เรื่องมีอยู่ว่าตลอดเวลาที่เราคบ ผู้ชายคนนี้เป็นเวลา7ปี แต่งงานมีลูกด้วยกัน2คน เมื่อก่อนเค้ามีเงินเราอยู่ข้างๆแต่พอเค้าหมดเราก็ยังอยู่ข้างๆ
พอเราเริ่มมีลูก เค้าก็เริ่มแย่กินเหล้า สูบบุหรี่ เศษฐกิจก็แย่เราเริ่มหมด พอถึงช่วงนึงที่เรา เริ่มทำงานหลังคลอดลูกได้ 20 วันค้าขายตากแดดตากลม
ช่วยเค้า เพื่อให้ลูกๆได้มีได้กิน อดทนมาแบบนี้ 7ปี เต็ม ทิ้งทุกอย่างเพื่อผู้ชายคนนึง แต่เราก็ยอมรับนะ เราก็มีนิสัยเป็นผู้นำมากเกินไป เพราะรายได้หลักๆ
ช่วงหลังมาจากเรา เราทำงานเหนื่อยมาก บางวันต้องกลับมาเลี้ยงลูกอีก ยอมรับทำหน้าที่ ภรรยา บกพร่อง แล้ววันนั้นก็มาถึงวันที่เค้ามีคนอื่น ที่ทำงานของเค้าเป็นหัวหน้างานเค้า.....เราจุก มากเหมือนอะไรหล่นทับ อ้อนวอนขอร้องให้เค้ากลับมา เพราะงานที่เค้าได้ทำกำลังจะไปได้สวย ได้เงินเดือน พอสมควร
อยู่กับเราใช้โทรศัพท์ เก่าๆ เราเข้าใจ อยากขับวินเรา ขายทองไปซื้อให้ ทองที่คอเรามีกี่เส้นเรา ขายให้ ตอนมีเงินยืมเท่าไหร่เรา เอาให้ แต่ตอนนี้ วันที่เราลำบากทะเลาะกันทุกวัน เค้าได้เจอคนที่เป็นผู้ใหญ่กว่า มีฐานะมากกว่า เค้าลืมเรากับลูกหมด เราจำวันนั้นได้ วันที่เราร้องไห้เสียน้ำตา อ้อนวอนให้เค้ากลับมา
”พี่กลับบ้านเราเถอะ กลับบ้านเรานะ”!! ไม่ มันสายไปแล้ว พี่มาไกลเกินไปแล้ว” คำพูดของคน ช่วงนั้นเรา ทำงานเลิกดึก ไม่สนใจว่าเค้า จะกลับบ้านหรือเปล่า
เพราะกลับมาถึง ก็เหนื่อยมากแล้ว เราด่าเราบ่น แต่เราไม่เคยหยาบคายมีแต่เค้าที่หยาบคาย “ป๊าหนูหิวขนมรีบกลับมานะหนูรอกินขนม” เจ็บมากคะคำพูดของเด็กไร้เดียงสา!!พรุ่งนี้นะลูกป๊ากลับพรุ่งนี้” สภาพจิตใจคือย่ำแย่ คนที่เป็นผู้หญิงคนนั้นก็คือหัวหน้างาน ที่มีอายุมากกว่า คนที่เราคุ้นหน้าคนที่เรารู้จัก
ตลอดเวลาถึงจะละเลยหน้าที่ภรรยา ด่าบ้างไล่บ้างดุบ้าง แต่ทุกวินาที ไม่เคย ไม่มีคำว่าไม่รัก บอกเลยทำใจยาก ตอนนี้ยอมหย่าให้เค้าเราดูแลลูกเองทั้ง2คน
ขอค่าเลี้ยงดูเดือนละ5,000แต่เรา ก็ไม่ได้หรอกเพราะเค้าให้ทางแม่เราให้ก็ไม่ครบ 3,000 บ้างบอกเราต้องผ่อน มอไซค์ ทุกวันนี้ เค้าแลดูมีความสุขดี มีมือถือเครื่องใหม่ มีทองใส่มากมาย ดีกว่าตอนที่อยู่กับเราเยอะเลยคะ เค้าคงสบาย แต่เราเลี้ยงลูก คนเดียวทั้ง2คน หลายๆอย่าง หนี้สิ้นที่เค้าสร้างทิ้งไว้ เราก็จะต้องหาใช้ เจ็บคะ ยิ่งเจอยิ่งเจ็บ ทุกวันนี้ 2เดือนกว่าแล้วเราก็ยังทำใจไม่ได้...ถึงตอนนี้จะมีคนมาดูแลเรา แล้วก็ตาม เราไม่ชอบความรู้สึกนี้ไม่อยาก รู้สึกแบบนี้ อีกแล้วคะ แลดูเค้ามีความสุขดีเนอะ เราทำไมถึงไม่มีแบบเค้าบ้าง ทำยังไงถึงจะลืมเรื่องเลวร้ายนี้ไปได้ซักที คะ ปวดหัวสงสารลูกที่ต้อง เจออะไรที่แย่ๆสงสารหัวใจตัวเองที่ลืมไม่ได้เลยคะ😭😭😭
จะทำยังไงให้ลืมแฟนเก่าสักทีคะ ยิ่งเจอยิ่งเจ็บ
พอเราเริ่มมีลูก เค้าก็เริ่มแย่กินเหล้า สูบบุหรี่ เศษฐกิจก็แย่เราเริ่มหมด พอถึงช่วงนึงที่เรา เริ่มทำงานหลังคลอดลูกได้ 20 วันค้าขายตากแดดตากลม
ช่วยเค้า เพื่อให้ลูกๆได้มีได้กิน อดทนมาแบบนี้ 7ปี เต็ม ทิ้งทุกอย่างเพื่อผู้ชายคนนึง แต่เราก็ยอมรับนะ เราก็มีนิสัยเป็นผู้นำมากเกินไป เพราะรายได้หลักๆ
ช่วงหลังมาจากเรา เราทำงานเหนื่อยมาก บางวันต้องกลับมาเลี้ยงลูกอีก ยอมรับทำหน้าที่ ภรรยา บกพร่อง แล้ววันนั้นก็มาถึงวันที่เค้ามีคนอื่น ที่ทำงานของเค้าเป็นหัวหน้างานเค้า.....เราจุก มากเหมือนอะไรหล่นทับ อ้อนวอนขอร้องให้เค้ากลับมา เพราะงานที่เค้าได้ทำกำลังจะไปได้สวย ได้เงินเดือน พอสมควร
อยู่กับเราใช้โทรศัพท์ เก่าๆ เราเข้าใจ อยากขับวินเรา ขายทองไปซื้อให้ ทองที่คอเรามีกี่เส้นเรา ขายให้ ตอนมีเงินยืมเท่าไหร่เรา เอาให้ แต่ตอนนี้ วันที่เราลำบากทะเลาะกันทุกวัน เค้าได้เจอคนที่เป็นผู้ใหญ่กว่า มีฐานะมากกว่า เค้าลืมเรากับลูกหมด เราจำวันนั้นได้ วันที่เราร้องไห้เสียน้ำตา อ้อนวอนให้เค้ากลับมา
”พี่กลับบ้านเราเถอะ กลับบ้านเรานะ”!! ไม่ มันสายไปแล้ว พี่มาไกลเกินไปแล้ว” คำพูดของคน ช่วงนั้นเรา ทำงานเลิกดึก ไม่สนใจว่าเค้า จะกลับบ้านหรือเปล่า
เพราะกลับมาถึง ก็เหนื่อยมากแล้ว เราด่าเราบ่น แต่เราไม่เคยหยาบคายมีแต่เค้าที่หยาบคาย “ป๊าหนูหิวขนมรีบกลับมานะหนูรอกินขนม” เจ็บมากคะคำพูดของเด็กไร้เดียงสา!!พรุ่งนี้นะลูกป๊ากลับพรุ่งนี้” สภาพจิตใจคือย่ำแย่ คนที่เป็นผู้หญิงคนนั้นก็คือหัวหน้างาน ที่มีอายุมากกว่า คนที่เราคุ้นหน้าคนที่เรารู้จัก
ตลอดเวลาถึงจะละเลยหน้าที่ภรรยา ด่าบ้างไล่บ้างดุบ้าง แต่ทุกวินาที ไม่เคย ไม่มีคำว่าไม่รัก บอกเลยทำใจยาก ตอนนี้ยอมหย่าให้เค้าเราดูแลลูกเองทั้ง2คน
ขอค่าเลี้ยงดูเดือนละ5,000แต่เรา ก็ไม่ได้หรอกเพราะเค้าให้ทางแม่เราให้ก็ไม่ครบ 3,000 บ้างบอกเราต้องผ่อน มอไซค์ ทุกวันนี้ เค้าแลดูมีความสุขดี มีมือถือเครื่องใหม่ มีทองใส่มากมาย ดีกว่าตอนที่อยู่กับเราเยอะเลยคะ เค้าคงสบาย แต่เราเลี้ยงลูก คนเดียวทั้ง2คน หลายๆอย่าง หนี้สิ้นที่เค้าสร้างทิ้งไว้ เราก็จะต้องหาใช้ เจ็บคะ ยิ่งเจอยิ่งเจ็บ ทุกวันนี้ 2เดือนกว่าแล้วเราก็ยังทำใจไม่ได้...ถึงตอนนี้จะมีคนมาดูแลเรา แล้วก็ตาม เราไม่ชอบความรู้สึกนี้ไม่อยาก รู้สึกแบบนี้ อีกแล้วคะ แลดูเค้ามีความสุขดีเนอะ เราทำไมถึงไม่มีแบบเค้าบ้าง ทำยังไงถึงจะลืมเรื่องเลวร้ายนี้ไปได้ซักที คะ ปวดหัวสงสารลูกที่ต้อง เจออะไรที่แย่ๆสงสารหัวใจตัวเองที่ลืมไม่ได้เลยคะ😭😭😭