เราควรรอเก็บประสบการณ์แล้วเริ่มทำ หรือทำไปเก็บไป ให้งานสอนไปเรื่อยๆ

เรายังเรียนอยู่นะคะ วันนึงได้เห็นชีวิตของรุ่นพี่ที่จบไป แกเป็นคนเก่ง ได้งานในบริษัทดีๆ
แต่เรากลับไม่ได้อิจฉาหรืออยากเป็นแบบนั้นเลย ตรงข้าม อยู่ๆก็รู้สึกว่า นี่เราเรียนไปเพื่อต้องเป็นลูกจ้างคนอื่นเหรอ
เคยลองไปทำงานช่วงปิดเทอม ตอนนั้นสิ่งนึงที่รู้สึกเลยคือ ไม่อยากเป็นลูกจ้างเลย
เราเป็นพวก ไม่ชอบทำอะไรที่ไม่รู้จะทำไปทำไม พอคิดว่าจบไปต้องมีชีวิตแบบนั้น ก็ดันเกิดเอฟเฟคต์บางอย่างคือ
ไม่อยากเรียนไปเลย  นี่เราต้องอดทนเรียน4ปี เพื่อไปเริ่มใหม่เหรอ ต้องไปตามความคิดคนอื่นอีกเหรอ
พอคิดแบบนั้นมากๆเข้า ก็เริ่มหาอ่าน หาฟัง หาดู อะไรๆเกี่ยวกับการเป็นนายตัวเอง
แล้วเราก็รู้สึกว่า นี่แหละ ชีวิตเราต้องการเป็นแบบนี้
เรานู่นนี่นั่นอยู่ซักพักจนในหัวมันมีแต่ไอเดียว่าจะทำอะไรดี แบบนั้นดีมั้ย แบบนี้ดีมั้ย เรื่องเรียนเป็น10%ที่เราคิดไปแล้วค่ะ

มาเข้าเรื่องนะคะ อย่างที่บอก เราเรียนอยู่ ตอนนี้เรามีตัวเลือกที่อยากตัดสินใจให้ชัดอยู่2อย่าง
1. ค่อยๆเรียนรู้การเป็นนายตัวเอง เริ่มจากโปรดักต์หรือโปรเจคอะไรเล็กๆ ค่อยๆเรียนรู้ เก็บประสบการณ์ไปเรื่อยๆ
2.รอให้เรียนจบก่อน สั่งสมความรู้ให้ครบ สรรหาความคิดดีๆ เก็บทั้งความรู้และวัยวุฒิ แล้วเริ่มเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว

ปล. เราอยากได้ความเห็นจากหลายๆกลุ่มหน่อยค่ะ ทั้งพี่ๆที่เป็นนายตัวเองแล้วก็ยังทำงานประจำอยู่
เราคิดว่าบางที อาจเป็นช่วงวัยที่ทำให้เราผลุนผลันเลือดร้อน อยากทำแล้ว ไม่อยาอดทนทำเรื่องไม่ชอบอีกแล้ว
เราอาจยังไม่เป็นผู้ใหญ่พอจะคิดให้ดี หรือมองข้ามความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้ ช่วยแนะนำหน่อยนะคะ