขอเวลา ยังไงเขาก็เลือกเรา คำพูดเขาสวยหรูมากจนเราลืมเผื่อใจว่าเขาก็มีคนของเขาอยู่แล้ว น้องอยู่ กทม จะเจอทีนั่งรถ 8 ชั่วโมง เราไม่ซีเรียสนะ จนเราคิดจะย้ายกลับไปอยู่ กทม ด้วยซ้ำเพราะอยากใกล้เขา เรานัดเจอกัน ตอนที่เรามีธุระที่ กทม กินข้าวดูหนัง ทำตัวเหมือนแฟนเลยก็ว่าได้ เรามีความสุขทึกครั้งที่เห็นรอยยิ้มของเขา ตอนอยู่ด้วยกันเขาเป็นคนน่ารักมาก เอาใจใส่ ลำบากพาเรานั้งรถไปหาเพื่อนที่ ต่างจังหวัด ก็ไม่บ่นสักคำ จนเราคิดว่ามันเป็นความรักจริงๆ เขาชอบทะเล มาก เราก็เลยวางแผนกันไว้ว่าจะไปทะเลด้วยกัน เราเป็นคนทุมเทกับความรักมากนะ คือชอบอะไรจะพยายามหามาให้ แต่ก็ไม่เคยสมหวังกับความรักแบบนี้สักที มีวันที่เราไปอบรมที่นครสวรรณ จริงๆเรา ต้องกลับมาทำงาน แต่เราดันไป กทม เพื่อจะเจอเขา แค่ไม่กี่ชั่วโมง พาเขาไปทะเลใกล้ๆ ง่วงมากแต่ก็ยังอยากพาไป เขาดีใจที่ได้ไปทะเล เราชอบรอยยิ้มเขาตอนมีความสุขมาก และสุดท้าย มันก็พังเพราะเราเอง เมื่อสิ้นเดือนกุมภาที่ผ่านมา เรานัดกันไปทะเลใกล้ๆ ไปเที่ยวชิวๆ นอนคืนหนึ่งแล้วกลับ เรายอมขาดงานเพื่อพาเขาไป แต่เราดันไปเรียกร้องสิทที่เราไม่มี จนทำให้มันแย่ เขาพยายามทำตัวมีความสุขทั้งที่เขาไม่มี เราต้องการความชัดเจนจนเผลอทำเรื่องแย่ๆไป สุดท้าย เขาก็ไม่เลือกเรา เราสงสารตัวเองที่เราเผลอไปให้ใจเขาโดยที่ก็รู้อยู่แล้วว่ายังไงเขาก็ต้องไป เราสงสารเขาที่เราทำให้เขามีความสุขอีกไม่ได้ เราไม่รู่ว่ามันคือความรักหรือหลงหรืออะไร แต่เราแค่อยากคุยกับเขา อยากเห็นเขายิ้ม ถ้าเราไม่ทำเรื่องแย่ๆวันนั้น เราจะมีความสุขกว่านี้ไหม ยังจ่มอยู่กับคำถามพวกนี้มาเรื่อยๆ อยากมีเขาอยู่ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่สามารถเป็นของเราคนเดียวได้ มันคืออะไร
มีวิธีทำให้ตัวเองไม่ เศร้ายังไง ?
ย้อนไปเมื่อเดือน ธันวาก่อนปีใหม่ ที่ผ่านมา เราเลิกกับแฟนที่คบกันได้ ปีกว่า เพราะเราจับได้ว่าเขาแอบคุยกับ ผู้ชาย ละมีปัญหาหลายๆเรื่องไม่เข้าใจกันจนเลิกกันไป อันนี้ไม่ใช่ประเด็นคะ หลังจากนั้น ไม่กี่วันแฟนเก่าคนก่อนหน้าก็ทักมา บอกว่าคิดถึง ละก็บอกไม่น่าทำเลวแบบนั้นกับเรา เขาบอกกับเราว่าเขาขอโทษ อยากกลับมาทำให้เรายิ้มเผื่อไทโทษ แต่เขามีแฟนอยู่แล้ว แรกๆเราก็ไม่คิดอะไรนะ เพราะเราก็เหงา เราเลยคุยกันมาเรื่อยๆ เขาพูดจาให้ความหวังเราเรื่อยๆ จนมันกลับกลายมาเป็นรักเขามากๆอีกครั้ง เราถามหาความชัดเจนกับเขาตลอด เขาก็บอกแค่ขอเวลา ยังไงเขาก็เลือกเรา คำพูดเขาสวยหรูมากจนเราลืมเผื่อใจว่าเขาก็มีคนของเขาอยู่แล้ว น้องอยู่ กทม จะเจอทีนั่งรถ 8 ชั่วโมง เราไม่ซีเรียสนะ จนเราคิดจะย้ายกลับไปอยู่ กทม ด้วยซ้ำเพราะอยากใกล้เขา เรานัดเจอกัน ตอนที่เรามีธุระที่ กทม กินข้าวดูหนัง ทำตัวเหมือนแฟนเลยก็ว่าได้ เรามีความสุขทึกครั้งที่เห็นรอยยิ้มของเขา ตอนอยู่ด้วยกันเขาเป็นคนน่ารักมาก เอาใจใส่ ลำบากพาเรานั้งรถไปหาเพื่อนที่ ต่างจังหวัด ก็ไม่บ่นสักคำ จนเราคิดว่ามันเป็นความรักจริงๆ เขาชอบทะเล มาก เราก็เลยวางแผนกันไว้ว่าจะไปทะเลด้วยกัน เราเป็นคนทุมเทกับความรักมากนะ คือชอบอะไรจะพยายามหามาให้ แต่ก็ไม่เคยสมหวังกับความรักแบบนี้สักที มีวันที่เราไปอบรมที่นครสวรรณ จริงๆเรา ต้องกลับมาทำงาน แต่เราดันไป กทม เพื่อจะเจอเขา แค่ไม่กี่ชั่วโมง พาเขาไปทะเลใกล้ๆ ง่วงมากแต่ก็ยังอยากพาไป เขาดีใจที่ได้ไปทะเล เราชอบรอยยิ้มเขาตอนมีความสุขมาก และสุดท้าย มันก็พังเพราะเราเอง เมื่อสิ้นเดือนกุมภาที่ผ่านมา เรานัดกันไปทะเลใกล้ๆ ไปเที่ยวชิวๆ นอนคืนหนึ่งแล้วกลับ เรายอมขาดงานเพื่อพาเขาไป แต่เราดันไปเรียกร้องสิทที่เราไม่มี จนทำให้มันแย่ เขาพยายามทำตัวมีความสุขทั้งที่เขาไม่มี เราต้องการความชัดเจนจนเผลอทำเรื่องแย่ๆไป สุดท้าย เขาก็ไม่เลือกเรา เราสงสารตัวเองที่เราเผลอไปให้ใจเขาโดยที่ก็รู้อยู่แล้วว่ายังไงเขาก็ต้องไป เราสงสารเขาที่เราทำให้เขามีความสุขอีกไม่ได้ เราไม่รู่ว่ามันคือความรักหรือหลงหรืออะไร แต่เราแค่อยากคุยกับเขา อยากเห็นเขายิ้ม ถ้าเราไม่ทำเรื่องแย่ๆวันนั้น เราจะมีความสุขกว่านี้ไหม ยังจ่มอยู่กับคำถามพวกนี้มาเรื่อยๆ อยากมีเขาอยู่ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่สามารถเป็นของเราคนเดียวได้ มันคืออะไร